Een tributealbum opnemen voor een band die nog steeds bestaat vind ik ronduit respectloos. Schaamteloos worden de "grote hits" van zo'n band opnieuw opgenomen met de subtop van het wereldje, alsof er vanuit gegaan wordt dat de zo aanbeden band toch geen fatsoenlijk product meer neer gaat zetten. Al kan ik dat van the Scorpions niet zeggen daar ik met hun nieuwe werk Unbreakable niet bekend ben, het blijft onfatsoenlijk. Het is moeilijk te spreken van een eerbetoon door fans, zeker als het eindproduct twijfelachtig is.

Het eerste wat je pijnlijk duidelijk wordt bij het luisteren van "Six Strings, Twelve Stings" is dat er zonder Klaus Meine weinig Scorpions overblijft. Het karakteristieke stemgeluid van Meine gaf de muziek net dat beetje extra Scorpionsgeluid. Iets wat in deze verzameling covers ontbreekt.

De subtop bestaat hier uit een serie zangers van Amerikaanse rockbands als Hurricane, Motley Crüe en LA Guns, die variërend van bevredigend en redelijk tot om te janken en heftig verneukend de songs een eigen randje probeert te geven. Waar ze jammerlijk in falen. Elk nummer lijkt meer en meer op een dertien in een dozijn rocknummer waarvan zoveel bands ze al geschreven hebben. Muzikaal stelt het ook weinig voor, want wie overtreft de solo's van Matthias Jabs of Uli Jon Roth? George Lynch niet in ieder geval.

Met het artwork zit het wel goed, naakt op albumhoezen is altijd een goed initiatief! Dit cd'tje zal in de vitrine uitstekend ogen tussen de Scorpions lunchbox en de opgedroogde rochel van Klaus Meine. Meer ook niet.

Tracklist:
1. Here I Am (Rock You Like A Hurricane)
2. Still Lovin' You
3. Falling In Love
4. Big City Nights
5. Blackout
6. No One Like You
7. The Zoo
8. Steamrock Fever
9. In Trance
10. He's A Woman, She's A Man
11. Holiday
12. Lovedrive