Dat is alvast duidelijk, maar wat maakt deze plaat nu tot een spannende belevenis. Allereerst zoals gezegd de goede productie. Men is verstandig genoeg evenals bepaalde collega's afgestapt van het slechte geluid syndroom en men heeft de plaat een moderne touch mee gegegeven. Niets mis mee, zij het dat ook de ruwe rand bewaard is gebleven.
De band speelt nog altijd een mix van duistere black metal, meer trage doom en death metal. Een mengsel van stijlen die uiterst goed heeft uitgepakt. Na het overbodige intro knalt de band er lekker in met het razende No Gods have Built my Skies . Hoewel de sfeer agressief is, heeft men tevens gekozen voor een meer epische opbouw.
Het nummer grijpt je bij de strot en pas tegen het einde van het album kom je weer een beetje op adem.
De plaat is qua sfeer en compositorisch vernuft enigszins te vergelijken met de laatste wereldschijf van Necrophobic al wordt dat niveau nou ook weer niet gehaald. Geen probleem, want ook deze plaat staat als een huis. Zowel de liefhebbers van het betere ragwerk, als van meer melodieuze death metal kunnen vast prima uit de voeten met deze plaat. De misplaatste cover van de Ramones klassieker Pet Sematary zullen we de band dan maar even vergeven.
Liefhebbers weten genoeg.
Tracklist
1. Between Wisdom
2. No Gods Have Built My Skies
3. Of Troll And Thurs
4. Song Inside
5. Monument Of Pain
6. Bleeding Black Fire
7. Thorns Of Ice
8. Dragonrock
9. Where Steel Is Born
10. Blessed With Wings Of Madness
11. Alone With My Sorrow
12. Pet Sematary (Ramones cover)
13. ...And Lunacy
