Na een lange, relatief rustige periode borrelt en bruist het weer bij de progressieve, symfonische rockformatie The Flower Kings. Lang leek het er immers op dat Desolation Rose (2013) het laatste wapenfeit van de Zweden zou blijven. In 2014 lijkt het doel definitief te vallen als Roine Stolt wegens gebrekkige wisselwerking en ontbrekende groepscreativiteit (waarvan de oorsprong primair lijkt te liggen in muzikale meningsverschillen met toetsenist Tomas Bodin) besluit om de band voor onbepaalde tijd op te heffen. Vier jaar later mogen fans van de groep hopen op een reünie als Stolt onder de naam Roine Stolt’s The Flower King het fijne solo-album Manifesto Of An Alchemist (2018) uitbrengt.

Kort daarna verschijnt zelfs het bericht dat Stolt met oudgedienden Reingold en Fröberg en nieuwkomers Mirko DeMaio (drums) en Zach Kamins (piano, orgel, keyboards, mellotron, orkestraties) als The Flower Kings Revisited zou gaan optreden. De twee nieuwkomers zorgen onmiskenbaar voor nieuw elan bij de Zweedse formatie. Slechts een jaar nadat in 2019 al Waiting For Miracles verschijnt, keert de sympathieke band eind 2020 terug met de nieuwe langspeler Islands. En het is bovendien wederom geen kort album geworden. Met een totale speelduur van bijna anderhalf uur, verspreid over twee schijfjes, kan zelfs de doorgewinterde liefhebber van progressieve rock zijn borst natmaken.

Toch is de lengte eigenlijk geen moment een probleem. Dat komt omdat de muziek van The Flower Kings ontzettend divers is. In vrijwel iedere track verkent de band wel weer een andere kant van zijn muzikale universum. Nu eens horen we de band prachtig ingetogen en sereen te werk gaan, terwijl op andere momenten alle remmen los gaan en we in een soort absurdistische LSD-trip met frivole, ‘nerdy’ instrumentatie en bizarre ritmes belanden. Het verschil tussen het mooie, lieflijke From The Ground (dat wordt gedragen door het prettige stemgeluid van Stolt) en het extraverte, onnavolgbare A New Species kan haast niet groter zijn.

Bovendien zijn de nummers op Islands behapbaar, vooral qua lengte. Zo ontbreekt ditmaal een echt epos à la Stardust We Are en Love Supreme. Solaris is met iets meer dan negen minuten het langste nummer van Islands. Dat is nog steeds een respectabele lengte, maar de band houdt het ook hierin relatief ingetogen en toegankelijk. De overige tracks etaleren hun muzikale vernuft vooral door originele en verrassende instrumentatie en ritmes – en niet zozeer door eindeloze composities. Black Swan is bijvoorbeeld een inventief nummer, dat een walsritme combineert met verfrissend, bijna ‘funky’ gitaar- en toetsenwerk. En in het korte Fool’s Gold gebeurt allerhande spannends op de achtergrond.

De band heeft op Islands een nieuw soort lichtvoetigheid en frisheid in zijn sound weten te creëren. Het hoeft niet altijd complex en technisch ingewikkeld te zijn. Morning News is bijvoorbeeld een heel eenvoudige track zonder al te veel opsmuk, die heel bewust puur en ‘klein’ wordt gehouden. Erg mooi! Ook All I Need Is Love ontpopt zich als zo’n heerlijk fris nummer, prachtig gezongen bovendien. De track wordt gekenmerkt door een mooi refrein en laat ruimte voor spetterend gitaar- en toetsenwerk, maar wel op de achtergrond. De eerste single van het album – het uitstekende Broken – begint ingetogen, maar onthult gaandeweg alle aspecten uit de sound van The Flower Kings. Het is een wervelwind van creativiteit, met voldoende ruimte voor instrumentale uitspattingen, zonder uit de bocht te vliegen.

De lichtvoetigheid van het album is ook terug te horen in de meer dan uitstekende productie, waarin de drumsound en het gitaarwerk wat naar de achtergrond zijn geplaatst om vooral het fantastische toetsenwerk, de baspartijen van Reingold en de harmonieuze zang in de schijnwerpers te zetten. Het resultaat is een fris klinkend album, waarin ook nog ‘ademruimte’ is voor de muziek. Ouderwets haast, net als de prachtig vormgegeven hoes, waarmee de band knipoogt naar de symfonische rockhelden waarmee de mannen zijn opgegroeid (Yes, Camel).

Het moge duidelijk zijn: The Flower Kings is nog altijd springlevend. De band draait al zevenentwintig jaar mee, maar vertoont geen tekenen van slijtage. Islands bevat eenentwintig klasse composities – niet allemaal even groots, maar ook geen enkele die ondermaats is – waarmee de mannen een zeer boeiende muzikale speelfilm afleveren, waarin van alles te ontdekken valt.

Tracklist:
1. Racing With Blinders On
2. From The Ground
3. Black Swan
4. Morning News
5. Broken
6. Goodbye Outrage
7. Journeyman
8. Tangerine
9. Solaris
10. Heart Of The Valley
11. Man In A Two Peace Suit
12. All I Need Is Love
13. A New Species
14. Northern Lights
15. Hidden Angles
16. Serpentine
17. Looking For Answers
18. Telescope
19. Fool’s Gold
20. Between Hope & Fear
21. Islands