Kroatie.. ja, daar ben ik wel eens op vakantie geweest. Is weer eens wat anders dan de veel te zanderige stranden van Salou met op elke hoek van de straat frikandellen op het menu, Nederlands-sprekende hotelmedewerkers en Methal Theo die je met z`n eeuwig draaiende camera`s tot in de slaapkamer achtervolgt. Een vakantie in Kroatie betekent vooral rust. Liggend op de machtige rotsstranden, wandelend door de grijze kasteeloverblijfselen of etend op een door klimop gedomineerd terrasje, hoe dan ook, je komt weer even helemaal tot jezelf. En zelfs als de heren van Forlorn Legacy in de plaatsenlijke kroeg hun ronde komen doen, kun je je op `t gemakje overgeven aan een goede portie ontspannende metal.

Klinkt bij lange na niet slecht, nietwaar? De geinteresseerde lezer zal nu de wijde wereld der internet binnenduiken om hier het fijne van te weten, en ziet tot zijn verbazing dat Forlorn Legacy keer op keer te boek staat als een deathmetal band, met van tijd tot tijd een melodieus voorvoegsel. De vesten van mijn introductie beginnen zachtjes te schommelen.
Maar daar kom ik al met de nodige liters cement onder mijn arm. Kroatie kent namelijk geen grote metalscene. En wat er aan metal klinkt komt voornamelijk uit de doom/gothic- of blackmetal-kampen. Death metal wordt er nauwelijks voortgebracht, laat staan door bands die het voor elkaar krijgen om een internationale deal rond te krijgen. Forlorn Legacy valt daar wel onder en bracht het afgelopen jaar hun debuut Paths Of Insanity op de markt. En omdat de band niet black, heavy of gothic klinkt, heeft het een "death"-stempel meegekregen.

In werkelijkheid is de sound van Paths Of Insanity stukken gecompilceerder. Wie deze cd natuurgetrouw wil schetsen komt niet weg met slechts "melodieuze deathmetal". Deze schijf bevat muzikale elementen van doom, hardcore en Gothenburg metal. Dat allemaal in combinatie met geheel eigenaardige en voor Forlorn Legacy karakteristieke gitaarriffs, die zo nu en dan nog wel eens de benen dreigen te nemen. Maar desontdanks komt het geluid in de operste relaxtheid over de luisteraar heengestroomd. Vooral tijdens de cleane stukken, bijgestaan door zware snaren lijkt de hemel even neer te dalen.
Natuurlijk moet Forlorn Legacy wel enigzins onder de death-mantel kunnen schuilen en kent de plaat wel degelijk een paar heavy uitschieters. Maar die treffen we eigenlijk nog meer binnen hun enleke zwaar tegen hardcore aanleunende passages. Een vreemde combinatie, eigenlijk, maar gek genoeg wel 1 die aardig werkt.

Ook de vocalen zijn veelzijdig. Van death-geronk walsen ze naar hardcoregeblaf om vervolgens in doomerig geween over te vloeien. Monotoonheid is uit den boze, op elk nummer proberen de heren van Forlorn Legacy hun kunde middels een andere invalshoek aan de man te brengen.
De gitaren vormen hier geen uitzondering op, want het mag duidelijk zijn dat we het hier met kundige vingers van doen hebben. Het gitaargeluid lijkt geen seconde stil te zitten en begeleidt het album gedurende zijn 59 minuten middels zijn veelzijdige klanken die wel steeds vernieuwend klinken, maar waar je heel gauw vertrouwd mee raakt. Bovendien bevat het album 2 geheel instrumentale nummers, gevuld door slechts gitarengeluid, die de luisteraar nog eens met de neus op de feiten drukken.

Paths Of Insanity is al met al een gedurfd debuut geworden. Een cd waarop Forlorn Legacy meteen uit de doeken doet waar het kennen en kunnen van de band op staat. En daar kun je een flinke frietzak mee vullen.

Tracklist:
1. Conspiracy
2. Crest Of Silence
3. Insanity pt 1: Rewind
4. Welcome
5. Damned
6. Insanity pt2: Delirium
7. Collapse
8. Coldness Do Speak
9. Insanity Pt3: Revenge
10. Numb
11. Delusion
12. Stillborn
13. Last Try
14. Price To Pay