The Bogg is back! Eigenlijk zijn de toiletbloedzuigers (de bandnaam vertaald) niet weggeweest, want de deathmetalformatie uit Columbus, Ohio tourde na het verschijnen van het vorige, tweede album Homicidal Ecstasy (2023) meer dan in de jaren ervoor. Als onderdeel daarvan werden vorig jaar onder meer Utrecht, Drachten, Tilburg, Leeuwarden, Antwerpen en Dessel aangedaan. Wie erbij was, heeft ongetwijfeld veel meegeknikt op de heavy grooves van de Amerikanen.

Heavy en groovy zijn namelijk twee van de belangrijkste kenmerken en krachten van de muziek van het kwartet, ook op de nieuweling. Het gechug op de laagst gestemde snaren keert elke track terug en zet de headbangers aan het werk. Daarbij is het geluid vol, smerig en vet, passend bij de onsmakelijke taferelen van de door horrorfilms geïnspireerde videoclips en teksten. Die verbeterde sound is er dankzij Kurt Ballou (Converge, Nails) die het geheel professioneler, dynamischer en zelfs grootser laat klinken.

De zeer heavy, vette grooves en de afwisseling op de nieuwe plaat zorgen ervoor dat je regelmatig op het puntje van je stoel komt te zitten. De ene keer neigt het gebodene naar Cannibal Corpse, de andere keer naar Mortician of 200 Stab Wounds. Maar met het industrial Repulsive Demise komt Godflesh opeens om de hoek kijken. De eigenzinnige compositie zorgt halverwege de tracklist voor een verfrissende adempauze. De langspeler van drie kwartier eindigt met een passage met funeral doom. En dan zijn er ook nog invloeden uit de black en post metal (de regelmatig terugkerende dissonante riffs) en de djent. Zo divers hebben we Sanguisugabogg nog nooit gehoord. Verfrissend en vooruitstrevend.

De smaakmaker op deze plaat is zonder enige vorm van twijfel drummer Cody Davidson. Met hoogstaand en interessant drumwerk zorgt hij voor net dat beetje extra. Dat was ook producer Ballou opgevallen en hij heeft dat dan ook fraai uitgelicht in de mix, zoals blijkt uit het cymbalwerk in Felony Abuse Of A Corpse. Hoewel Davidson in een interview verklaarde dat hij vooral in dienst van het liedje speelt, zijn er veel momenten waarop hij met zijn bijdragen de show steelt met allerlei fills (Ritual Of Autophagia).

Sanguisugabogg heeft helaas wel wat moeite om de hele speeltijd je aandacht vast te houden en moet het hebben van momenten of fases. De meest memorabele ideeën vind je in de ijzersterke opener Rotted Entanglement, die de progressie in songwriting etaleert, Felony Abuse Of A Corpse, dat maar door blijft hakken en Abhorrent Contraception (met Black Hole Sun-achtige clip). Ritual Of Autophagia moet even op gang komen, maar bevat na een paar minuten uitstekende riffs, De tweede helft van deze collectie bevat de wat anoniemere composities. Ook de gastzangers kunnen het verschil helaas niet maken. Semi Automatic Facial Reconstruction is een lichte uitschieter in positieve zin, al had er meer met de vocale capaciteiten van Ryan gedaan mogen worden.

Toch toont Hideous Aftermath Sanguisugabogg op zijn sterkst. De Amerikanen hebben er goed aan gedaan om met Kurt Ballou een externe producer aan te trekken die het geluid naar een hoger niveau tilt. Dat hogere niveau vind je ook terug bij de muzikanten zelf, die diverser dan voorheen te werk gaan. Sommige tracks zijn wat aan de lange kant en helaas haalt de tweede helft van de plaat de score wat naar beneden, maar het is fijn dat de vermorzelende grooves van The Bogg in frisse vorm terug zijn.

Tracklist:
1. Rotted Entanglement
2. Felony Abuse Of A Corpse (Feat. Peeling Flesh)
3. Ritual Of Autophagia (Feat. Todd Jones, Nails)
4. Heinous Testimony
5. Abhorrent Contraception (Feat. Josh Welshman, Defeated Sanity)
6. Repulsive Demise
7. Erotic Beheading
8. Sanctified Defilement
9. Semi Automatic Facial Reconstruction (Feat. Travis Ryan, Cattle Decapitation)
10. Paid In Flesh (Feat. Dylan Walker, Full Of Hell)