Levenspartners Marcelo Kaczorowsky (bas) en Vivs Takahashi (zang) richten in 2017 FlowerLeaf op. Een jaar later verhuizen ze van Brazilië naar Duitsland om hun muzikale dromen te verwezenlijken. In datzelfde jaar verschijnt het debuutalbum Stronger. Daarop gaat de symfonische powermetalgroep veelzijdig te werk en blijkt deze catchy nummers te schrijven, maar zijn er op technisch en productioneel vlak nog wel verbeterpunten. Negen jaar later is de tweede full-length een feit, die conceptueel is ingeleid door de ep Dreamerie: The Prelude (2023).

Dreamerie zelf gaat net als de prelude over dromen. De titel is een referentie aan Grimmerie, het boek met toverspreuken uit de film Wicked (2024). Dromen lijken leuk, zijn soms daadwerkelijk leuk, maar er zit ook een schaduwkant aan. Vooral als je er alles aan doet om ze te laten uitkomen, maar dat dat uiteindelijk toch niet lukt. Twijfel en teleurstelling nemen de overhand. Opgeven is echter geen optie en je haalt dan toch weer ergens de kracht vandaan om door te gaan en te geloven in je eigen kunnen. Waarom een hele alinea over dromen? Omdat het niet alleen het terugkerende thema is, maar de verschillende emoties ook in de muziek terug te horen zijn.

Ten opzichte van voorgaande releases maakt het ensemble technisch en productioneel flinke stappen. De nummers zijn strak gespeeld en de toename in de technische vaardigheden van ieder bandlid zijn duidelijk hoorbaar. Bovendien klinken de muzikanten meer dan ooit als een eenheid. Wat dat betreft complimenten voor de mix van Christoph Wieczorek (Sawdust Recordings). Wel mist er wat dynamiek in het geheel en zullen sommigen vinden dat er te veel compressie is gebruikt. Er is gekozen voor een heel modern en professioneel geluid, waardoor het evenwel hier en daar wat aan de vlakke kant klinkt.

Evenwel springen sommige nummers of delen daarvan eruit. Allereerst Sandman, dat naar een overtuigende climax met blastbeats toewerkt. Het erop volgende, deels groovende The Wake heeft een fantastisch refrein, bevat veel dramatiek en doet af en toe wat aan Stream Of Passion denken. Het wat te lange titelnummer bevat een fraaie instrumentale middensectie met gelaagd, melancholisch gitaarwerk. Met die melancholische klanken lijkt FlowerLeaf soms welhaast Fins te zijn. De stevigere nummers als No Brakes en Silksong hadden een wat knallender geluid kunnen gebruiken, maar beide tracks hebben hun sterke momenten met een geslaagde wisseling van cleane en extreme zang. Met name laatstgenoemde zal vanwege het opbeurende karakter en meezinggehalte een van de favorieten zijn van de fans. Helaas is niet elke track een hit, is er voor té veilige riffs of zanglijnen gekozen en kabbelt het album in bepaalde fases wat voort.

Dreamerie is een heel donker en introspectief album. De onbeteugelde energie en het memorabele karakter van het debuutalbum vind je op de nieuweling veel minder vaak terug. Je krijgt er volwassenheid, melancholie, eenheid, een goed uitgewerkt thema en professionaliteit voor terug. Het is jammer dat die termen niet vaak samengaan met ideeën die blijven hangen. Daardoor wordt de luisteraar flink aan het werk gezet om deze release te doorgronden. Het is de vraag of je daarin wilt investeren of dat je die droom laat varen. Het gepassioneerde FlowerLeaf geeft in ieder geval niet op.

Tracklist:
1. Sandman
2. The Wake
3. No Brakes
4. Dreamerie
5. Shoot For The Stars
6. Melancolia In Em
7. Silksong
8. Dreamcatchers
9. Falling To The Sky