De Zweedse formatie Civil War begon ooit als Sabaton-spinoff onder leiding van drummer Daniel Mullback en toetsenist Daniel Mÿhr. Inmiddels kent de groep zelfs een derde ex-Sabaton-lid, namelijk gitarist Thobbe Englund. De toevoeging van de geweldige shredder is echter niet de grootste wijziging ten opzichte van het vorige album The Last Full Measure uit 2016. Vocalist Nils Patrik Johansson gaf er rond de uitgave van die plaat de brui aan en dus moest er gezocht worden naar een vervanger. Deze is gevonden in de persoon Kelly Sundown Carpenter (onder andere ex-Darkology, ex-Outworld). Met deze vernieuwde line-up presenteert de band de vierde langspeler Invaders.

De thematiek is ongewijzigd, want ook dit keer draaien de tien nummers om historische veldslagen. De mannen beperken zich daarbij niet tot één land of thema, maar doorkruisen de complete wereldgeschiedenis op zoek naar veldslagen die hen inspireren. Wat betreft muzikale richting zoeken de heren het nog altijd in de hoek van de symfonische, melodieuze power metal. Het is bombastische, doorgaans snelle muziek, met daarbij een prominente rol voor het keyboardspel van Mÿhr, dat bijdraagt aan pakkende en beklijvende melodieën. Het valt enigszins te vergelijken met de programmamuziek van Sabaton, Beast In Black, Powerwolf, Battle Beast en anderen, maar de groep heeft een geheel eigen geluid dankzij het genoemde keyboardwerk en de karakteristieke vocalen, die ondanks de wisseling van de wacht nog altijd zeer kenmerkend zijn. Het stemgeluid van Johansson is redelijk uniek. Hoewel Carpenter er wel iets van wegheeft, geeft hij een geheel eigen draai aan de fijne, melodieuze zanglijnen. Kortom, het is muziek volgens een vast stramien, dat de heren zeer kundig uitvoeren.

Bij dit type muziek komt het aan op de interessante melodieën en de grootse bombast. Dat zit op Invaders wel snor, hoewel er vaak wordt gegrepen naar bekende recepten. Zo opent Oblivion met een onheilspellende, oosterse melodie en pakt het gezelschap flink uit met grootse en meeslepende orkestraties tijdens de eerste minuut van Battle Of Life. Het klinkt buitengewoon pakkend, hoewel een teveel aan herhaling op de loer ligt. Tekstueel is het af en toe wat flauw met simpele rijm. Het heroïsche karakter van de veldslagen wordt uiteraard benadrukt. Voor de vreselijke schaduwzijde van deze conflicten is er echter ook aandacht tijdens het hoogtepunt Heart Of Darkness en gedurende het gevoelige Andersonville.

De vierde langspeler van Civil War is een fijne, geïnspireerde plaat. De band lijkt met de toevoeging van de nieuwe leden begonnen te zijn aan een hoofdstuk vol nieuw elan. De mannen overstijgen met deze schijf het meest recente werk van de grote Zweedse broer bij wie hun gezamenlijke, muzikale avontuur ooit begon.

Tracklist:
1. Oblivion
2. Dead Man’s Glory
3. Invaders
4. Heart Of Darkness
5. Andersonville
7. Soldiers And Kings
8. Warrior Soul
9. Slaughterhouse 5
10. Battle Of Life
11. Custer’s Last Stand (bonustrack)