Hoewel Disturbed in Nederland nooit echt doorbrak, behoort de band rond de charismatische zanger David Draiman in Noord-Amerika al jaren tot één van de populairste metalbands. Dit werd mij wel duidelijk toen ik een jaar of vier geleden op vakantie was in Canada. Een radiozender aldaar hield een David Draiman-imitatiewedstrijd. Een ieder die een poging durfde te wagen moest de zender opbellen en vervolgens live in de uitzending zijn of haar beste ‘woohahahaha’ ten gehore brengen. Een vriend van me besloot mee te doen aan deze ietwat kolderieke wedstrijd. Het leek nergens naar.

Dat ‘woohahahaha’ kennen de meesten nog wel uit het nummer ‘Down With The Sickness’ van het debuutalbum ‘The Sickness’, dat in de VS triple platina scoorde. De daaropvolgende plaat, ‘Believe’, deed het iets minder goed. Wellicht omdat het, naast een aantal sterke nummers, toch te veel ‘fillers’ bevatte. Desalniettemin bereikte ook ‘Believe’ de platinastatus. Inmiddels heeft Disturbed in de vorm van John Moyer een nieuwe bassist ingelijfd en met 'Ten Thousand Fists' een nieuwe plaat op de markt.

De lijn van ‘The Sickness’ en ‘Believe’ wordt overduidelijk voortgezet, want bijna alle nummers hadden ook op één van de vorige platen kunnen staan. Dit betekent felle riffs en het karakteristieke stemgeluid van David Draiman die samen leiden tot louter catchy nummers.

Feitelijk de enige veranderingen komen op het conto van gitarist Dan Donegan die eindelijk uit de kast is gekomen en ons zowaar gitaarsolo’s voorschotelt! Verder is zijn aandeel grotendeels zoals we dat kennen van de eerdere albums, waarbij wel opvalt dat een aantal nummers nét even een tikkie feller zijn dan op eerder werk. Hoogtepunten zijn 'Sons Of Plunder' en de singles 'Stricken' en 'Just Stop'.

De grove teksten (“You stupid sadistic abusive fucking whore”) zijn uit het repertoire geschrapt. Het tekent een beetje de situatie waarin Disturbed zich momenteel bevindt. De band klinkt namelijk volwassener dan ooit en dat uit zich wederom in een sterke plaat. Toch moet er op een volgende schijf wellicht meer geëxperimenteerd worden, daar de kans anders groot is dat er een Bon Jovi-syndroom (dezelfde plaat maken, maar met andere teksten) optreedt en daar zit ik in ieder geval niet op te wachten. Eén ding moet Disturbed zeker niet overboord doen, en dat zijn de ‘woohahahaha’s’!

Tracklist:
1. Ten Thousand Fists
2. Just Stop
3. Guarded
4. Deify
5. Stricken
6. I’m Alive
7. Sons Of Plunder
8. Overburdened
9. Decadence
10. Forgiven
11. Land Of Confusion
12. Sacred Lie
13. Pain Redefined
14. Avarice