Pestilential Hymns is het tweede album van de Amerikaanse band Thaumaturgy. Voorafgaand aan deze release was Thaumaturgy nog een soloproject van de uit Kansas afkomstige artiest die enkel bekendstaat als KT. Zijn stijl verbindt doom met deathmetal en invloeden uit de black metal.
Thaumaturgy werd opgericht in 2021 door KT. In datzelfde jaar verscheen de debuut-ep Charnel Gnosis, gevolgd door de eerste langspeler Tenebrous Oblations in 2023. Inmiddels hebben zich twee extra muzikanten bij het project aangesloten, enkel bekend als TG en DS.
Bij het vergelijken van Pestilential Hymns met zijn voorganger valt op dat er een tweede stem aanwezig is en dat de instrumentatie meer diepte en variatie heeft gekregen. De algehele sound is iets voller geworden, al valt er nog steeds het nodige op aan te merken.
De verandering in bezetting wordt meteen hoorbaar tijdens Neuroticism Triumphant. Lage grunts van KT vormen een stevige basis, aangevuld met een hogere, scherpere scream door één van de andere leden. Sfeervol gitaarwerk en strakke drums dienen als leidraad, terwijl een lage baslijn de spanning opbouwt in deze zwartgeblakerde deathmetaltrack. Helaas klinkt het slagwerk wat dof en komt het gitaarwerk tijdens de solo te hard naar voren, waardoor het de andere elementen overheerst.
De ongebalanceerde mix keert helaas terug in The Oncologist’s Hymn, waar het afbreuk doet aan een verder spannende compositie. De riffs zijn goed doordacht en de vocalen sluiten er prima op aan, maar verschillende onderdelen volgen elkaar zo snel op dat het geheel wat abrupt en hectisch overkomt. Met iets meer ademruimte had deze track sterker tot zijn recht kunnen komen. Toch toont het nummer veel potentie, vooral dankzij de afwisseling, de diepe grunts en het opzwepende tempo.
Naast snelle, zwartgeblakerde death laat Thaumaturgy ook duidelijke invloeden van doom horen. Plague Ritual bevat zwaar gitaarwerk, een beduidend trager tempo, een prettige bas en interessante toevoegingen van synthesizers, die het geheel een sinister karakter geven. Wanneer dit tempo plots aantrekt en blastbeats aan het geheel toegevoegd worden, blijkt dat de formatie vooral op instrumentaal vlak sterke ideeën heeft. Die balans tussen doom, black en death komt ook goed naar voren in An Ignominious End, waar vooral de harmoniserende gitaren indruk maken.
De visie achter Thaumaturgy's muziek lijkt aanwezig te zijn, maar de uitvoering hapert nog. Zo is de mix niet altijd in balans. Naast KT's diepe grunts klinken de aanvullende screams niet altijd even goed. Dit is hoorbaar in Plague Ritual, Awaken Ares en Forced March. In Entropic Hegemony sluiten het tempo en ritme van de vocalen niet goed aan bij de instrumentatie. Sowieso is ritmegevoel een aandachtspunt voor de band. De formatie weet niet overal een strak tempo vast te houden en zijn ritmewisselingen niet in iedere compositie mooi ingezet.
Thaumaturgy is een formatie uit de Amerikaanse underground die nog niet de sprong uit het onbekende heeft weten te maken. Er lijkt een duidelijk artistiek idee te zijn, maar met een uitvoering die nog niet overtuigt. De muzikale visie is veelbelovend en kan mogelijk, met meer aandacht voor productie, balans en precisie, beter tot uiting komen.
Tracklist:
1. Neuroticism Triumphant
2. The Oncologist's Hymn
3. The Shadow Approaches
4. Plague Ritual
5. Awaken Ares
6. Entropic Hegemony
7. An Ignominious End
8. Forced March
