Enquête

De line-up van Alcatraz 2027 is bijna compleet. Wat vind jij de gaafste band op de affiche?

Architects
Atreyu
Beast In Black
Biohazard
Cavalera
Dethklok
Devildriver
Europe
Flotsam And Jetsam
Gloryhammer
Halestorm
Hammerfall
Heaven Shall Burn
Kanonenfieber
Katatonia
Madball
Mercyful Fate
Mgła
Mucky Pup
Nile
Skillet
The Cult
Turbonegro
Wind Rose
een andere boeking van Alcatraz 2027

[ Uitslag | Enquêtes ]

    22 november:
  • I Am Morbid, Atheist, Cancer en Narcotic Wasteland
  • Iron Jinn en Temple Fang
  • Juneau & Traanbaard
  • Pro-Pain, Spear en Schizm
  • 23 november:
  • Long Distance Calling
  • Moral Law, Rising Risk en Spear
  • 24 november:
  • Imperial Triumphant en Knoll
  • 25 november:
  • Anna KiaRa en Piano Black
  • Coilguns
  • 26 november:
  • Farer, Crashing en Hidden Since The Foundation Of The World
  • Sace6
  • Sugar Spine en Braces
  • The Ruins Of Beverast en Imha Tarikat en Esoteric
  • 27 november:
  • Mental Cruelty, Ov Sulfer, Extermination Dismemberment en Sun Eater
  • The Crimson Ghosts en We'rewolf
  • TPS 10 year Preparty: Kristoffer Gildenlöw, Art Against Agony, Atlantis Chronicles
  • 28 november:
  • Fleddy Melculy
  • Homebound & Trashcan
  • The Progspace 10 years anniversary: The Aurora Project, Soulsplitter, Feather Mountain, Ihlo, An Abstract Illusion, Persefone
Geen concerten bekend voor 22-12-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Christian "Chris" Gruber (Elis) - 49
  • Conny Bloom (Hanoi Rocks) - 57
  • Corey Beaulieu (Trivium) - 43
  • Corinne Russell (model) - 63
  • Fabio D'Amore (Pathosray) - 40
  • Gordon Fordyce (producent) - 68
  • Jim Matheos (Fates Warning) - 64
  • Luis Goulão (Shadowsphere) - 52
  • Rowan Robertson (Dio) - 55
  • Sen Dog (Cypress Hill) - 61
  • Urmas Alender (Ruja)† - 73
  • Ville Valo (HIM) - 50
Review

Parkway Drive - Reverence
Jaar van release: 2018
Label: Epitaph Records
Parkway Drive - Reverence
Parkway Drive is al jaren de meest succesvolle band in het metalcore-genre en gestaag stijgt de groep richting headliner-status op de grote festivals. Of dit voor de oude fans van de Australische formatie nu echt een droomscenario is, moet nog maar blijken, want hierbij lijkt ook een verandering naar een toegangelijkere sound te horen. Van de muzikale richting en intensiteit waarmee de band groot is geworden, blijft namelijk nog weinig over. Daarvoor in de plaats komen groots klinkende songs die ver over de weide meegezongen kunnen worden.

De overstap naar een meer mainstream metalgeluid werd al ingezet op voorganger Ire (2015) en neemt op het nieuwste wapenfeit Reverence een nog grotere vorm aan. De kenmerkende snelheid van de tracks is omlaag geschroefd en ook het aantal breakdowns is ditmaal beperkt tot een minimum. In plaats hiervan vind je songs die zich meer richten op grootsheid qua opbouw in de refreinen en een band die zijn eigen horizon probeert te verbreden.

Naar eigen zeggen is de groep ook even klaar met het maken van pure metalcore en vindt deze het tijd om zich te richten op nieuwe invloeden. Daarnaast hebben de mannen een nare tijd achter de rug, met onder andere het verlies van dierbaren, waaronder vriend en collega Tom Searle (Architects). Reverence staat dan ook grotendeels in het teken van een stuk rouwverwerking, met daarbij een heel scala aan verschillende emoties.

Dat is dan ook meteen het sterkste punt van deze plaat. Qua muzikale kracht is Reverence namelijk onderschikt aan het eerdere materiaal van Parkway Drive, maar thematisch en tekstueel komt de band sterk en verrassend uit de hoek. Openingstrack Whishing Wells laat de groep meteen op zijn hardst horen, maar wie beter luistert, hoort ook een aangeslagen vocalist Winston McCall, die in zijn boosheid zowel God als de duivel uitdaagt om persoonlijk verantwoording af te leggen. Het is hierbij vooral de dreiging die uiteindelijk ontaardt in een furieuze uitbarsting tegen het einde, die opvalt en goed is uitgevoerd.

Naast verlies neemt ook religie een grote rol in op het album. Zowel de muziek als de lyrics zijn zwaar verbonden met het geloof en geven hier sterk op af. Dat levert zowel goede songs op als een paar dooddoeners. I Hope You Rot is venijnig, terwijl Cemetery Bloom een onnodig en saai rustpunt is. Die rustpunten vind je vervolgens meer terug en halen te veel de vaart uit de plaat. Doordat Reverence maar tien tracks telt, wil het album dan ook nooit echt vlammen. Dit komt mede doordat veel nummers te vlak zijn en niet heel veel bijzonders bieden.

De vernieuwingsdrang van de heren is dan ook niet helemaal geslaagd. Pluspunten zijn er voor de lyrics en de oprechtheid in sommige nummers. De afsluitende dialoog The Colour Of Leaving is naast Wishing Wells nog een voorbeeld van een track die doorspekt is met emotie. Maar naast een vakkundige opbouw weten de nummers vrijwel nooit helemaal te overtuigen. Op het spel van de muzikanten is niet veel aan te merken, behalve dat het vooral erg veilig en gelikt klinkt en hierdoor avontuur en vooral pit mist.

Een grote groep oude fans van Parkway Drive verklaarden onlangs de groep dood en wijzen de nieuwe richting af. Ondertussen is de groep nieuwe fans die zich aanbiedt tig keer groter. Het is dus duidelijk een tweestrijd en het ligt er vooral aan waar je voorkeur ligt. De liefhebber van generieke metal-acts kan hier prima mee overweg, want Parkway Drive biedt een plaat met gemakkelijk in het gehoor liggende songs, met daarin veel ruimte voor afwisselende zang en grunts. Fans van eerdere monumenten van de band zoals Atlas, Deep Blue en Horizons zullen hier een beduidend mindere groep aan het werk horen en vooral de intensiteit en het opzwepende tempo missen.

Tracklist:
1. Wishing Wells
2. Prey
3. Absolute Power
4. Cemetery Bloom
5. The Void
6. I Hope You Rot
7. Shadow Boxing
8. In Blood
9. Chronos
10. The Colour Of Leaving

Score: 70 / 100

Reviewer: Marcel
Toegevoegd: 3 juni 2018

Meer Parkway Drive:

Zoeken
    20 november:
  • Ankor - I See Red
  • Any Given Sin - Until We Disappear
  • Apotheus - The Complex Permutation
  • Berlial - Des Crevettes Sans Tête
  • Black Pegasus - Noctis Monstrum
  • Bonjour Tristesse - Disaster Triumphant
  • Cave Moth - Useless Spawn, Sapient Husk (EP)
  • Chants - Echoes
  • DOMKRAFT - Night Songs
  • Dothe - Dothe
  • Down - Volume V
  • Eyes of Agony - When They Return
  • Girish And The Chronicles - Disintegrate
  • Golgothan Remains - Born From Darkness Absolute
  • Grey Sky Bleed - Only Dust You Are
  • Grymheart - Wake Not The Beast
  • Herba Mate - Bolide I & II
  • In:tides - In:tides
  • Jupiter Cyclops - One Eye Opens
  • Lars Eric Mattsson - Spiriting
  • Maceration - Mercy To The Miserable
  • Obsidian Church - Stonebound
  • OmegaShift - The Burden of Storms
  • Pekka Laine - Pekka Laine & The Enchanted in Astral Mood
  • Psychoparalysis - Spectrum of Suffering
  • Rammstein - Live In Mexico City
  • Ravenswarm - Echoes of Ruin
  • Replicant / Elitist - Indomitable Hostility
  • SACCAGE - Chronophage
  • Saraksh - Abiram
  • Sick Saints - BrutalGlam
  • Sickwood - May the Surface Be Condemned
  • Somn - Consecration
  • Strange Horizon - The Plague Is Watching
  • Suicide Silence - Graceless
  • The Foreshadowing - Ozymandias
  • Thy Catafalque - XIII: Sárga erdő
  • Trivium - Crown In The Grave
  • Vulkan Grit - Godslaying Arcane Panoply
  • Wolf - Hour of the Wolf
  • 23 november:
  • Burnt Witch - Burnt Witch
  • 24 november:
  • Calvary / Veins Like Vines - (split)
  • Deliquesce - (dis)harmony
  • Deliquesce - (dis)harmony (EP)
  • Oerheks - De Stroom
  • 25 november:
  • Blasphemaniac - Ataque Diabólico a Sacralidade Brasileira
  • 27 november:
  • Altersoul - Origins (EP)
  • Aodon - Khamsin
  • Contrarian - Escaping Depravity
  • Dark Matter Theory - Out Of Darkness Cometh Light
  • Death & Legacy - Chapter V: Blood Revenge (EP)
  • ENERGUMEN - Dissolution Impulse
  • Ezra Brooks - Tales From The Ezra Brooks Cycle
  • Grid Theory - The Rewire
  • Jack Slamer - The Mask Of Broken Glass
  • Kalt Vindur - The Void of Time
  • Korpsesoturi - Korplish Sedamon
  • Molly Hatchet - Lost Horizon
  • Mystic Prophecy - In Metal
  • Neal Morse & The Resonance - River Of Light
  • NECROMUTILATOR - The Annihilation Chalice
  • Osyron - Osyron
  • Peeling Flesh - Peeling Flesh
  • Revnoir - Sometimes I Feel You, Sometimes I Don't
  • Rosetta - Temporal Lapse
  • Sacral Rage - Ark Of Cosmic Resonance
  • Savage - Malignant Reveries
  • Thief - Sermons from the Pit

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.