Enquête

Deze zomer gaat Iron Maiden in het Gelredome en op Graspop overwegend oude klassiekers spelen. Daarna wil de band echter tijdens een (intiemere) zaaltournee het recente dubbelalbum Senjutsu integraal spelen. Kijk jij daar naar uit?

Ja, ik wil Senjutsu graag in zijn geheel live horen
Heel Senjutsu hoeft van mij niet zonodig, maar ik ga toch wel
Ik moet er nog eens over nadenken of ik naar die tournee wil
Ik zou het op een festival bekijken, maar ga niet naar een aparte zaalshow
Ik vind Iron Maiden live leuk, maar sla de Senjutsu-tour liever over
Ik ga alleen naar shows waarbij Iron Maiden vooral oude nummers speelt
Ik hoef Iron Maiden sowieso niet (meer) live te zien, ongeacht de setlist
anders, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    29 januari:
  • Ann My Guard en Kingfisher Sky
  • Fleddy Melculy en Rise A Thousand
  • Up The Irons
  • 30 januari:
  • Deathstars
  • 2 februari:
  • Deathstars
  • Harakiri For The Sky
  • Swallow The Sun en Avatarium
  • 3 februari:
  • Deathstars
  • Halestorm
  • Harakiri For The Sky
  • Swallow The Sun en Avatarium
Kalender
Vandaag jarig:
  • Arve Heimdal (Crest Of Darkness) - 51
  • Dan Spitz (Anthrax) - 59
  • Donald Tardy (Obituary) - 52
  • Ilya "Alan" Piyaev (Psilocybe Larvae) - 50
  • Matt Devries (Chimaira) - 45

Vandaag overleden:
  • Geoff Nicholls (Black Sabbath) - 2017
Review

Hail Spirit Noir - Mannequins
Jaar van release: 2021
Label: Agonia Records

 -

Het Griekse Hail Spirit Noir is altijd al een eigenzinnig gezelschap geweest. Hoewel de eerste platen Pneuma (2012) en Oi Magoi (2014) nog als black metal te karakteriseren zijn, heeft de band nooit veel op gehad met rigide vormen van hokjesdenken. Gaandeweg heeft het gezelschap zijn sound verder verruimd. Het voorlopige hoogtepunt volgt met het uitstekende Eden In Reverse (2020), de plaat waarop het zestal definitief de pioniersgeest van groepen als Arcturus, Enslaved en Borknagar omarmt. Het resultaat is een bedwelmende en hoogst originele plaat, die moeiteloos laveert tussen psychedelische (black) metal, progressieve rock en theatrale avantgarde metal.

Zoals de John Carpenter-achtige hoes al doet vermoeden, is Mannequins zeker geen voortzetting van de ingeslagen route op Eden In Reverse. In plaats daarvan zet Hail Spirit Noir met volle overtuiging in op de synthwave-trend die met groepen als Carpenter Brut, Perturbator en The Midnight tot wasdom is gekomen. De plaat is een soundtrackalbum bij een verhaal dat door zanger/gitarist Theo Liratzakis is geschreven (en doet daarmee denken aan het uitstekende Leather Teeth-album van Carpenter Brut). Het betreft hier overigens nadrukkelijk een eenmalig experiment, zo benadrukt Liratzakis: een speciale manier om het tienjarig bestaan van Hail Spirit Noir te vieren met een stijl die de band altijd al eens heeft willen uitproberen.

De vraag is hoe overtuigend dit experiment uitpakt. Dat blijkt nogal wisselend te zijn. De plaat is sfeervol en goed uitgevoerd, maar het album heeft ook zeker zijn tekortkomingen. Laten we met de positieve aspecten beginnen. Er staan enkele fantastische tracks op Mannequins. Zo is Against Your Will, My Blade een heerlijke up-tempo track met een zeer hoge dansbaarheidsfactor. De bibberige keyboardpartijen en het verrukkelijke ‘campy’ sfeertje maken het nummer helemaal af. Ook On The Loose Again is zo’n hoogtepunt dankzij de spannende en sprankelende synthlijnen. Het wat rustigere titelnummer ademt synthpop in de stijl van het Ulver-album Flowers Of Evil (aangevuld met wat fraaie X-Files-nostalgie) en wordt overtuigend gezongen door Cons Marg (wiens cleane zang ook al op Eden In Reverse indruk maakte).

Minpunten zijn er echter ook. Zo is de plaat door de vele intermezzo’s wat fragmentarisch, waardoor je als luisteraar nooit helemaal lekker in het album komt. De ‘volledige’ tracks zijn bovendien niet allemaal even sterk. Zo is Enter Disco Inferno best een lekker nummer, maar ook wel érg clichématig. De band verzuimt hier om de remmen helemaal los te gooien, waardoor het eindresultaat net wat te braaf blijft. Visitors Of Horror en Alien Cell Charging zijn vanwege het lagere tempo wat saai. Hoewel de nummers een fijn sfeertje hebben, gebeurt er te weinig om de aandacht vast te houden. Door deze euvels haalt Mannequins het zeker niet bij zijn uitstekende voorganger.

Het valt te waarderen dat Hail Spirit Noir zijn eigen pad kiest, wars van concessies. De Italianen blijken bovendien goed uit de voeten te kunnen met deze synthwave-stijl. Tegelijkertijd blijkt ook nu weer dat het zeker niet makkelijk is om een topplaat in dit genre te maken. Mannequins mist de ongebreidelde energie en dansbaarheid van Carpenter Brut, maar ook de finesse en diepgang van het latere werk van Ulver. Dat neemt echter niet weg dat het album voldoende fijne klanken bevat om de liefhebbers van het genre te plezieren.

Tracklist:
1. 12-31-1985: Night Shift
2. Against Your Will, My Blade
3. Mannequins
4. 12-31-1985: Night Shift II
5. The Monsters Came From The Sky
6. Visitors Of Horror
7. Enter Disco Inferno
8. Mannequins II
9. Alien Cell Charging
10. On The Loose Again
11. Ending Crashers
12. Ending Crashers II

Score: 72 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 9 januari 2022

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.