De laatste tijd zit het met de melodieuze deathmetal wel aardig snor. De ene plaat na de andere passeert de revue en hoe goed mijn messen ook geslepen zijn, vooralsnog is er geen werk aan de winkel geweest. Vanuit de startblokken gluren ze grimmig naar de gekeurde cd's die ze een lange neus toesteken en de frontpage oplopen, voorzien van positief commentaar.

Nu Dimorphic Cynosure van Thirdmoon onder de loep ligt mag er wederom niet worden gehakt. Een subtiele mededeling als: "niet mijn smaak" is geoorloofd, maar neersabelende kritieken blijven ook deze keer volledig uit. Thirdmoon draait al een tijdje mee en heeft tot dusver altijd wel leuke en aardig behapbare melodieuze deathmetal-albums klaargestoomd. Melodeath Zweedse stijl, maar goed gecomponeerd.
Met Dimorphic Cynosure gaat de band weer een stapje verder. Dit album is niet zomaar als "melodeath" te omschrijven, maar eerder als "progressieve (melo)death". Een veelomvattende overkoepeling, maar in het geval van Dimorphic Cynosure is dat pure noodzaak. Want een hele kolonie aan diverse metalen zaken trekt gedurende een uur aan de oren voorbij.

Van catchy stuiter-riffs, thrashgedonder en pure deathmetalrazenij tot cleane zang, sfeervolle black-intermezzo's en kronkelende, gierende en jankende gitaren, alles komt wel een keer duit in het zakje doen. Geen nummer is hetzelfde, het hele album staat bol van verscheidenheid aan muzikale invalshoeken, overigens zonder dat het een ongeordende storthoop gaat vormen. Niets is de band te gek, alles kan en alles mag. Het resultaat liegt er niet om, wie zo'n kleurrijk, gedetailleerd en avontuurlijk album kan breien, is met vergulde vingertjes gezegend.

Hoewel Dimorphic Cynosure dus bovenal een experimenteel album is geworden, zijn de Zweedse klanken toch nog altijd actueel. Zo hoor ik Opeth, At The Gates, Amon Amarth, Dark Tranquillity, In Flames, Edge Of Sanity... and the list goes on. Uit deze, en nog veel meer bands, heeft Thirdmoon de beste punctie genomen om deze vervolgens in eigen materiaal leeg te spuiten. Dimorphic Cynosure wordt hiermee een ontdekkingsreis waarin zowel vertrouwde factoren opduiken als nieuwe oorden ter betreding liggen.

Tracklist:
1. Slave
2. Crawl Through Subspecies
3. Sinew Disconnected
4. Character Of Scars
5. Cross The Rubicon
6. Dimorphic (Prologue)
7. Dimorphic Cynosure
8. Sentenced To Aeons
9. Instrumental
10. Souls To Drown
11. Cadaverous Haven
12. Livid
13. Entwined Dimensions
14. Nothing
15. Outro