Hou je (behalve van metal) van ouderwetse rock 'n' roll à la The Rolling Stones, Faces en Tom Petty & The Heartbreakers? Dan zul je aan Don’t Shoot The Messenger veel plezier beleven. De Zweedse zanger/gitarist Stevie Klasson speelde onder andere bij Johnny Thunders & The Oddbals, Diamond Dogs en Hanoi Rocks en vond het langzamerhand tijd worden voor een solo-album. Het resultaat is een afwisselende en vermakelijke plaat die geen originaliteitsprijzen in de wacht zal slepen, maar wel de voetjes van de vloer krijgt.

Het is kenmerkend dat de tracklist op de achterzijde van de cd de nummers opdeelt in een Kant A en een Kant B. Dit is muziek uit het vinyllen tijdperk. Een lange rij gastmuzikanten draagt een steentje bij, waaronder Glen Matlock (Sex Pistols), Peter Svensson (The Cardigans) en Vigilante Carlstroem (The Hives). Met de twee laatstgenoemden runt Klasson overigens een gitaarwinkel in Stockholm. Mocht je daar toevallig een keer langslopen, dan mag je hem namens mij feliciteren met een prima album.

Mijn persoonlijke favoriet is opener Goin Mental, maar het hele album luistert lekker weg. Op enkele songs is een (achtergrond)zangeres te horen, zoals in het duet Bedspring Symphony. Downbound Train is een cover van Fortunate Sons, terwijl White Line Fever door de legendarische country zanger Merle Haggard is geschreven. Dat dit nummer hier niet tot de uitschieters behoort, zegt eigenlijk genoeg over de kwaliteit van de tien zelfgeschreven composities op Don’t Shoot The Messenger.

Tracklist:
1. Goin Mental
2. Hand Me Downs
3. Do What You Want
4. Sweetheart Angel Pure
5. Bedspring Symphony
6. Talk Too Much
7. Downbound Train
8. White Line Fever
9. Lucky
10. All The Action
11. Angel In Black
12. Dont Mess With Evil