Als ik moest kiezen tussen catchy muzikaal simplisme of technisch hoogstaand vakmanschap, dan kies ik meestal voor het laatste. Echter, zo af en toe komt er weer eens een schijfje voorbij die ondanks het gebrek aan vernuft zo lekker wegluistert, dat de cd dagenlang in de cdspeler blijft vertoeven. De nieuwe schijf van het Zweedse Nifelheim is weer zo'n album.

Tien nummers lang ouderwetse black/thrash met de nodige traditionele invloeden. Dat krijgen we op deze heerlijke cd voor de kiezen. Geen platgecomprimeerde digitale sound, maar gewoon het heerlijke rauwe organische geluid van analoge opnames. Dat mis ik zo nu en dan toch wel eens bij veel bands. Hoewel veel hedendaagse bands met prachtige muzikale werkstukken op de proppen kunnen komen, is het productioneel regelmatig leeg en zielloos. Het warme geluid en de nodige niet weggewerkte foutjes in het spel zijn bij dit vierde album van Nifelheim een regelrechte verademing te noemen.

Er zijn nog meer connecties te vinden met vroeger tijden, zoals de lengte. Net onder de drie kwartier, dus net zolang als een LP aan muziek kon bevatten.
Liefhebbers van ouderwetse vuigheid zouden zich dan ook drie kwartier non-stop vermaken met dit werkstuk. Men begint al heerlijk met het razende Infernal Flame of Destruction, waar men er al fors op los beukt. Heerlijke thrash riffs worden keurig afgewisseld met krakend black metal gescheur. Een giftige strot vertelt ons over de hel en de band sleept ons nog wat dieper in de onderaardse krochten doormiddel van heerlijk ouderwets soleerwerk. Het prachtige korte krachtpatsertje Evocation of the End laat de vuren nog net een stukje hoger oplaaien, dankzij de super heftige breaks.

De hele cd is een genot om naar te luisteren en hoewel ik al aangaf dat liefhebbers van ingewikkelde muziek hier waarschijnlijk niets in kunnen vinden, moet niet vergeten worden dat we met een stel prima muzikanten van doen hebben. De songstructuren zijn eenvoudig, maar grijpen je wel bij de strot om je vervolgens niet meer los te laten. De heerlijke gitaaraccenten hebben een hoorbare NWOBHM ( Storm of the Reaper) invloed meegekregen en zorgen hier en daar voor een melodieuze inslag. Heerlijk om op elk moment van de dag te draaien.

Fans van ouderwetse thrash en black metal kunnen gerust toehappen. Genietbare luisterbeurten zal de plaat zeker opleveren. Het jaar 2007 was voor mij persoonlijk een ietwat mager jaar qua black metal (de nodige uitzonderingen daargelaten), maar Nifelheim geeft mij weer hoop. Over hoop gesproken, nu maar hopen dat we niet weer zeven jaar moeten wachten op een nieuwe plaat. Dit smaakt naar meer.

Tracklist
1. Infernal Flame of Destruction
2. Evocation of the End
3. Open the Gates of Damnation
4. Claws of Death
5. Storm of the Reaper
6. Envoy of Lucifer
7. Evil Is Eternal
8. Raging Flames
9. Belial's Prey
10. No More Life