Enquête

Wat vind jij de beste metal- of rockcover van een ABBA-song?

Bang-A-Boomerang – Black-Ingvars
Dancing Queen – Diablo
Does Your Mother Know – Ash
Eagle – Rob Rock
Gimme! Gimme! Gimme! – Mägo De Oz
Gimme! Gimme! Gimme! – Sinergy
Gimme! Gimme! Gimme! – Tragedy
I'm A Marionette – Ghost
Knowing Me, Knowing You – MGT & Ville Valo
Lay All Your Love On Me – Amberian Dawn
Lay All Your Love On Me – Avantasia
Lay All Your Love On Me – Helloween
Mamma Mia – The Black (Sweden)
Money, Money, Money – At Vance
Money, Money, Money – Mental Crypt
Ring, Ring – Sator
S.O.S. – Fozzy
Summer Night City – Therion
Take A Chance On Me – The Black (Sweden)
The Winner Takes It All – At Vance
Voulez-Vous – Morgana Lefay
Waterloo – Black-Ingvars
Waterloo – Nation
When I Kissed The Teacher – Last Autumn's Dream
een andere ABBA-cover, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    1 december:
  • Insomnium en Omnium Gatherum
  • 2 december:
  • Árstíðir
  • Hällas en Gigatron2000
  • Insomnium en Omnium Gatherum
  • Sonata Arctica en Eleine
  • Wilson & Wakeman
  • 3 december:
  • Hangman's Chair
  • Heilung
  • 4 december:
  • Dool en Ggu:ll
  • Epica en Blackbriar
Geen concerten bekend voor 28-12-2021.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Bassem Deaibess (The Hourglass) - 44
  • Clevdh (Orakle) - 42
  • Daniel Botti (Node) - 43
  • Gylve "Fenriz" Nagell (Darkthrone) - 50
  • Jesper Strömblad (In Flames) - 49
  • Muhammed Suiçmez (Necrophagist) - 46
  • Sigurd "Satyr" Wongraven (Satyricon) - 46
  • Steve Smyth (Nevermore) - 51
Review

Seven Spires - Gods Of Debauchery
Jaar van release: 2021
Label: Frontiers Music Srl

Seven Spires - Gods Of Debauchery

In 2013 ontmoeten zangeres Adrienne Cowan en gitarist Jack Kosto elkaar op Berklee College Of Music in Boston. Ze richten Seven Spires op. Dat doen ze samen met andere studenten, maar er zijn de eerste paar jaar veel bezettingswisselingen. Cowan en Kosto blijven de drijvende krachten en na de ep The Cabaret Of Dreams beginnen ze aan het ambitieuze concept-drieluik Solveig (2017), Emerald Seas (2020) en Gods Of Debauchery (2021).

Het meest recente werkstuk van die drie is een groots en hoogstaand geheel. Het zal de eerste tien minuten wel even schrikken zijn voor de fans van de eerdere releases, want het titelnummer en het bombastische The Cursed Muse pakken een stuk extremer, technischer en donkerder uit dan het songmateriaal van voorheen. Er zijn meer invloeden uit de melodieuze black het songmateriaal ingeslopen. De melodieuze en symfonische power metal van Emerald Seas is nog wel degelijk aanwezig, maar er staan dit keer meer extreme passages tussen de zestien composities tellende collectie. Het is dus meer Dimmu Borgir en Fleshgod Apocalypse dan Kamelot.

Deze derde full-length is tegelijkertijd veelzijdiger, want na het ruige begin keert de rust terug met Ghost Of Yesterday (power metal meets klassiek en exotische klanken) en het bijna ABBA-achtige Lightbringer, dat popzang combineert met metalinstrumentatie. Ondertussen zit je in een cinematische wereld vanwege de filmische en door soundtracks van games geïnspireerde toetsenpartijen en orkestraties.

Dat Adrienne Cowan goed kan zingen, wisten we al. Dat heeft ze immers niet alleen bewezen op vorige releases van Seven Spires, maar ook bij Avantasia, Sascha Paeth’s Masters Of Ceremony, Light & Shade en Winds Of Plague. Op Gods Of Debauchery klinkt ze zelfverzekerder dan ooit. Luister eens naar haar hoge uithalen in Wanderer’s Prayer en haar screams en krachtige, melodieuze zang in Shadows Of An Endless Sea, waarin ze snel schakelt tussen technieken. Ingetogen in de coupletten van het catchy, poprockende In Sickness, In Health en a capella-koorzang in de epic This God Is Dead of rockend in Lightbringer; er zijn voorbeelden te over van haar overtuigende bijdragen.

Dankzij het goede productiewerk en het meer dan degelijke spel van de heren musici komen de bijdragen goed tot hun recht. Regelmatig vallen de instrumentalisten in positieve zin op. Niet alleen met een bas- of gitaarsolo in de uitschieter Shadow Of An Endless Sea respectievelijk Ghost Of Yesterday, maar ook vanwege technisch hoogstaand spel in dienst van het liedje. Sascha Paeth (mix) en Miro Rodenberg (mastering) hebben al die bijdragen uitstekend vastgelegd en uitgelicht. Hoewel er veel elementen samenkomen, blijft het album ademen en uitnodigen om de ruim vijf kwartier in het concept mee te gaan. Een staaltje sterke songwriting om zo lang boeiend te blijven.

Dat zijn dus nogal wat complimenten. En terecht, want dit slotstuk van de trilogie is veruit het beste en meest ambitieuze wat Seven Spires heeft voortgebracht. Wat een werk heeft hierin gezeten en wat gaaf dat het dan zo positief uitpakt. Misschien wat aan de brute kant voor de fans van het eerdere werk, maar de Amerikanen gaan hun eigen weg en pakken verrassend en heel divers uit. Een power ballad met blasts, zoals blijkt uit The Unforgetten Name? Waarom niet! Gods Of Debauchery bestaat uit genre-overstijgende composities. Het is een originele kijk op cinematische metal die resulteert in 77 minuten lang genieten.

Tracklist:
1. Wanderer’s Prayer
2. Gods Of Debauchery
3. The Cursed Muse
4. Ghost Of Yesterday
5. Lightbringer
6. Echoes Of Eternity
7. Shadow On An Endless Sea
8. Dare To Live
9. In Sickness, In Health
10. This God Is Dead
11. Oceans Of Time
12. The Unforgotten Name
13. Gods Amongst Men
14. Dreamchaser
15. Through Lifetimes
16. Fall With Me

Score: 84 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 24 oktober 2021

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2021 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.