Uit Engeland komt er weer eens een band overgewaaid die volgens de bio een mix van vooruitstrevende death metal en ruwe satanische black metal speelt. Deze omschrijving klopt volledig, als je tenminste een enorme hoeveelheid stront in je oren hebt.

Met progressief heeft deze band niets te maken. De band speelt gewoon een vrij eenvoudige pot death metal met de nodige black metal invloeden. Muzikaal doet men dat niet geheel onaardig, gezien een aantal prettige riffs en de redelijke ritme sectie.
Echter kent dit product één groot euvel en dat is het gebrek aan een goede productie. Een ambitieus overkomende band als dit kan dat niet goed gebruiken. Het lijkt verdomme wel alsof de band in een geïsoleerde loods , twee straten van de studio af, staat te spelen. De details vervallen in de geluidsbrei en de matige zanger komt nauwelijks boven de muzikale wanorde uit.
Het is extreem jammer, want de furieuze uitbarstingen in een nummer als Blessed By The Curse hadden beslist beter moeten klinken.

Qua riffs en andere ideeën schiet deze band misschien dan wel niet tekort, maar de productie is te slecht om een goed oordeel te kunnen vellen over de plaat. Nu ik toch bezig ben wil ik dit soort bands ook eens vragen om wat minder kinderlijke albumtitels en songtitels te bedenken, want het is weer één grote cliché zooi. Wees eens creatief en laat de volgende keer het kontneuken van de here Jezus achterwege.
Redelijke nummers met teveel schoonheidsfouten en een erg matige productie maken dit album dus helaas tot een teleurstelling.
Wellicht dat de toekomst nog wat biedt als men op dat gebied verbetering boekt. Momenteel is het helaas nog huilen met de pet op.

Tracklist
1. Suffocation At Birth
2. Blessed By The Curse
3. Reflection
4. Possessed
5. Raping Christ
6. Final Calling