-
29 april:
- Adrian Vandenberg
- Monstrosity, Bio Cancer, Reject The Sickness en Deadwood
- Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine 30 april:
- Adrian Vandenberg
- Hell On Air
- Hiraes en NOPREACHER
- Monstrosity, Bio Cancer, Reject The Sickness en Deadwood
- Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
- Truckfighters 1 mei:
- Hell On Air
- MagnaCult en TerraDown
- Monstrosity, Bio Cancer, Reject The Sickness en Deadwood
- Ploegendienst
- Salvage, Oceans Turn Red, A Part Of The Problem en Vile Passage
- Sanctuary en Martyr
- Truckfighters
- Vansind, Solarcycles en Neverus
- Warp Chamber, Degraved en Waxing Crescent 2 mei:
- Adrian Vandenberg
- Archers en Between Cities
- Gavran, Lijkschouwer en Hezurra
- Hell On Air
- Temtris
- TerraDown, MagnaCult en Anonemia
- The Hague Deathfest
met o.a. Graceless, Slaughterday en Maatkare
3 mei: - Author & Punisher en Fange
- Hell On Air
- KrashKarma
- Quest Master, Orcus en Segadeth
- Solence, Dream State en Written By Wolves 5 mei:
- Atmoran, Bodyfarm en Pene Corrida
-
29 mei:
- Dog With A Spoon, Astronutz en No Breakfast Goodbye
- Plini en Sungazer
- Greg Christian (Testament) - 60
- Jari Kainulainen (Stratovarius) - 56
- Johan Hegg (Amon Amarth) - 53
- Lauri Pikka (Total Devastation) - 43
- Mark Kendall (Great White) - 69
- Matt Bachand (Shadows Fall) - 49
- Nick Ingman (dirigent) - 78
- Otis Rush† - 92
- Thomas Lejon (Andromeda) - 53
- Travis Smith (Trivium) - 44
- J.B. Lenoir - 1967
- John Hinch (Judas Priest) - 2021
- Will Mecum (Karma To Burn) - 2021

Hoewel er tekstueel gezien dus duidelijke verschillen zijn met Spock’s Beard, tapt Neal Morse muzikaal gezien nog altijd uit hetzelfde vaatje, overigens zonder zichzelf ergens te herhalen. Daarvoor is de beste man een veel te geniale songwriter en componist, en bovendien kan hij steunen op een breed scala aan rasmuzikanten. Mike Portnoy levert bijvoorbeeld wederom geniaal drumwerk af (luister maar eens naar het einde van Author of Confusion) en verder zijn rasgitarist Phil Keaggy en bassist Randy George (van Testimony Live) van de partij.
Wat opvalt in vergelijking met Testimony, is dat de nummers op One veel langer zijn, met vier nummers die tien of meer minuten duren. Natuurlijk is dat voor de doorgewinterde prog-fan geen enkel probleem. Opener The Creation alleen al klokt pas na achttien minuten uit, maar verveelt geen moment. Alle Spock’s Beard-elementen zijn terug te vinden: veel afwisseling, harmonieuze keyboardpartijen, gecontroleerde maar ingenieuze drumritmes en bovenal de prachtige, warme zang van Neal Morse. Met de hieropvolgende ballad The Man’s Gone bewijst Neal wederom ook schitterende korte nummers te kunnen schrijven, die juist opvallen door hun integriteit en simpelheid, maar daardoor des te krachtiger zijn. Author of Confusion is een stuk heftiger, maar kent ook voldoende afwisseling dankzij enkele rustige passages en de ingenieuze zangpartijen op het eind.
Het heeft geen zin om ieder nummer verder nog afzonderlijk te gaan bespreken, maar iedereen die bekend is met het werk van Neal Morse (zowel bij Spock’s Beard als solo) weet dat dit geen man is die half werk zal afleveren. One is dus een ware traktatie voor de liefhebbers van progressieve rock geworden, waarop geen uitzonderlijk nieuwe paden bewandeld worden, maar wél kwaliteit met een hoofdletter ’k’ geboden wordt.
Tracklist:
1. The Creation
I) One Mind
II) In A Perfect Light
III) Where Are You?
IV) Reaching From The Heart
2. The Man's Gone
3. Author Of Confusion
4. The Seperated Man
I) I'm In A Cage
II) I Am The Man
III) The Man's Gone Reprise
IV) Something Within Me Remembers
5. Cradle To The Grave
6. Help Me/The Spirit And The Flesh
7. Father Of Forgiveness
8. Reunion
I) No Seperation
II) Grand Finale
III) Make Us One
Score: 87 / 100
Reviewer: Rik
Toegevoegd: 2 november 2004
Neal Morse - One
Reactie van Een_Metalfan op 03-11-2004 om 09:13u
Ik heb de samples gehoord! wederom klinkt dat magnifiek! deze man is niet te stuiten en ik denk dat zijn vetrek bij spocks beard alleen maar positiever wordt!
Neal Morse - One
Reactie van ZardoZ op 15-11-2004 om 10:41u
Score: 75 / 100
Ik vind dit op zich goede plaat. Er is echter een grote maar: iedereen die Spock's Beard, Transatlantic en Neal Morse' Testimony kent, zal helemaal niets nieuws op deze plaat horen. En da's zo langzamerhand jammer, hoe goed en muzikaal Neal Morse ook is. Feit is dat het mij op deze plaat voor het eerst echt stoort sinds ik naar bovengenoemde bands luister.
Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.



