Plague Of Our Age komt als een muur van klei en leem mijn speakers uit en geeft weinig ruimte tot ademen en je wordt als luisteraar nogal ondergedompled binnen een brei van riffs, snelle drums en putrochel vocalen. Het is echter deze brei die het geheel voor mij wat moeilijk te verteren maakt. Vooral door de zompige productie lijkt het album als een grote vormloze modderklomp over je heen te gaan. Je hoort amper verschil tussen de nummers en de aandacht dreigt hierdoor nogal eens te verslappen.
Plague Of Our Age klinkt hierdoor nogal gedateerd en maakt mede daardoor weinig kans op een bestendige plaats binnen de huidige death metal scene lijkt me, omdat het naar mijn idee niet echt van toevoegende waarde is binnen de toch al grote stroom aan death metal releases.
Al met al is hetgeen dat Masquim Xul hier hebben afgeleverd geen verkeerd album en spelen kunnen de heren zeker. Ik hoop alleen dat ze in de toekomst iets gevarieerder te werk gaan en hopelijk over een helderdere productie kunnen beschikken.
Liefhebbers van (oude) Suffocation en mensen die heel vies gaan kijken bij het horen van een Erik Rutan productie zullen zeker hun plezier hebben aan Plague Of Our Age. Anderen raad ik toch aan dit met voorzichtigheid aan te pakken. De laatste twee nummers zijn overigens bonus materiaal dat op hun demo gestaan heeft, het moge duidelijke zijn dat dit productioneel ook niet alles is.
Tracklist:
1. In the name of the deep
2. Dawning opaque
3. Nemo ante mortem beatus
4. Judgement
5. Dogma of death
6. To the chaos (bonus)
7. The slow and last death (bonus)
