Geweld is helemaal van deze tijd. Bommen in metro's, treinen en vliegtuigen en auto's. Massagraven, grootschalige slachtingen, onthoofdingen, bloederige grensbestormingen en familiedrama's domineren het nieuws, de tv, de kranten, radio en internet. En is er geen sprake van fysiek geweld dan valt er verbaal, schriftenlijk of anders muzikaal nog altijd wel iets te regelen.

In dit geval zullen we het met name bij papiergeweld houden. Want Feasome Records heeft weer eens een mand vol schorremorrie bij elkaar geraapt en krijgen 20 bands de kans om zich middels 1 nummertje aan het geweldminnend publiek voor te stellen, harten te veroveren en zodoende leuke zaken te regelen. 20 undergroundbands doen hun verhaal middels een gerichte aanval op de luisteraar. Operatie "Blown To Pieces 3" kan van start.

Nou moet ik eerlijk zeggen dat deze titel meer zegt dan doet. Want bij "Blown To Pieces" verwacht je een genadeloze storm aan gruwelijk beukende rammachines, niets is echter minder waar. "Blown To Pieces 3" is een zeer gevarieerde verzamelcd die ruimte biedt aan zeer verschillende metalvarianten waarvan enkele inderdaad een ontstekingsmechanisme bij zich dragen, andere echter daar emmers water overheen flikkeren. Goed, 20 bands in een vogelvlucht:

Death metal in puurste vorm wordt op deze cd door een slordige 4-tal bands vertegenwoordigd. Emeth is een ontzettend sterke opener en laat genadeloos zien hoe brute death behoort te klinken. De daaropvolgende Devious is eveneens een mooie aanwinst op de schijf en pakt het muzikaal net wat ruimer en rijker aan. Net als Devious is ook Vermin een band van eigen bodem en deze band ontplooit zich als een snelle, rauwe en strijdlustige deathmetalformatie. Tot slot zet Disconsolate in met een indiaans aandoend introotje om vervolgens 180 graden om te slaan en een behoorlijk indrukwekkende putrochel ten gehore te brengen.
Vespers Descent neemt de melo-death-afdeling van "Blown To Pieces 3" voor haar rekening en verrast door een alleraardigste mix van Edge Of Sanity En Eternal Tears Of Sorrow. Een behoorlijk Zweeds geluid dus. Dan hebben we natuurlijk ook een paar doomgetinte deathgeluidjes, te beginnen met Nightmare Visions. Deze band hanteert een vrij constant geluid, zwaar, log en traag maar klinkt behoorlijk pakkend. De Nederlandse Dark Reign nemen nog wat gas terug en verzorgen een heerlijk neerslachtig nummer. Erg mooi en sfeervol.
En uiteraard mag een echt doomnummer ook niet ontbreken (voor zover je deze muziek uberhaupt kunt definiëren) dus komt Fallen Saints haar kunstje doen. Depressiever kun je muziek niet krijgen. Tranentrekkend, dit, maar kwalitatief niet bepaald sterk.

Vlottende death is ook aanwezig want ook de vleugen thrash zijn niet weg te denken, tegenwoordig.Solarisis stuitert er lekker op los met de aanstekelijke mengeling van melodie, death en thrash. "Fuck you and fuck your destructive lifestyle!" Temple Of Eternity gaat recht door zee en knuppelt deze band gedurende haar ruim 3 minuten speeltijd en rustig op los. Alle remmen naar de tering en gaan met de banaan.
Inmiddels is het ook tijd geworden voor wat rauwere en smerigere werk. Jack Slater speelt ons een uiterst snel, grind-getint nummer die in de eerste instantie menig wenkbrauw doet hoeken maar zich vervolgens als een behoorlijk sterk nummer uit de doeken doet. Het beluisteren zonder meer waard dus. Persistence weet na zo'n sterke voorganger maar slecht te overtuigen. Hun vage mix van grind, thrash en wat metalcoreachtige klanken komt niet helemaal goed uit de verf. Jammer. Last Breath Denied klinkt daarintegen raszuiver metalcore en doet totaal niet onder aan de collega's die de underground inmiddels ontgroeid zijn. Agabus pakt het weer anders aan en zet een behoorlijk groovend, pakkend en snel herkenbaar geluid neer.

Uiteraard moet er ook ruimte zijn voor een humoristische insteek en daarvoor heeft met Toiletation aangetrokken. De naam zegt het eigenlijk genoeg. Muziek kun je het hysterische gekrijs en de potten-en-pannen-getimmer verder ook niet noemen.
Ook is er een vreemd eend in de bijt in vorm van Shadowlord. Deze zeer bombastische band die een beetje als melo-black aandoet is een aparte vertoning op deze verder vrij rauwe cd. Apart, niet mijn ding verder.
De hekkensluiters van "Blown To Pieces 3 " zijn ook allemaal black-gerelateerd.Black Altar is blackmetal pur sang. Grim, Necro, duister, snel en zeer vervaralijk. Best anagenaam ook, blackmetal om in de gaten te houden. Imbolic is eigenlijk meer death/thrash met een blekkie sausje. Een aardig nummer, wat luctiger dan de meeste op deze cd. Een welkome afwisseling. Bloodwritten speelt het ten slotte ongeveer andersom. Black metal met death-invloeden. Behoorlijk rauw, snel en agressief. Wat mij betreft een prima afsluiter, daar de werkelijke afsluiter Dessacrator wat mij betreft weggelaten mocht worden. Schreeuwerige, doffe, smaakloze, hardcoreachtige herrie.

Tracklist:
1. Emeth - Catatonic Entanglement
2. Devious - Inanimate
3. Vespers Descent - All That remains
4. Toiletation - Die Prick
5. Nightmare Visions - I Am The Sadness
6. Dark Reign - Why This Life
7. Jack Slater - Metzgore
8. Agabus - The Hive Of Damage
9. Solarisis - Towards Extinction
10. Persistense - Negative Soul
11. Fallen Saints - Wedding Night
12. Vermin - Eyes Wide Shut
13. Last Breath Denied - Disordered
14. Shadowlord - Storming The Western Gates
15. Disconsolate - Promised land
16. Temple Of Eternity - Soulsearcher
17. Black Altar - The Accuser
18. Imbolic - Compulsive Dissection
19. Bloodwritten 0 Darkness pt.1
20. Dessacrator - Hate Attack