Belofte maakt schuld en wat in het vat zit verzuurt niet. Na de eerdere 'first reaction'-review van De Toorn bij dezen dan ook de review van de andere ep die Amenra op dezelfde datum uit heeft gebracht: With Fang And Claw. De titel is een referentie aan "Through rage and sorrow, we rise, bearing both the scars of the past and the fangs of resilience" en volgens de band zelf bevat het duidelijke verwijzingen naar de eerste vier Mass-platen. Dat maakt nieuwsgierig.
Net als zijn 'broertje' bestaat deze ep uit twee nummers: Forlorn en Salve Mater, maar daarbij houden de vergelijkingen redelijk op. Dat begint al bij de opbouw van de nummers, want die is totaal anders dan de twee nummers van De Toorn. Forlorn begint namelijk met een cinematografische soundscape - uiteraard van duistere aard - met verdwaalde, uitgerekte, losse gitaartonen. Dat houdt de band echter nog geen vijftig seconden vol, want dan beukt de genadeloze sludgedoom met typische Amenra-signatuur de hele boel gelijk aan gort. De link naar de oude platen is meteen gelegd.
Maar ook in andere opzichten zijn verwijzingen naar de rauwe, primitieve eerste platen van de Belgen duidelijk. De focus ligt meer op het repetitieve karakter van de riffs en bovendien is de songstructuur duidelijker en voorspelbaarder. Dat is met de kwaliteiten van onze zuiderburen totaal geen probleem, want zonder moeite knallen de beukriffs de speakers uit onder de vertrouwde, bezielde en bezielende begeleiding van Colin H. Van Eeckhouts zielescheeuwselen.
Dat geldt ook voor Salve Mater, dat net als zijn voorganger een duidelijkere opbouw met klassieke Amenra-breaks heeft. Log en lomp worden slechts afgewisseld met introspectie en zelfbeschouwing, om daarna weer ongegeneerd lomp uit de hoek te komen. Het zijn weer echte, nekbrekende headbangers van formaat, waarbij de emotie de boventoon voert. Live zal dit ongetwijfeld menig, moeilijk 'Meshuggah-gezicht' opleveren.
Alle elementen van 'de goede oude tijd' in de Amenra-discografie hebben hun weg gevonden naar deze ep en in combinatie met De Toorn vormt deze duorelease een sterke bloemlezing van alles waar Amenra voor staat. Een krachtigere introductie tot de band is haast niet denkbaar. Een krachtigere aanloop naar Mass VII overigens ook niet. We kijken ernaar uit.
Tracklist:
1. Forlorn
2. Salve Mater
