Met een bandnaam als Seeds of Sorrow zou je toch in eerste instantie aan gothic of doom metal denken. Deze lieden uit Oostenrijk maken echter onvervalste death metal, geschroeid op de oude leest. Met name de Suffocation-invloeden liggen er dubbel en dik bovenop. Jammer genoeg haalt Seeds of Sorrow dat niveau echter nergens. Sterker nog: dit is een van de meest onbetekenende standaardreleases die ik in lange tijd gehoord heb. De teksten zijn van het niveau van een gemiddelde Ernest-film (dom en infantiel dus), het album bevat misschien een handvol interessante riffs en de grunt van zanger Aigi heeft ook al niet veel om het lijf.

Er staan op dit album welgeteld drie nummers die aardig beginnen, namelijk Fake, Deep Mongolian Steinem Job (vanwege de sterke riff in het begin) en afsluiter (en Megadeth-cover) Symphony of Destruction. Bij Fake en Symphony of Destruction hoor ik namelijk eindelijk iets van de lompheid terug die bij death metal hoort. Verder is het album zo standaard als Lingo-aflevering 2540. Bovendien geeft het te denken als een cover van een andere band het beste nummer op de cd is.

Er valt gelukkig ook nog wel wat positiefs over Seeds of Sorrow te vermelden. De dikke productie past namelijk perfect bij de death metal van deze heren, maar als die death metal vervolgens niets te bieden heeft, kan zelfs de goede productie daar weinig aan veranderen. Bij het bekijken van de website was ik dan ook verbaasd dat deze band al vanaf 1994 actief is en met Immortal Junkies al aan haar derde album toe is. De eerder verschenen albums Final Blast en Bleeding Eyes zijn mij volledig onbekend en dat wil ik, gezien dit album, ook eigenlijk zo houden.

Tracklist:
1. If Jesus Died
2. Headshot
3. Fake
4. Immortal Junkies
5. Deep Mongolian Steinem Job
6. Illuminati
7. The Day The Whole World Dies
8. Alcoholic Nightmare
9. Ejaculation Of An Uknown God
10. Symphony Of Destruction (Megadeth-cover)