De blackened deathcore-formatie Ov Sulfur uit Las Vegas bracht in 2023 zijn debuutplaat The Burden Ov Faith uit. Hierop experimenteert de groep dikwijls en laat de composities alle kanten opvliegen. Het potentieel is hierbij duidelijk hoorbaar, maar de uitwerking kon op verschillende gebieden iets krachtiger. Sommige tracks missen net te veel focus, overtuigingskracht en op vocaal gebied is er winst te behalen. De groep scoorde echter op alle fronten ruimschoots een dikke voldoende. Met het uitbrengen van opvolger Endless laat Ov Sulfur horen op al die gebieden verbetering te hebben doorgevoerd en zoekt de groep aansluiting bij de groten van het genre.

Een ding dat opvalt aan Ov Sulfur is het prachtige, duistere artwork. Net als op het vorige album siert wederom een mooi, maar sinister kunstwerk. Minstens zo imposant is de vooruitgang die de band heeft geboekt op Endless. Op de nieuwe release komt de band grootser voor de dag en is er nog meer geboetseerd om de groep te voorzien van een duidelijker eigen gezicht. Dat is terug te horen in alle nummers, waarbij risico niet geschuwd wordt.

Waar de fundering voor deathcore al jaren geleden gelegd is, zijn het nu formaties die experimenteren en nieuwe elementen toevoegen aan het genre die grote successen boeken. Neem bijvoorbeeld Slaughter To Prevail, dat inslaat met zijn Russische insteek en bizarre vocalen of Lorna Shore met zijn indrukwekkende orkestratie. Ov Sulfur richt zich meer op epische apotheoses, een groot scala aan gevarieerde vocalen, cleane zang en symfonische elementen die aan Cradle Of Filth doen denken, terwijl er ook een link te leggen is met bijvoorbeeld Behemoth.

Doordat de productie dit keer helderder en netter is, komen de songs ditmaal beter tot hun recht. De muziek klinkt krachtiger, waardoor zeker de opbouw naar enkele climaxen veel meer indruk maakt. Daarnaast is het songmateriaal ten opzichte van zijn voorganger een stuk sterker. Tracks als Seed, Forlorn en Vast Eternal kunnen zo uitgroeien tot moderne deathcore-klassiekers. Ook A World Away, dat dankzij de samenwerking met Distant een Nederlands/Slowaaks tintje heeft, behoort tot de hoogtepunten.

Naast het songmateriaal dat meer overtuigt, laten ook de bandleden horen meer in hun mars te hebben. Gitaristen Chase Wilson en Christian Becker strooien met stoere riffs en verfijnde solo's, terwijl op vocaal gebied ook veel winst is geboekt. De variatie aan screams behoort echter nog steeds niet tot het beste wat het genre te bieden heeft en ook de cleane zang laat ruimte voor verbetering over. Desondanks komt vocalist Ricky Hoover goed voor de dag, zelfs in het risicovolle en clean gezongen Wither, dat wel wat wegheeft van Linkin Park. Waar de emotie en intentie bij deze track wel voelbaar is, slaat het zoetsappige Endless//Loveless de plank mis en staat het qua stijl te ver weg van de rest van het materiaal.

Dat neemt niet weg dat Ov Sulfur een mooie stap voorwaarts heeft gemaakt en met Endless een dijk van een plaat heeft afgeleverd. Vooral de diversiteit en het avontuurlijke karakter zijn pluspunten. Ook het spel van de bandleden mag niet onbenoemd blijven. Zet Ov Sulfur deze lijn door, dan kan men in de toekomst absoluut nog grote dingen van deze formatie verwachten.

Tracklist:
1. Endless//Godless
2. Seed
3. Forlorn
4. Vast Eternal
5. Wither
6. Evermore
7. Dread (Feat. Josh Davies & Ingested)
8. Bleak (Feat. Johnny Ciardullo & Carcosa)
9. A World Away (Feat. Alan Grnja & Distant)
10. Endless/Loveless