Paradise, een band rond KISS-fanaat Frank Kelly, krijgt het voor elkaar elk sleazy rock-cliché van de afgelopen dertig jaar op één album te proppen en het nog goed te laten klinken ook. Met dit tweede album van deze Canadese formatie ondersteund door VoiVod, weten ze een fijn elf tracks tellend album neer te zetten, wat geen moment zal vervelen. Echte verrassingen laten echter een beetje op zich wachten, omdat deze zich aan het einde van het album bevinden. Met een stijl die doet denken aan een mengeling van KISS, W.A.S.P. en Alice Cooper en een overdosis teksten over vrouwen, is deze groep een ware tribute te noemen aan eerdergenoemde bands.

De nummers van Paradise Hotel zijn niet complex of moeilijk, het draait vooral om de echte rockfeel die je ervan krijgt. Hoewel er hier en daar wel gekozen is voor arrangementen met bijvoorbeeld blazers, vallen deze eigenlijk niet op. Misschien zonde, maar bij muziek als deze doet het er toch allemaal niet toe zolang de gitaarriffs en drums maar uit je speakers blijven rollen en dat doen ze. Het voorkomen van deze band met goudglitter op hun gezichten en vreselijke witte smokingachtige pakken zijn deze heren het toppunt van een foute show die je bij dit soort muziek verwacht – perfect dus!

Tracklist:
1. Super 8
2. Aqua Bamboo
3. Banana Bungalow
4. Ocean Five
5. Skyline
6. Eldorado
7. Stardust
8. Lady Luck
9. Queens
10. Empire
11. Riverside