Liv Kristine kennen we uiteraard allemaal nog als de zangeres van Theatre of Tragedy. Deze band was een van de eerste ooit die leunde op het ‘beauty and the beast’-effect; met andere woorden ‘gothic getinte metal waarbij mooie vrouwelijke zang afgewisseld wordt met lelijke mannelijke grunt.’ Vanaf het debuut ‘Theatre of Tragedy’ (1995) tot het saaie en vage ‘Assembly’(2002) was Liv de zangeres maar daar kwam vorig jaar een eind aan toen ze onverwacht uit de band werd getrapt. In 1999 had ze al eens een soloplaat gemaakt genaamd ‘Deus ex Machina’ dus ze wist waar ze aan toe was. Ze merkte al gauw dat ze ook een capabele band nodig had en daarom keek ze haar man Alexander Krull (zanger Atrocity) eens lief aan (wat zouden vrouwen toch zonder sterkere en slimmere mannen doen, boze feministische mailtjes ontvang ik gaarne) en plots was de band Atrocity haar complete begeleidingsband! Een bandnaam werd snel gevonden (Leaves’eyes verwijst naar Livs heldere blauwe ogen) en er werden op een vrij korte periode tien nummers neergepend.

De grote vraag die iedereen zich wellicht zal stellen; klinkt dit debuut zoals de Theatre of Tragedy albums? Het antwoord is simpel: neen. De muziek van dit ‘Lovelorn’ klinkt meer sprookjesachtig, niet melancholisch en makkelijker. Liv’s stem staat op deze plaat volledig centraal en de nummers zijn rond haar stem gebouwd. Tussen de mooie opener ‘Norwegian lovesong’ tot het meer klassiek en bombastische ‘Return to life’ krijgen we acht vrij boeiende gothicmetalbroedsels voorgeschoteld die makkelijk beluisterbaar zijn. In een paar nummers horen we ook nog de grunt van Alexander en die nummers vind ik persoonlijk ook een stuk boeiender; Liv Kristine is zeker geen slechte zangeres maar ze kan niet een hele plaat dragen in dit genre (maar goed, wie kan dat wel uitgezonderd Tarja Turunen?). Muzikaal zit uiteraard ook alles snor en dat is ook logisch want Atrocity kent de slagen van de zweep al lang.

Deze plaat is heel behoorlijk en het knappe aan dit soort releases vind ik altijd de professionaliteit die er werkelijk vanaf druipt. Niets is aan het toeval overgelaten: de tien nummers zijn catchy, het hoesje is verzorgd, er is een videoclip opgenomen voor het uitstekende ‘Into your light’ en deze release wordt hevig gepromoot. Als ik eerlijk ben zal ik niet veel meer naar deze cd luisteren maar voor elke gothic metal fan is dit heerlijke gesneden koek waar niets negatiefs over valt te vertellen. Als ik een platenmaatschappij bezat, zou ik deze cd ook graag uitbrengen, want het kan niet mis gaan met deze plaat. Waarom dan toch maar 75 punten? Het gebrek aan originaliteit, de nummers vervelen mij na een paar luisterbeurten en er gebeurt niets nieuws. Maar iedereen die een wrange nasmaak had van het laatste Theatre of Tragedy album kan zijn mond nu spoelen met dit goede ‘Lovelorn’.

Tracklist:
1. Norwegian lovesong
2. Tale of the sea maid
3. Ocean’s way
4. Lovelorn
5. The dream
6. Secret
7. For amelie
8. Temptation
9. Into your light
10. Return to life