De Scandinavische landen blijven tot op heden nog steeds goede bands voortbrengen. Aviana is daar een uitstekend voorbeeld van. De band met de sprookjesachtige naam blijkt ook muzikaal een omvangrijk arsenaal aan klanken te bevatten. Dat is op het debuutalbum Polaris (2017) al duidelijk te horen, maar op Epicenter verleggen de Zweden de grenzen nog verder. Nieuwkomer Joel Holmqvist (Oceans Red) is daar met zijn vocalen een groot aandeelhouder in. Het levert een beklijvende album op die fans van moderne metalcore absoluut zal weten te bekoren.

Het moderne aspect kenmerkt zich vooral door het dynamische geluid dat Aviana net als Architects, Whitechapel en Periphery, neer weet te zetten. Er is geen moment te bekennen op Epicenter dat doet denken aan het standaard metalcore-geluid. Met My Worst Nightmare opent de band gelijk met een knaller van jewelste. Bruisende gitaarpartijen gaan hand in hand met stuwende drums en uitstekende cleane en ruige zang. En zoals ik al eerder schreef; Joel Holmqvist blijkt de sleutel te zijn naar een nog overweldigender geluid. Krachtige growls afwisselen met loepzuivere zang lijkt de beste man geen enkele moeite te kosten. Tijdens Red Sky, Look Away en het opzwepende Hidden horen we dat contrast op zijn best. Dat de Zweden daarnaast ook niet vies zijn van een pot djent, is na het beluisteren van enkele nummers ook niet te missen.

Alle nummers op Epicenter zijn gelaagd en er gebeurt continu wel iets wat ervoor zorgt dat de aandacht niet wegebt. Met de loepzuivere productie klinkt het geheel bombastisch en weet Aviana absoluut indruk te maken. Elk instrument krijgt volop de ruimte om te schitteren en vooral de catchy en zware basloopjes zijn om te smullen. De kracht van dit album zit in de feilloze balans tussen harde, agressieve metalcore en haast pop-achtige passages die mooi zijn verweven in het geheel. Daar zijn Heavy Feather en Melancholia prima voorbeelden van. Let dan ook vooral op de moddervette breaks. Met het instrumentale, dromerige Ikigai en goed uitgebalanceerde More Than A Name sluit de band zijn tweede album in stijl af.

Een hoop termen om het gevoel na het goed beluisteren van deze plaat op papier te krijgen. Waarschijnlijk vergeet ik er nog wel enkele. Epicenter is namelijk zo'n veelzijdige beuker die extreem weet te verrassen. Het album heeft meerdere luisterbeurten nodig om volledig te landen, maar zelfs dan is er nog veel moois te ontdekken. Helaas doen de heren ons land niet aan tijdens de promotietour. Bij onze oosterburen zijn ze echter meerdere malen te bewonderen. Hier gaan we nog veel meer van horen!

Tracklist:
1. My Worst Enemy
2. Red Sky
3. Altitude Sickness
4. Erased
5. Heavy Feather
6. Look Away
7. Celosia
8. Frail
9. Melancholia
10. Hidden
11. Ikigai
12. More Than A Name