Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

26-11-2020

Savatage - Poets and Madmen
Jaar van release: 2001
Label: SPV / Steamhammer Records
Savatage - Poets and Madmen
Alleerst, voor de mensen die Savatage nog niet kennen, Savatage is een metal band die al sinds de vroege jaren 80 bestaat, ze hebben nu hun 12e studio album uitgebracht en er zijn ladingen vol live en bootlegs te verkrijgen, ze waren vrij ruig vroeger maar midden jaren 90 werden ze wat rustiger en kwamen er steeds meer melodische invloeden in hun muziek. Live schijnen ze een hele naam op te houden te hebben maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ze nog nooit live gezien heb en ook al komen ze op Dynamo dit jaar (2001) in Nederland, ik kan daar helaas niet zijn dus voor mij bijft het een gerucht.

Dit 12e album getiteld, Poets and Madmen is net als de vorige twee albums (Dead Winter Dead & The Wake of Magellan) gebaseerd op een verhaal, verschil is dat bij dit album er bij elk nummer een min of meer ander verhaal is terwijl de vorige albums er een hele lijn op na hielden. Dat is niet het enige opzicht waarin dit album wat anders is dan de vorige, er zijn namelijk twee bandleden weg gegaan. De zanger, Zakk Stevens en de basgitarist, Al Pitrelli. Van het vertrek van de laatste zal de luisteraar weinig merken, van de eerste echter wel. Zakk Stevens zat al jaren bij de band en nam de vocalen vanaf het album Handfull Of Rain voor zijn rekening. De albums voor Handfull Of Rain werden gezongen door Jon Oliva, die samen met zijn inmiddels verongelukte broer Criss de band oprichtte. En nu heeft diezelfde Jon zijn oude rol als zanger terug.

Omdat ik zelf wel van een stevige zangstem houd en ik het talent van Stevens niet kon ontkennen maar soms wel een beeetje gladjes vond, was ik hier helemaal niet bedroefd om, ik hoopte op een ouderwets lekker ruig Savatage album (zoals Hall of the Mountain King) niets was echter minder waar. Dit album dat zeker verschilt van de andere albums is toch echt een nieuwe incarnatie in de evolutie van de band. De muziek is rustiger en klinkt om eerlijk te zijn een beetje als The Wake of Magellan zonder de uitgebreide instrumentalen. De bandleden zelf zijn hier nogal blij mee zoals ze in het voorgenoemde interview zeggen maar ik ben er niet echt kapot van.

Nu eerst even, de tracklist:

  • Stay With Me a While
  • There in the Silence
  • Commissar
  • I Seek Power
  • Drive
  • Morphine Child
  • The Rumor
  • Man in the Mirror
  • Surrender
  • Awaken
  • Back to Reason

Op zich geen slechte nummers er zjin zeker nummers bij die stevig rocken en bewonderenswaardig zijn, toch merk je een beetje dat de band een injectie van nieuwe dingen nodig heeft naar mijn mening. Het is allemaal niet zo spectaculair meer, zowel de boodschap als de muziek.

Er is echter hoop!

Savatage heeft twee nieuwe leden ingelijfd inmiddels, als zanger Damond Jiniya (keyboard en zang was toch wat teveel voor Oliva) en Jack Frost als 2e gitarist om Al Pitrelli te vervangen (die overigens naar Megadeth overging). Waar ik nu echt benieuw naar ben, is wie er echt zingt op Dynamo, kan iemand het me laten weten??

Rest mij nog te zeggen dat ik hoop dat Savatage nog een hele lange tijd zal bestaan en dat ik hoop op een nieuwe release maar dan wel een betere dan deze want ik ben er niet kapot van.

Koop deze cd nu bij Bol.com

Score: 60 / 100

Reviewer: Maestro
Toegevoegd: 26 maart 2001

Koop dit album in

Meer Savatage:

[ Terug naar de Album Reviews ]

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van een Metalfan op 17-06-2001 om 22:13u
Score: 80 / 100

Een plaat waar die ik regelmatig draai. Hoogtepunt voor mij is The Morphine Child, die is zooo schitterend.

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van spike op 16-07-2001 om 18:14u
Score: 80 / 100

Damond Jiniya zong op bospop iig, Oliva deed de backing up vocs.... Dynamo 2001 ging niet door ook heh :'( GVD!

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Een_Metalfan op 29-03-2002 om 11:27u
Score: 90 / 100

Het beste SAVA-album sinds EDGE OF THORNS uit 1993. Steviger dan de voorganger, maar toch de melodie. Hopelijk zet de band deze lijn voort, Damond kan het zeker aan, hij heeft een ruigere strot dan Stevens. Topalbum van de beste band allertijden.

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Een_Metalfan op 30-03-2002 om 17:38u
Score: 90 / 100

Mijn enige album van sava is edge of thorns. poets is een goed album. sava rules!

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Een_Metalfan op 20-05-2002 om 07:24u
Score: 65 / 100

Het begint heel leuk met Stay With Me A While, maar daarna is het album IMO toch een beetje saai. Als het aan mij ligt is het volgende album weer in de Hall of the Mountain King stijl!

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van the_red_guy op 14-07-2002 om 15:06u
Score: 95 / 100

SAVATAGE is back. Dit is absoluut één van de beste SAVA-albums ooit. Jon is in supervorm, de nummer zijn weer wat steviger, de melodien uitstekend. Nummers als MORPHINE CHILD, COMMISSAR en I SEEK POWER zijn nu al klassiekers. POETS RULESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van doma op 09-10-2004 om 23:52u
Score: 90 / 100

maakt mij niet uit,maar zachary stevens zong al op de cd edge of thorns en dus niet pas op handful of rain

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Bas op 02-11-2005 om 23:50u
Score: 80 / 100

allereerst, Al P was niet de basgitarist, en het eerst album van Zakk was natuurlijk Edge of Thorns dat even terzijde, het is een steengoedalbum zoals we kunnen verwachten van savatage, het overtreft alleen niet mijn favorieten Edge of Thorns, Dead Winter Dead en Wake of M.

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Bas op 01-10-2007 om 01:34u
Score: 75 / 100

Erg goed album, en ben het totaal niet met deze review eens.

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Rico op 17-07-2008 om 19:36u
Score: 60 / 100

Een matig album. Een beetje saai met te weinig gevoel.

De echte topper blijft Streets. Dat is echt een meesterwerk dat niet te evenaren valt.

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Erwin op 25-12-2009 om 11:09u
Score: 75 / 100

Een goed album, niet het beste, maar toch echt Savatage! Graag meer reviews van de andere albums!

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van handsomedick op 23-02-2010 om 16:21u
Score: 95 / 100

Een geweldig album waar eindelijk de stem van Jon Oliva weer eens op te horen is. Na enkele mindere albums met zachary stevens op zang, is dit 'poets' album een verademing. Helaas zal dit het laatste album van de band blijken en is Jon Oliva 'solo' verder gegaan, waarbij opvalt dat hij solo toch iets mist.

Een puntje van kritiek...
basgitarist, Al Pitrelli? Onze Al is een gitarist! Wel iemand die ik niet bij Savatage vond passen. Op de 2 Widowmaker cd's speelde hij geweldig, maar bij Savatage irriteerde hij mij.

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van enchant op 19-05-2010 om 09:46u
Score: 82 / 100

Goed album, en met name Morphine Child is beresterk... Savatage's stijl is veranderd door de jaren. Alle albums vanaf Gutter Ballet vind ik eigenlijk goed tot schitterend. Streets blijft het meesterwerk, maar deze weet ik ook wel te smaken...
Jammer dat JOP niet het niveau haalt van Savatage....

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Graaftel op 13-08-2012 om 18:15u
Score: 92 / 100

Omdat ik dit album momenteel weer grijs draai, was ik benieuwd naar de review ervan. Wat schetst mijn verbazing, de recensent "Maestro", geeft dit album een zes. Een 6!?!
Was hij dronken, was hij aan de snuif, of is deze zogenaamde kenner gewoon een aanhanger van een ander genre. Wat een debacle om deze topplaat zo'n lage beoordeling te geven. Zelfs na al die jaren, staat het als een huis en rockt het de pan uit. Helaas het laatste wapenfeit van een geweldige groep!

Savatage - Poets and Madmen
Reactie van Morphine Child op 21-09-2013 om 18:31u
Score: 90 / 100

Een zeer sterk album waarbij de piano een wat belangrijke rol heeft gekregen dan op de eerdere cd's van de band. Balad-achtige muziek wordt afgewisseld met vlagen sterke metal, mede dankzij lekkere gitaarsolo's en de ruige zang van Jon Oliva (onder meer 'I Seek Power' en 'Morphine Child'. In het midden van de plaat het hoofdnummer van de cd, het prachtige, ruim 10 minuten durende 'Morphine Child', een afwisselend nummer met meeslepende melodieën en heerlijke canonzang, wat Savatage steeds meer is gaan toepassen. Ook 'Commissar', 'Surrender' en 'Back to a Reason' zijn meeslepende nummers. Onder meer met 'The Rumor' bewijst Savatage ook tekstueel een band met diepgang te zijn.
Poets and Madmen benadrukt zonder angst de eigen nieuwere stijl van Savatage, met wat meer afwisseling dan op het album The Wake of Magellan. Helaas was het vermoedelijk wel het laatste album van de band, maar daarmee brandde Savatage alles behalve als een nachtkaars uit.