No Regrets is het debuutalbum van het Zeeuwse Inherited, dat de laatste tijd een aardige reputatie aan het opbouwen is. Zo won de band de nationale Metal Battle 2024, wat de nodige publiciteit opleverde, alsook optredens op festivals zoals Baroeg Open Air en natuurlijk niet te vergeten Wacken Open Air en later dit jaar staan de mannen op Dynamo Metalfest. Dat is op zichzelf al een opmerkelijk succes voor een band die opgericht is in 2022 en waarvan de leden in leeftijd variëren tussen de achttien en drieëntwintig jaar.

Al bij de begintonen van het openingsnummer hoor je al dat we hier te maken hebben met een band die graag aansluit op de traditie. Na een korte introductie met een sirene en geweerschoten begint No Regrets als klassieke uptempo Bay Area thrash met een vette riff en donderende drums. De eerste indruk is goed: de riffs zijn strak, de drums en bas leggen een stevig fundament en de breakdown aan het einde brengt de nodige groove. Muzikaal is alles dus in orde en de productie is uitstekend.

Een prima song dus, dat No Regrets. Toch zitten er ook wat minpuntjes aan die meteen de achilleshiel van de band blootleggen. Zo duurt het eigenlijk allemaal net te lang om echt te blijven boeien, waardoor de riffs hier en daar wat repetitief klinken. Bovendien is de fade out aan het einde een vreemde keuze. De breakdown waarmee het nummer eindigt, belooft juist een energiek vervolg, dat echter uitblijft, waardoor het nummer uitgaat als een nachtkaars.

Dit probleem duikt ook op in de volgende song, Urban Gorilla, dat weer eindigt met een breakdown, precies op het moment dat je verwacht dat de intensiteit weer opgetrokken wordt voor een spetterend einde. Niet dat het een slecht nummer is. De Slipknot-achtige groove is lekker dik en vet gespeeld en er zit veel energie en agressie in het gitaarspel. Ook in Purge betekent de breakdown het einde, wat jammer is, aangezien dit een lekker fel, kort nummer is waarin de hardcore-invloeden van de band goed tot hun recht komen. De enige echte misser op het album is Failed To Resist, niet geheel toevallig met bijna zes minuten ook verreweg het langste nummer. Het is veel te lang, de eenheid in de compositie ontbreekt en het is eigenlijk nooit helemaal duidelijk waar deze naartoe wil en wil zijn.

Het is duidelijk dat we te maken hebben met een nog (heel) jonge formatie die nog het een en ander te leren heeft op compositorisch gebied en die soms moeite heeft met het handhaven van de juiste intensiteit. Zanger Jaimy maakt soms nog wat ongelukkige keuzes in het afwisselen van zijn blaffende thrash-stem en de diepe deathgrunt, die niet altijd even goed bij de muziek past. Ook in de lengte van de songs valt het een en ander te winnen door het overtollig vet weg te snijden.

Maar dit zijn groeipijnen waar elke beginnende band doorheen moet. De belangrijkste vraag bij elk debuutalbum is of er voldoende kwaliteit aanwezig is om door te groeien naar het hoogste niveau. Het antwoord is gelukkig positief: die kwaliteit is er. Het gemiddelde technische niveau van de songs is hoog en er staan een aantal positieve uitschieters op het album die het bloed sneller doen stromen.

Spiritual Butcher is een snelle, op hardcore-leest geschoeide song, met overtuigende en naadloos in elkaar overlopende tempowisselingen. Hard Life is snel en agressief, en is wellicht het beste voorbeeld van de mix tussen thrash en groove die de band graag wil spelen. De invloed van Hatebreed is hoorbaar in de riffs, het ritme en de zang. Het heeft een paar puike riffs, een vette groove, intensiteit en drive. Een topsong dus. Het zou me niet verbazen als dit een doorkijkje is naar de toekomst van de band.

Ook GFY laat horen dat Inherited in staat is goede, boeiende en dynamische nummers te schrijven. Vooral de gesyncopeerde riff aan het einde is van topkwaliteit. Alleen jammer van dat veel te lange intro en de iets te chaotische break, maar dat zijn zaken die live simpelweg te herstellen zijn. Ook albumsluiter Denial verdient een eervolle vermelding. Klassieke thrash met een beetje groove, aardig refrein met dissonante gitaaraccenten en een clean gezongen break, die goed past in de song, maar nog net dat beetje overtuiging in de zang mist.

Al met al is No Regrets een uitermate veelbelovend debuutalbum. Er zijn nog wel wat rimpels glad te strijken, vooral op compositorisch gebied. De band is duidelijk nog zoekende naar de juiste formule en naar wat nu eigenlijk zijn muzikale identiteit is. Songs als Spiritual Butcher en Hard Life tonen in elk geval aan dat er voldoende talent aanwezig is. Daarnaast brengt de band live de energie en agressie die we allemaal graag zien en die ook nodig is als je in deze scene vooruit wil komen. Het goede nieuws is dus dat de basis in elk geval goed is en dat de toekomst er dus rooskleurig uitziet voor Inherited.

Tracklist:
1. No Regrets
2. Urban Gorilla
3. Spiritual Butcher
4. Hard Life
5. Purge
6. Shitface
7. GFY
8. Failed To Resist
9. Denial