Enquête

Serj Tankian zou er geen probleem mee hebben als System Of A Down hem zou willen vervangen door een andere leadvocalist. Vind jij dat de groep Tankian moet vervangen?

Ja, als dat betekent dat er eindelijk een nieuw studio-album komt
Ja, als dat betekent dat de band vaker in de Benelux gaat optreden
Ja, want Tankians vocalen zijn sowieso de zwakke schakel in de band
Ik vind het best, want Tankians werk buiten SOAD is toch interessanter
Nee, Serj Tankian is een essentieel element van System Of A Down
Nee, de groep moet juist gitarist/vocalist Daron Malakian vervangen
Nee, de groep moet juist bassist Shavo Odadjian vervangen
Nee, de groep moet juist drummer John Dolmayan vervangen
Het maakt mij niet uit, ik blijf sowieso wel fan van SOAD
Het maakt mij niet uit, SOAD is toch allang over zijn hoogtepunt
Het maakt mij niet uit, ik heb überhaupt geen interesse in die band
anders, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

Kalender
Vandaag jarig:
  • Anders Jivarp (Dark Tranquillity) - 51
  • Andrew Craighan (My Dying Bride) - 54
  • Andy Sneap (Sabbat) - 55
  • Daron Malakian (System Of A Down) - 49
  • Fredrik Åkesson (Opeth) - 52
  • Fredrik Hermansson (Pain Of Salvation) - 48
  • Jaska Raatikainen (Children Of Bodom) - 45
  • Martin Eric Ain (Celtic Frost)† - 57
  • Sal Abruscato (Life Of Agony) - 54

Vandaag overleden:
  • René Berg (Hanoi Rocks) - 2003
Review

Heidevolk - Wederkeer
Jaar van release: 2023
Label: Napalm Records

 -

Niet veel mensen zullen ruim twintig jaar geleden hebben bevroed dat de Nederlandse folkmetalband Heidevolk zo'n lange en rijke carrière zou hebben. Niets ten nadele overigens van debuutalbum De Strijdlust Is Geboren (2005), maar de Nederlandstalige muziek lijkt in eerste instantie toch vooral een kleine niche aan te spreken. Inmiddels is de formatie uit Gelderland echter uitgegroeid tot gezelschap van internationale faam. Met Wederkeer leveren de mannen hun zevende langspeler af, die traditiegetrouw via Napalm Records verschijnt. De titel van de plaat is bewust voor meerdere interpretaties vatbaar en nodigt uit tot reflectie.

Met maar liefst drie nieuwe leden in de bezetting – zanger Daniel den Dorstighe, gitarist Mat Snaerenslijper en drummer Kevin Houtsplijter – lijkt het vanzelfsprekend dat ook de sound van Heidevolk evolueert, zeker als we in ogenschouw nemen dat met het recente vertrek van drummer Joost Vellenknotscher ook het laatste oorspronkelijke bandlid uit Heidevolk is verdwenen. Gezien die wisselingen der wacht is het niet verwonderlijk dat Wederkeer liefst vijf jaar op zich heeft laten wachten. Voor het schrijven van het nieuwe materiaal duiken de bandleden in eerste instantie ouderwets het oefenhok in om zoveel mogelijk samen aan de nummers te schrijven. Door de uitbraak van COVID-19 wordt dat proces behoorlijk gefrustreerd, maar de groep grijpt alle mogelijkheden aan om samen te blijven werken.

Die gezamenlijke aanpak heeft geresulteerd in een volwassen en verrassend ingetogen album. Meer dan ooit neemt Heidevolk de ruimte om rust in te bouwen om zijn verhalen te vertellen. Veel nummers worden in midtempo gebracht, zoals de wat statige opener Hagalaz, het noeste Oeros en het dromerige titelnummer. De mooi uitgevoerde samenzang tussen nieuwe zanger Daniël Den Dorstighe en Jacco Bühnebeest (ook pas sinds Vuur Van Verzet uit 2018 bij de band) is daarbij een sterke troef, maar kan niet helemaal voorkomen dat de tracks soms wel iets meer pit in zich mochten hebben. Zo behoren De Strijd Duurt Voort en IJzige Nacht tot de mindere composities van de Nederlanders, vooral vanwege het wat eentonige en weinig verheffende gitaarwerk.

Het is de eerste helft van Wederkeer die de beste nummers bevat. Klauwen Vooruit ontpopt zich als favoriet. Het is een noeste hymne aan de raaf, een track die zich als eerste vastgrijpt aan de schedel van de luisteraar dankzij het sterke refrein, dat uitnodigt tot luidkeels meezingen. Ook Drink Met De Goden (Walhalla), is een hoogtepunt. Het nummer blijkt zich ondanks de feestelijke titel te ontpoppen tot een zeer melodieuze heavymetaltrack, die meer kan bogen op ijzersterke melodieën en een plechtige sfeer dan op flauw en oppervlakkig feestgedruis. De samenzang halverwege het nummer is prachtig, evenals de subtiele manier waarop de folkinstrumenten (viool, cello) worden ingezet. De tweede helft van het album kent echter te veel makke momenten. Pas bij het cineastische Holda en het fraaie, akoestische Zomervuur weet Heidevolk de charme van de eerste nummers te evenaren.

Zo blijkt Wederkeer uiteindelijk een album met verschillende kanten. Enerzijds is het te prijzen dat Heidevolk voor een rustigere aanpak kiest waarbij de nadruk minder op feesten en meer op verhalende composities is komen te liggen. Anderzijds wordt de muziek op sommige momenten iets te gezapig door het lage tempo en de wat saaie riffs. Daardoor vermoed ik dat Wederkeer heel wat minder luisteruren gaat krijgen dan Velua (2015), het album dat mijns inziens de verschillende elementen van Heidevolk het best weet te verenigen.

Tracklist:
1. Hagalaz
2. Drink Met De Goden (Walhalla)
3. Klauwen Vooruit
4. Schildenmuur
5. De Strijd Duurt Voort
6. Oeros
7. Wederkeer
8. IJzige Nacht
9. Raidho
10. Ver Verlangen
11. Holda
12. Zomervuur

Score: 70 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 6 mei 2023

Meer Heidevolk:

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2024 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.