Kort, maar krachtig. Zo kun je de ep Humanihility van Vader wel samenvatten. Met slechts negen minuten brute thrash/death-waanzin geeft de Poolse formatie een veelbelovend, solide voorproefje van dat wat komen gaat. De band volgt al jaren hetzelfde patroon. Tussen de albums door wordt het wachten onderbroken met een ep met twee of drie nummers die laten horen wat de fans kunnen verwachten voor het komende album. Wordt het thrashy, gaat het meer richting death, of kunnen we iets verwachten dat zwartgeblakerd zal zijn?

De bezetting is al meermaals gewijzigd en dat is ook nu het geval. Drummer James Stewart is vertrokken en zijn plek achter de drumkit is ingenomen door Michał Andrzejczyk (Insidius). Verder is de line-up uitgebreid met Mauser (ex-Dies Irae) als derde gitarist. Humanihility is net als Solitude In Madness (2020) geproduceerd door Scott Atkins (Grindstone Studio) en voorzien van artwork van Marcelo Vasco (Slayer, Testament, Dark Funeral).

Opener Genocide Designed is een woeste maalstroom die typerend is voor de stijl van Vader. Het brute Rampage gaat zonder inleiding van start en ontaardt bijna in absolute waanzin. Het volledige pakket is in iets meer dan twee minuten gepropt. De track behoort wat mij betreft tot de beste nummers van de formatie in ruim veertig jaar. De relatief logge stamper Unbending heeft alle kenmerken van een anthem (sterker nog, dat is het ook) en zal het ongetwijfeld goed doen op het Poolse Mystic Festival 2025, maar klinkt een beetje onbeduidend na de chaotische capriolen in de voorgaande nummers.

Humanihility heeft weliswaar ongebruikelijk lang op zich laten wachten (vijf jaar), maar belooft veel goeds voor het komende album. Het is een krachtige mix van de bekende elementen, voortbordurend op Solitude In Madness. De snelle death overheerst.

Tracklist:
1. Genocide Designed
2. Rampage
3. Unbending