Als we het hebben over de meest onverwachte comeback van de afgelopen jaren, dan gooit die van Maceration ongetwijfeld hoge ogen. Deze Deense band was begin jaren negentig medeverantwoordelijk voor de opkomst van de deathmetal-scene in Denemarken, met het sterke debuutalbum A Serenade Of Agony uit 1992 als hoogtepunt. Maar daarna verdween de formatie volledig van het toneel, om pas in 2022 weer op te duiken met het sterke comeback-album It Never Ends.

Op het moment dat dit album wordt opgenomen, is alleen gitarist Jakob Schulz nog over van de oorspronkelijke formatie. Bij gebrek aan een vaste zanger wordt de microfoon nog gehanteerd door producent Dan Swanö, zelf bepaald geen onbekende in de metalwereld. Deze multi-instrumentalist speelde onder meer in Edge Of Sanity, Katatonia en Bloodbath. Swanö’s indrukwekkend veelzijdige stem is naast zijn werk achter de knoppen mede bepalend voor de gunstige ontvangst die dit album over het algemeen ten deel is gevallen.

It Never Ends is een degelijke oldschool deathmetalplaat, met een sound ergens tussen Morbid Angel en Entombed in. Het gitaargeluid is diep en zwaar, met dat kenmerkende HM2-geluid waar liefhebbers van de oldschool death metal naar op zoek zijn. De songs zijn over het algemeen goed van opzet, met voldoende variatie om niet te vervelen, en de riffs zijn zwaar, lomp en bijtend, soms catchy, soms melodisch. Het is niet bijster origineel, maar best aangenaam om naar te luisteren. Een fijne trip down memory lane, zeg maar.

Voor de nieuwe plaat, Serpent Devourment, is de line-up compleet en heeft Swanö het vocale stokje overgedragen aan Jan Bergmann Jepsen, wiens stem wat rauwer is, maar verder niet al te veel verschilt van zijn voorganger en kwalitatief zeker niet minder is. Ook nu blijven de heren trouw aan hun klassieke stijl, zonder moderne toevoegingen en zonder elementen uit andere genres in hun songs te verwerken. Nee, Maceration speelt rechttoe rechtaan oldschool deathmetal van begin tot einde, punt.

En dat klinkt bij vlagen best wel lekker. De eerste helft van het album is sterk, met uitstekende songs als The Den Of Misery, Where Leeches Thrive en The Suffering als hoogtepunten. Hier bereikt de band een goede mix van beukende riffs, tempowisselingen en melodisch gitaarwerk, met puik drumwerk en korte, maar functionele solo’s, waarbij vooral de Morbid Angel-invloeden in de riffs opvallen. De snelle en de trage segmenten zijn goed in balans, waardoor de songs een heel natuurlijk verloop hebben.

De songwriting op Serpent Devourment is sober en to the point, zoals ook op het eerdere werk het geval is. De band beperkt zich tot de essentie en schuwt de muzikale gelaagdheid en stilistische variatie van de moderne death metal. Net als toen, inderdaad. Dat is op zichzelf heel verfrissend, maar uiteindelijk gaat die eenvoud wel een beetje storen, zeker op de tweede helft van het album. Er zit eenvoudigweg te weinig onderscheid tussen de songs en te weinig variatie in de riffs om echt te blijven boeien.

Op die tweede albumhelft is When Torment Befell My Pain het enige nummer dat er uitspringt, met een aardige, bouncy riff. Verder loopt alles een beetje in elkaar over en zijn er net iets te veel saaie riffs, waarbij het aan inventiviteit en vooral intensiteit ontbreekt.

Wat ook opvalt, is dat de productie wat diepte mist en dat de zang vaak iets te diep in de mix wegzakt. Dit is opvallend, omdat Swanö’s Unisound Studios, waar het album tot stand kwam, ook grote namen als Opeth en Dissection als klant heeft mogen verwelkomen.

Als je Serpent Devourment in één woord zou moeten omschrijven, dan zou dat woord “competent” zijn. Het is een competent OSDM-album met een aantal positieve uitschieters, dat over het algemeen gewoon lekker wegluistert en je terugvoert naar de tijd dat death metal nog nieuw was. Maar hoe bewonderenswaardig het ook is dat de heren zo trouw blijven vasthouden aan de sound van weleer, je kunt je toch niet aan de indruk onttrekken dat ze een beetje achterop zijn geraakt zijn.

Tracklist:
1. Serpent Devourment
2. The Den Of Misery
3. A Corrosive Heart Fell Below
4. Where Leeches Thrive
5. The Suffering
6. Emptiness Embraced
7. When Torment Befell My Pain
8. In Rot Unleashed
9. Revolt The Tyrant Dream
10. For The Dead Alone