Momenteel is deathcore een populair genre. Vooral de jongere metalheads voelen zich aangetrokken tot de brute grunts, growls en breakdowns. Het Amerikaanse Face Yourself is een interessante speler binnen dit genre en bewijst met zijn vijfde ep Fury dan ook gemakkelijk de hoge lat te halen, die grote bands zoals Lorna Shore leggen.
Wanneer je de lage growls hoort, verwacht je niet meteen dat deze afkomstig zijn van frontvrouw Yasmine Liverneaux, maar die gedachte blijkt al snel oppervlakkig. De vocale veelzijdigheid van deze vocaliste is ronduit opmerkelijk. In de sound van Face Yourself staat de zang dan ook centraal. Diepe grunts en growls, pigsqueals en screams lijken Liverneaux makkelijk af te gaan en trekken sinds het debuut in 2023 de aandacht.
De meedogenloos zware en groovende sound van Face Yourself leunt natuurlijk niet alleen op de zang. Drummer Eric DiCarlo en bassist Kyle Muenzer leggen een strak muzikaal fundament, waarop gitaristen Thomas Cardone, Corey Doremus en Dave Ricco ijzersterke gitaarpartijen stapelen. Met drie gitaristen klinken de riffs precies zo massief als je mag verwachten.
De opener Wet Dreams grijpt direct de aandacht met gitaarwerk dat in eerste instantie vooral aan death metal doet denken. Al snel valt ook het snelle slagwerk in, terwijl Liverneaux de aandacht vasthoudt met snel afwisselende lage grunts en zuivere screams. De snelle, melodieuze gitaren vormen een interessant contrast met het loodzware fundament, dat richting het refrein overgaat in metalcore-breakdowns, vooral gedragen door het massieve drumwerk. Het deathcore-geluid wordt overtuigend neergezet door een samensmelting van melodie, snelheid en verpletterende zwaarte, waarbij de vocalen werken als verbindende factor en het geheel naar een hoger niveau tillen.
Ook de titeltrack hanteert een soortgelijke rolverdeling. Hier laat Liverneaux opnieuw een breed palet aan vocale technieken horen, gevolgd door een nog zwaardere breakdown. Stevig gitaarwerk, meedogenloze blastbeats en indrukwekkende grunts smelten samen tot één geheel.
Carousel Of Violence versterkt de sonische impact door de inzet van orkestraties, die zorgen voor extra gelaagdheid en een bijna rustgevend contrast. Juist daardoor komt de track nog voller over. Niet alleen orkestraties zorgen voor deze werking. Catacombs laat horen dat een slimme inzet van pauzes, een lager tempo, melodieuze intermezzo's en wisselende intensiteit ook effectief zijn om spanning op te bouwen, die vervolgens op explosieve wijze wordt ontladen. Een lager tempo is vooral te horen tijdens aflsuiter Ov Agony, dat op bijna ophitsende wijze aanstekelijk is en een woeste, agressieve en bijna dreigende sfeer ademt. Ieder element komt goed tot zijn recht tijdens deze waardige afsluiter.
Opmerkelijk is hoe deze formatie erin slaagt elk detail van het sonische geweld over te brengen, zonder dat de helderheid verloren gaat in de muur van geluid. De sound is vol en uitgebalanceerd en getuigt van hoogstaand muzikaal vakmanschap.
Fury is voorbij voordat je het doorhebt. Ook na veelvuldig beluisteren blijft elk nummer overeind en overtuigend. De muziek is uitstekend uitgevoerd en er is weinig op aan te merken. Deathcore is een genre dat niet iedereen binnen de metalscene zal aanspreken en dat is prima. Liefhebbers van het genre zullen volop genieten van deze ep, maar ook muziekliefhebbers buiten deze niche doen er goed aan er met een open mindset naar te luisteren. Kortom: voor Face Yourself is het tijd voor een volwaardig debuutalbum dat een breder publiek verdient.
Tracklist:
1. Wet Dreams
2. Fractures
3. Carousel Of Violence
4. Catacombs
5. Ov Agony
