Het Italiaanse Spellblast levert met haar debuutalbum een sterk staaltje power metal met folk invloeden af. Voor maximaal luistergenot raad ik je wel aan om het bijgeleverde tekstboekje links te laten liggen. Als je mee gaat lezen, valt namelijk op hoe beroerd de teksten zijn en hoe ongelooflijk slecht de zanger’s beheersing van de Engelse taal is.

Ik kan me echter niet voorstellen dat iemand die van power metal houdt, veel belang hecht aan tekstuele hoogstandjes of een accentloze uitspraak, aangezien het genre daar vrij weinig voorbeelden van kent. Dus dat mag geen belemmering vormen om deze cd aan te schaffen. Hetzelfde geldt voor het gebrek aan originaliteit, want hoe kun je nog met iets nieuws komen in zo’n drukbevolkt genre? Spellblast komt er tenminste openlijk voor uit inspiratie op te doen bij Blind Guardian, Rhapsody, Finntroll en Elvenking, in plaats van voor te wenden een nieuw wiel te hebben uitgevonden.

Waar het uiteindelijk om draait, is dat Horns Of Silence (op het relatief zwakke doch korte Resurrection na) gevuld is met afwisselende en bovengemiddelde songs, waar je vrolijk van wordt. Daarbij beschikt Spellblast over drie troeven. Ten eerste volgen de composities niet de meest voor de hand liggende paden, maar slaan ze regelmatig een verrassende weg in. Ten tweede zijn de folk elementen erg goed uitgewerkt. Het beste voorbeeld is de fantastische hoempa metal van Goblins’ Song, voor mij de uitschieter van het album. Het is onmogelijk om naar dit nummer te luisteren zonder mee te gaan zingen of dansen op het olijke refrein. In de overige songs zijn de folk elementen minder dominant aanwezig, maar dragen ze wel degelijk bij aan de sfeer.

Het derde sterke punt van Spellblast is het aangename stemgeluid van Jonathan Spagnuolo. Bovendien staat Damnagoras van Elvenking hem op drie songs bij. Op Lost In The Forest leidt dat tot een fraai duet. In Sign Of The Unicorns zingt Damnagoras een snelle passage, die tot de hoogtepunten van de cd behoort. Op de laatste anderhalve minuut van het slotnummer Knights Of Darkness vullen beide zangers elkaar wederom perfect aan, wat culmineert in een ruige climax die het album op spectaculaire wijze besluit en doet verlangen naar een volgend werkstuk. Hopelijk krijgen Damnagoras en de folk elementen daarop een nog grotere rol toebedeeld, want zij lijken het beste in de band naar boven te brengen.

Tracklist:
1. In The Name Of Odin
2. Lost In The Forest
3. Losing Reality
4. Glory To The Gem
5. Goblins’ Song
6. Legend Of The Ice Wolf
7. Sign Of The Unicorns
8. Resurrection
9. Knights Of Darkness