“The Devil’s Music - Songs of Death and Damnation”, hell yeah. Een titel die liefhebbers van een lekkere pot black óf tot de verbeelding spreekt, of die doet denken dat we te maken hebben met cliché nummer zoveel, overgoten met een belegen saus van thrash.
En zo is dat! Waaraan ik wil toevoegen: maak je niet druk om de reeds betrede paden. Een oude versleten broek met een paar aftandse gruyèrekisten eronder zit anders ook verrot lekker en wie het niet aanstaat gaat maar ergens anders staan, nietwaar?

Ja, toegegeven, onmiddellijk, dat de Denen van Horned Almighty mij op bijna geen enkele manier verrassen met hun nieuwe langspeler “The Devil’s Music”, en dat zal jullie toekomstige luisteraars van deze schijf ook niet gebeuren. Of je moet vinden dat het nog altijd fijne geluid van dit oude recept van black/thrash een verrassingselement is. Beter is het wellicht om onverschillig te zijn en daarom te kunnen genieten van de tien nummers die Horned Almighty op soepele wijze je schedel in mept. Een feest van herkenning.
‘Ik hoor Carpathian Forest!' of 'Ik hoor Pentacle, een nummer van “The Fifth Moon”!’
Natuurlijk hoor je dat. Je hoort elementen die dit soort muziek zo goed maken. Je hoort een cd die simpelweg uitstekend in elkaar zit. Je bent eergisteren nog bij een leuk optreden geweest, waar je de houdbaarheid van je nek op de proef hebt gesteld en weer krijg je het voorelkaar om heel eigenwijs en tegen beter weten in de boel in de war te bangen. Groot gelijk, want deze cd rost, maalt, thrasht en ja! hij verrast zomaar ook heus wel. Nu en dan, let maar eens op, ontwaar je een leuk riffje, een leuk, op zijn Hollands gezegd, riedeltje, een tempowisseling of een loopje, waarvan je kan denken ‘hé geinig’. Simpele maar snuggere details die de goede muzikant en songwriter onderscheiden van diegene met een walnoot in zijn hoofd.

“The Devil’s Music” duurt net geen veertig minuten. De cd-speler klokt 37:48 en die tijd vliegt. Enerzijds best jammer dat de cd is afgelopen, maar aan de andere kant is het leuk zo. Je kan hem altijd opnieuw draaien, tot ontsteltenis van je naasten. Het mooiste is uiteraard om dit soort black metal hard te draaien, en als ik zeg hard, dan bedoel ik ook hard. We zijn tenslotte geen mietjes en dit is pure fucking metal!
De titel van het album spreekt voor zich.

Tracklist:
1. Praefatio
2. Glorification
3. Arrogance of the Wicked
4. Glorious Horror
5. Discipline of the Almighty
6. The Devil’s Music
7. To Despise the Life
8. Malicious Mockery
9. Repentance
10. Cursed With Insight