Helloween & Hammerfall in Tilburg
Enquête

Op Dynamo Metalfest spelen Death Angel, Dress The Dead, Exodus en Testament uit de Bay Area. Welke song van deze acts of van een band waarbij een lid van de gelegenheidsgroep Bay Area Interthrashional heeft gespeeld, wil jij het liefst op DMF 2022 horen?

D.R.I. – Beneath The Wheel
D.R.I. – The Five Year Plan
Death Angel – Seemingly Endless Time
Death Angel – Thrown To The Wolves
Death Angel – Voracious Souls
Dress The Dead – 1969
Exodus – Bonded By Blood
Exodus – The Toxic Waltz
Exodus – War Is My Shepherd
Forbidden – Chalice Of Blood
Forbidden – Step By Step
Heathen – Death By Hanging
Heathen – Hypnotized
Hirax – Bombs Of Death
Hirax – El Diablo Negro
Machine Head – Davidian
Machine Head – Old
M.O.D. – Get A Real Job
Testament – D.N.R. (Do Not Resuscitate)
Testament – Into The Pit
Testament – Over The Wall
The Boneless Ones – Keg Kept A Flowin'
Toxik – There Stood The Fence
Toxik – World Circus
een andere song van de bovengenoemde bands, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

Kalender
Vandaag jarig:
  • Justin Broadrick (Godflesh) - 53
  • Louis Svitek (Ministry) - 59
  • Sander Gommans (After Forever) - 44
Review

Annihilator - Ballistic, Sadistic
Jaar van release: 2020
Label: Silver Lining Music
Annihilator - Ballistic, Sadistic
Jeff Waters belichaamt het vleesgeworden doorzettingsvermogen. De Canadese snarenplukker laat zich nooit uit het veld slaan. Loopt zijn band weer eens leeg? Dan zoekt hij wat frisse huurkrachten of speelt de albums simpelweg zelf in. Dat die werkwijze niet altijd tot geniale platen leidt, is ook bekend. De eerste twee albums staan terecht te boek als klassiekers, maar daarna werd de kwaliteit toch een stuk wisselvalliger.

Toch staat een plaat van Annihilator altijd wel garant voor een handvol lekkere metalkrakers. Dat is het geval op een oudje als Refresh The Demon (1996) en eveneens op de voorlaatste schijf For The Demented. Wat mij betreft rieken de liedjes op die in 2017 verschenen cd wel wat sterker naar de automatische piloot. Waters citeerde in het verleden wel vaker uit eigen werk, maar snoepte nog niet eerder zo opzichtig uit die voorraad. Aan het album kleeft iets gemakzuchtigs, mede door de slappe, geprogrammeerde drumpartijen waar de Canadees al een flink aantal jaren op terugvalt.

De aankondiging dat live-drummer Fabio Alessandrini ditmaal wel meespeelt, was dus hoopvol. Daar blijft het niet bij. Ballistic, Sadistic klinkt vanaf de eerste seconde stukken energieker en levendiger dan de laatste cd's. Alessandrini zorgt er met wat kleine accenten en roffeltjes voor dat Annihilator menselijker klinkt. Het machinale, ultrastrakke en ietwat kille gitaarwerk van Waters blijft, maar krijgt door de speelsere ritmesectie wel wat meer ziel.

Leidt die hervonden energie tot betere songs? Ja, toch wel. Zo mag Armed To The Teeth de boeken in als één van de sterkere albumopeners van de band. Tot en met Dressed Up For Evil blijven de composities op een hoog niveau. Met dank aan Waters zelf die vocaal erg agressief voor de dag komt. Het felle stemgeluid misstaat de sound niet. De schreeuwerige manier van zingen verbloemt natuurlijk mooi dat de de gitarist technisch geen hoogvlieger is. Het prettige is dat hij dat zelf ook steeds beter in de gaten lijkt te hebben. Waar nodig haalt Waters stevig uit, maar soms hobbelt hij keurig mee op de als altijd onnavolgbare gitaarriffjes.

Vanaf Riot kakt Ballistic, Sadistic wel wat in, maar bedenkelijke fratsen als Pieces Of You van For The Demented tref je hier niet aan. Een van de redenen dat deze schijf niet elke seconde van de 45 minuten de aandacht vasthoudt, is toch weer de productie. Die is oké, maar niet spetterend. Het totaalgeluid doet ietwat dof en weinig dynamisch aan. Misschien dat Jeff Waters toch eens een andere producer of engineer met frisse oren moet inhuren voor een volgende plaat. Door de wat vlakke sound mist Ballistic, Sadistic de power en punch die de laatste albums van mede-thrashers als Kreator, Testament en Flotsam And Jetsam kenmerken.

Niet dat ik de illusie koester dat Waters zich daar ook maar iets van aantrekt. Hij doet gewoon zijn ding en dat doet hij goed. Dat er nu een echte drummer in de studio meespeelt en dat Waters in de aanloop naar dit album naar eigen zeggen sinds jaren weer eens oefende, zijn natuurlijk positieve signalen. De kans is dus zomaar aanwezig dat die ontwikkelingen ooit eens leiden tot een meer dan alleen maar 'goede' cd.

Tracklist:
1. Armed To The Teeth
2. The Attitude
3. Psycho Ward
4. I Am Warfare
5. Out With The Garbage
6. Dressed Up For Evil
7. Riot
8. One Wrong Move
9. Lip Service
10. The End Of The Lie

Score: 78 / 100

Reviewer: Jeroen
Toegevoegd: 7 januari 2020

Meer Annihilator:

Helloween & Hammerfall in Tilburg

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.