Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

10-12-2019

Arnhem Metal Meeting 2007
Op 1 december 2007 in Musis Sacrum, Arnhem
Een review door Jan, Rik, Nicole en Remco
Foto's door Jan
Het jaar 2007 betekent een groot verlies voor de (sub)cultuur in Arnhem. Niet alleen verdwijnt na 24 jaar het legendarische podium de Goudvishal, maar wordt ook voor de vierde en laatste maal de Arnhem Metal Meeting georganiseerd. Met namen als Asphyx, Hollenthon en Satyricon kon de organisatie welhaast rekenen op een uitverkocht festival. Helaas moest Sayricon kort van tevoren afzeggen en werd God Dethroned geregeld als vervangende act. Natuurlijk was er ook een delegatie Metalfanners aanwezig om verslag te doen van deze 'final edition', maar helaas ging Jan's fotocamera halfverwege kapot.

Het Nederlandse Cypher had de eer om de Arnhem Metal Meeting dit jaar te openen. De moderne metal, met een flinke groove en thrash invloeden was, ondanks dat het niks nieuws was, al met al best leuk. Jammer was alleen wel de nogal lamme houding op het podium. (Jan)

Cyper, 1-12-2007, Arnhem Metal Meeting

Nederlands beste houthakkers Severe Torture hadden dit jaar de eer om het podium van het Musis Sacrum tot luciferstokjes te verwerken en slaagden daar glansrijk in. De band rolt als een perfect geoliede stoomwals over het publiek heen en de respons is prima. Zowel nummers van het nieuwe album Sworn Vengreance als oude krakers in de vorm van Mutilation Of The Flesh komen langs. Afgesloten wordt de slachting met het fenomenale End Of Christ van Fall Of The Despised. (Jan)

Severe Torture, 1-12-2007, Arnhem Metal Meeting

Door het afvallen van Satyricon zijn de Nederlandse mannen van God Dethroned op het laatste moment toegevoegd aan de line-up. En eerlijk gezegd betwijfel ik ook of op zo'n korte termijn een betere vervanger gevonden kon worden. God Dethroned is namelijk al jaren een band van internationale klasse. De setlist vandaag spreekt boekdelen: nieuwe nummers als Hating Life en het geniale On Wings Of Pestilence versmelten perfect met klassieke oudjes als The Serpent King en het onvermijdelijke Boiling Blood. Ook het geluid is prima en hoewel de band hier en daar een paar kleine steekjes laat vallen, is dit gewoon wederom een zeer goed optreden. Het enige minpunt is de lage klassering op de bill: het is eigenlijk gewoon schandalig dat deze band nog altijd zo weinig respect krijgt. (Rik)

God Dethroned, 1-12-2007, Arnhem Metal Meeting

De laatste keer dat ik Holy Moses zag was drie jaar geleden in de verzengende hitte op het Stonehenge festival. Destijds sprak de band mij aan, vandaag was dat zeker niet het geval. Naast dat het geluid in de zaal nog altijd rommelig klinkt is de band zelf ook niet in al te beste vorm. Ondanks dat wordt er vooraan wel een klein feestje gebouwd en wordt de whisky onder de trouwe fans verdeeld. Voor ondergetekende is het gauw afgelopen, ik zie de band wel weer een andere keer. Hopelijk dan wat later op de dag en beter in vorm. (Remco)

Een van de bands die me vandaag het meest wist overtuigen was Unleashed. Ondanks de 'formule' waar ze al jaren op teren is het live zeker aanstekelijk en komt de band voor mij veel meer tot z'n recht. Hierbij telt mee dat het geluid in de grote zaal voor het eerst ook meer dan behoorlijk klinkt en het feest is compleet. Onder de aanvoering van Johnny Hedlund gaan nummers als Before The Creation Of Time en Midvinterblot er dan ook in als zoete koek. Puik optreden! (Remco)

Unleashed, 1-12-2007, Arnhem Metal Meeting

Eigenlijk hoorde ik eigenlijk aan het werk te zijn op de Arnhem Metal Meeting ten tijde van Cruachan, maar dankzij een aantal lieve collega's kon ik toch het optreden van deze geweldige folk metal band aanschouwen. Deze Ierse heren en dame hebben de afgelopen jaren weinig getoerd en ik was dan ook uiterst nieuwsgierig naar hun show. De band kwam op in traditionele kleding en het merendeel van de bandleden liep op blote voeten over het podium. Het eerste nummer Horned God werd gespeeld zonder zangeres Karen, die tevoorschijn kwam bij het volgende nummer: The Brown Bull Of Cooley. Het geluid was bij de eerste nummers niet optimaal, maar dit werd al snel verholpen en daardoor kon het publiek genieten van nummers als The Great Hunger, Pagan en Cuchullain. De band speelde voornamelijk nummers van de laatste twee albums en sloot af met klassieker Ride On, waarbij Karen het grootste deel van de zangpartijen op zich nam. Een heerlijk nummer om mee af te sluiten, maar toch miste ik de karakteristieke stem van Shane MacGowan bij dit nummer. De band kon mijn hoge verwachtingen niet helemaal waarmaken, hoewel alles muzikaal toch best in orde was. Zo had ik graag krakers van nummers als Some Say The Devil Is Dead en Michael Collins gehoord. Daarnaast had ik het idee dat het weer even wennen was voor de band om samen op het podium te staan. Zangeres Karen bijvoorbeeld wist zich af en toe geen houding te geven op het podium als zij geen zangpartij had en ditzelfde geldt ook voor de fluitist die daarom af en toe maar van het podium verdween. Cruachan heeft nog even de tijd om aan deze punten te werken, want violist John wist te vertellen dat er een tour in de planning staat voor het voorjaar van 2008. Dan mag de band zich opnieuw gaan bewijzen en ik ben benieuwd hoe ze het er vanaf brengen in een zaal (met hopelijk een langere setlist) als ze beter op elkaar ingespeeld zijn. (Nicole)

Als de heren van Primordial het podium bestijgen en met Empire Falls van het nieuwe meesterwerk To The Nameless Dead beginnen is de sfeer meteen meesterlijk. Zanger Nemtheanga is één van de meest charismatische frontmannen die er op de podia van deze aardbol staan; hij doorleeft zijn teksten werkelijk en weet het publiek perfect te bespelen. Het nieuwe album komt verder nog aan bod in de vorm van As Rome Burns en Heathen Tribes. De sfeer in het publiek is werkelijk met geen pen te beschrijven en bij The Coffin Ships en het afsluitende Gods To The Godless besta ik alleen nog maar uit kippenvel! (Jan)

Primordial, 1-12-2007, Arnhem Metal Meeting

Een van de meest opvallende namen op deze AMM-editie was zonder meer Asphyx. Na hun meer dan geslaagde reünie-optreden op het Party.San festival afgelopen zomer was vanavond het eerste optreden weer voor eigen publiek. En dat het volk vooraf hier naar uitgekeken heeft, dat was wel te merken. Bij aanvang van het optreden was de zaal zo goed als vol en was het voorin een drukte van jewelste. Zeker wanneer knallers als Vermin, Wasteland Of Terror en Serenade In Lead voorbij komen is het een kolkende massa. Pluspunten voor de energieke show en Martin van Drunen die nog altijd laat horen dat z'n stem net zo herkenbaar is als in vroegere tijden. (Remco)

Van het Noorse Vreid had ik hoge verwachtingen. Hoewel ik het derde album van deze heren nog niet heb gehoord, zijn de albums Kraft en Pitch Black Brigade zeer sterk en afwisselend. Helaas viel het optreden mij wat tegen, met name door het matige geluid bij het kleine podium. Daardoor kwam zelfs een geniaal nummer als Raped By Light – dat zich met zijn heerlijke groove toch perfect leent voor een sterke live-vertolking – niet goed uit de verf. De band stond zelf ook maar wat statig op het te krappe podium, waardoor dit typisch een geval van een gemiste kans is. (Rik)

Marduk begon voor mij al redelijk slecht omdat mijn camera het begaf voordat er een noot gespeeld was. Door de wisselingen in de speelvolgorde van de bands had Marduk wat meer tijd ter beschikking dan in eerste instantie de bedoeling was. De band gebruikt deze om een bloemlezing te geven uit haar hele (en best omvangrijke) repertoire. Echter wordt er nogal veel nadruk gelegd op de langzamere nummers zoals bijvoorbeeld Wolves en Womb Of Perishables en komt ook het meesterwerk Plague Angel er met alleen The Hangman Of Prague vrij bekaaid vanaf. Waarom moet een band als Marduk nummers als With Satan and Victorious Weapons spelen als men ook granaten als Steel Inferno en Warschau op het publiek zou kunnen loslaten? Het Marduk optreden wordt voor mij dan toch vrij saai, ook omdat Mortuus minder bij stem lijkt te zijn en zijn podiumpresentatie minder sterk is. Het afsluitende Panzer Division Marduk is dan wel weer beestachtig en allesvernietigend, maar het optreden laat toch een twijfelachtig smaakje achter. (Jan)

Samen met Satyricon was Hollenthon toch wel dé band waarvoor ik de lange reis richting Arnhem heb afgelegd dit jaar. Hoewel deze geweldige band met Pungent Stench-leden in de gelederen de laatste jaren een schrijnend tekort aan aandacht heeft gekregen, is het goed om te zien dat de band in Arnhem op waarde wordt geschat en als één na laatste band in de middelgrote zaal mogen spelen. Vooraf was ik bang dat de groots aangeklede, bombastische muziek van Hollenthon live niet goed uit de verf zou komen door een slecht geluid, maar gelukkig bleek dat reuze mee te vallen. Sterker nog, op oorverdovend volume vuurde Hollenthon de ene na de andere prima live-vertolking van nummers afkomstig van Domus Mundi en With Vilest Of Worms To Dwell op de luisteraar af. Tevens speelde de band een nieuw nummer waarvan de titel mij is ontgaan. De band was zelf zichtbaar in haar nopjes met het onthaal van de fans. Een prima optreden dus, maar heren, sla de volgende keer alsjeblieft níet nogmaals jullie beste nummer (Lords Of Bedlam) over! (Rik)

Liefhebbers van Satyricon zullen waarschijnlijk weinig kunnen met de thrash van Sodom en vice versa. Door het cancellen van Satyricon kreeg Sodom echter wel de positie van Satyricon in het tijdschema en daarmee ook de eer om te mogen afsluiten op het Goudvishal stage. De Duitsers hadden er duidelijk zin in en gaven een uur lang een strakke show weg. Nummers als Ausgebombt, Bombenhagel en een cover van Ace Of Spades (inclusief pit) werden gespeeld. Of Sodom een waardige vervanger was voor Satyricon laat ik in het midden, maar feit blijft dat Sodom wel zijn best heeft gedaan om er een goed feestje van te maken! (Nicole)

'Spinal Tap meets black metal'. Het Zweedse satanische genootschap Nifelheim besloot dit jaar eens Arnhem aan te doen om daar het werk van de duivel te verrichten. De kalende broertjes Tyrant en Butcher werden vergezeld door leden van Necrophobic en het werd een waar feest. De band ramde hun old school nummers zonder enig gevoel voor nuance het publiek in. Titels heb ik niet kunnen onthouden, maar meestal zaten er wel de woorden Satanic, Bestial of Storm in. Hoogstaand was het zeker niet, maar wel intens en vooral leuk des te meer. Dit samen met hun vrachtladingen spikes, zweetbanden en zwarte verf bij hun ogen maakte dit een feest voor de oren en de ogen. Nog nooit heb ik met zo'n brede grijns op mijn harses naar een black metal concert staan kijken: geweldig! (Jan)

Setlist Holy Moses:
1. Intro
2. Master Of Disaster
3. In The Slaughterhouse
4. Lost In The Maze
5. Life's Destroyer
6. Def Con II
7. Summer Kills
8. End Of Time
9. Symbol Of Spirit
10. Finished
11. Intro
12. Nothing For My Mum
13. World Chaos
14. SSP
------------------------------------
15. Current Of Death
16. Too Drunk To Fuck
17. Outro

Setlist Cruachan:
1. Intro
2. Horned God
3. The Brown Bull Of Cooley
4. Ossians Return
5. The Great Hunger
6. Pagan
7. Ard Ri
8. Cuchullain
9. Ride On

Setlist Hollenthon:
1. Fire Upon The Blade
2. Homage
3. Y Draig Goch
4. On The Wings… (Slayer)
5. Woe To The Defeated
6. To Kingdom Come
7. Vestige
8. Conspirator

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van filthgrinder op 06-01-2008 om 13:10u


Primodial was inderdaad een adembenemende belevenis. Al jaren wilde ik die mannen eens live zien maar het kwam er nooit van. Nu is dat in één klap goedgemaakt! Jammer dat er een gitaar uitviel bij Heathen Tribes maar daarentegen was As Rome Burns absoluut overdonderend en dat zou best wel eens hun "anthem" (hun Black Winter Day/ Mother North etc. you get the picture...), kunnen gaan worden wat mij betreft!

Reactie van Auth op 02-04-2013 om 22:49u


I congratulate you. No I did not find it bornig. I am quite impressed really.I join you in trying to achieve your exact goal in item 5. I do not know what your starting point is, but mine is 92!