Logge basgitaren, loodzwaar hakkend drumwerk en machtige, in fuzz gedrenkte gitaarriffs: er is iets in de smeltkroes van sludge, doom metal en stonerrock dat onweerstaanbaar is. Ook het Zweedse Domkraft zoekt zijn heil in deze combinatie van stijlen. Dat doet de groep uit Stockholm al sinds het debuutalbum The End Of Electricity (2015), dat – net als alle volgende albums - via het gespecialiseerde label Magnetic Eye Records verschijnt. Dat is een label dat doorgaans wel de krenten uit de pap weet te pikken als het op dit soort muziek aankomt.
Dit titelloze werkstuk is niet het nieuwe album, maar een heruitgave van de allereerste ep, aangevuld met twee niet eerder uitgebrachte tracks, waardoor deze schijf qua status toch uitgroeit tot full-length. En hoewel deze release inmiddels tien jaar oud is, en het stoner/doomgenre meer dan verzadigd is, blijkt de muziek nog steeds zijn urgentie te behouden. Zo is de tien minuten durende opener Concrete Waves een heerlijke mengeling van stoner, doom en psychedelica, met invloeden van Electric Wizard, Monolord en zelfs wat snufjes Yuri Gagarin en het oude werk van Jess And The Ancient Ones (luister maar eens naar het begin).
Ook Horses Horses en Invaders blijken zeer smakelijk; de tracks ploegen en beuken waar het nodig is, nemen af en toe enkele verfijnde psychedelische afslagen, maar schakelen vervolgens weer net zo makkelijk over naar een ultiem beukende oerriff en massieve drumaanslagen. Bovenop dat instrumentale geweld weet bassist/vocalist Martin Wegeland zich prima staande te houden. Zijn vocalen zijn weinig verfijnd – eigenlijk schreeuwt hij meer dan hij zingt - maar zijn primitieve megafoonexclamaties zijn bijzonder effectief.
De twee niet eerder uitgebrachte nummers sluiten naadloos aan qua stijl en doen ook kwalitatief niet onder voor de overige tracks. Tel daarbij de dikke productie op, waardoor de riffs lekker stroperig en zwaar uit de speakers komen druipen, en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een topplaat. Het enige spijtige voor Domkraft is dat deze muziek inmiddels zo uitgekauwd is dat de originaliteit ver te zoeken is. Maar wanneer drummer Anders Dahlgren zijn pulverritmes genadeloos je hersenpan inramt, terwijl de rest van de band de ene monsterlijke riff na de andere produceert, doet dat gebrek aan originaliteit er ook eigenlijk niet meer toe. Domkraft stoofpot; weinig verfijnd, maar zeer verzadigend.
Tracklist:
1. Concrete Waves
2. Horses Horses
3. Invaders
4. Treeman
5. Spiral Noises
6. The Bane
