Twee zwakke schakels zorgen ervoor dat de cd een lichte domper is geworden. Ten eerste zijn daar de slappe riffs. Het is net alsof de band in tijdsdruk zat en de songs maar afgeraffeld hebben met een stel saaie riffs die op elkaar lijken. Zonde, want het gitaarspel op zich is strak en de solo's zijn ruim voldoende. De tweede zwakke schakel is de zang van Dan Lehman. Hij kan leuk zingen/schreeuwen en op zijn stem zelf is weinig aan te merken. De zanglijnen zelf zijn echter dodelijk saai; er zit zeer weinig variatie in. Het openingsnummer Reality Check begint zelfs met een aantal valse zanglijnen! Het komt de refreinen niet ten goed die, wederom, saai overkomen (met enige uitzondering van Someday).
Het geheel is dan weer niet zo slecht alsof het voelt dat je ballen eruit worden getrokken door je pisgat. De nummers zijn catchy de productie is helder en de nummers zijn krachtig genoeg. De powerballad The Truth is het verrassende hoogtepunt en ook het titelnummer Falling Down houdt je uit je slaap. De twee zwakke schakels zorgen er helaas voor dat het geheel nog net gemiddeld kan noemen. Daardoor klinkt het als een haastklus. De Amerikaanse metalheads zullen er wel van smullen, die lusten tenminste alles uit hun eigen land. Maar voor echt goede bands uit de VS, raad ik je aan bands aan als Dillinger Escape Plan, Shadows Fall of Nevermore.
Tracklist:
1. Reality Check
2. American Pleasure Drive
3. Mouth Hole
4. The Truth
5. Vanish
6. The Breakdown Is Coming
7. Seeds
8. Someday
9. Body Of A God
10. Falling Down
11. Wasted
.jpg){kind=small}
