Shivan heeft in haar tienjarig bestaan al een flink aantal wisselingen in de line-up moeten doorstaan en alleen gitarist Hrive bleek een constante factor te zijn. Anno 2008 heeft de stijl van Shivan zich ontwikkeld van extreme metal met doom-invloeden naar gothic metal met dark doom-invloeden. Zoals ze het zelf graag zeggen: vergelijkbaar met Paradise Lost en Moonspell.
Zelf kan ik echter niet al te enthousiast zijn over deze vijf Italiaanse heren. Vooral zanger Seere werkt mij erg op de zenuwen met zijn slechte uitspraak en nasale zangkwaliteiten. Ik geef toe dat hij zijn best doet om veel variatie in de nummers te brengen, maar zijn stem blijft hoe dan ook niet om aan te horen. Daarnaast zijn de teksten ook een tragisch dieptepunt. Het nummer Past The Mid Route is instrumenteel en wegens het ontbreken van tekst en zang had ik nog enige hoop voor dit nummer, maar ook dit bleek ijdele hoop te zijn. De drums lijken totaal niet bij de rest van de muziek te passen bijvoorbeeld.
Muzikaal gezien zit het dan ook absoluut niet goed met When Wishes Sicken. De nummers zijn soms ellenlang, lijken nergens naar toe gaan en komen over alsof er gewoon stukken tekst met muziek aan elkaar geplakt zijn. Om de een of andere reden heeft Shivan er tevens voor gekozen om alles behalve de beloofde gothic metal met dark doom-invloeden te maken en af en toe wordt er een middelmatige beat tegenaan gegooid. Jammer, want de eerdere omschrijving klonk nog wel veelbelovend.
Tot slot nog een opmerking: mijn cd-boekje geeft acht nummers aan, maar mijn promo en de bijbehorende bio hebben het over negen nummers. Dit laatste nummer is een remix van het nummer Alone Again. Wat mij betreft een zwaar overbodige remix van een eveneens ontzettend overbodige en gewoon slechte release.
Tracklist:
1. Kingdom Of Deceit
2. Hoarder Of Illusions
3. Cold Winter Nights
4. Alone Again
5. Ain't No Route
6. Past The Midworld
7. Bereft
8. The Murkiest Den
9. Alone Again Remix (Richter 8.8)
.jpg){kind=small}
