Pit
Enquête

Welke gemaskerde of geschminkte artiest ziet er het gaafst uit?

Alice Cooper
Behemoth
Buckethead
Carach Angren
Cradle Of Filth
Dimmu Borgir
Ghost
Gwar
Heilung
Hell
Immortal
Imperial Triumphant
King Diamond
Kiss
Lordi
Mayhem
Mgła
Mortiis
Mudvayne
Mushroomhead
Powerwolf
Satyricon
Slipknot
Turisas
een andere uitgedoste act, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    1 februari:
  • Bullet For My Valentine, Jinjer en Atreyu
  • Life Of Agony en Prong
  • 2 februari:
  • An Evening With Knives en Der Mancha Red
  • For I Am King en Another Now
  • 3 februari:
  • Faceless Entity en Morvigor
  • For I Am King
  • Grind Over Den Haag
  • Harakiri For The Sky, Schammasch en Groza
  • Undawn, Grown Cold en Reality Spill
  • Wormrot en Cnnctn Lst
  • 4 februari:
  • Drachten Deathfest
    met o.a. Pestlence, Cancer, Master en Wormrot
  • Dying Fetus, Nasty, Frozen Soul en Cabal
  • Harakiri For The Sky, Gaerea en Schammasch
  • Scumbash
  • 5 februari:
  • For I Am King, Another Now en Reformist
  • Kataklysm, Soilwork en Wilderun 
  • Leprous, Monuments en Kalandra
  • Slapshot, Death Before Dishoner, Risk en American War Machine
    1 maart:
  • Brutus, Psychonaut en Doodseskader
  • Electric Callboy
Kalender
Vandaag jarig:
  • Marco Kautonen (Sethian) - 46
  • Oliver Grbavac (Fleshcrawl) - 41
  • Ron Welty (The Offspring) - 52
  • Urs Fischer (Felony) - 49

Vandaag overleden:
  • Jon Zazula (Megaforce Records) - 2022
Review

Mournful Congregation - The Incubus Of Karma
Jaar van release: 2018
Label: Osmose Productions
Mournful Congregation - The Incubus Of Karma
Het mag dan lente zijn, maar Mournful Congregation komt bij het aanbreken ervan met een monoliet die maar liefst tachtig minuten het zonlicht grotendeels wegneemt. Het is de vijfde full-length van de funeraldoomformatie, die dit jaar zijn vijfentwintigjarige jubileum viert en binnenkort op Roadburn acte de présence geeft.

Waar de Australiërs op deze nieuwe, goed geproduceerde kolos in uitblinken, is het ontwikkelen van sfeervolle, gelaagde nummers waarvan de helft de vijftienminutengrens overschrijdt. A Picture Of The Devouring Gloom Devouring The Spheres Of Being duurt zelfs tweeëntwintig minuten. In deze afsluiter en in Whispering Spiritscapes maken de heren de meeste indruk.

Eerstgenoemde is meeslepend, verhalend en bestaat uit drie secties (de eerste met traditionele doomriffs, een grimmige tweede met dissonant getokkel en de laatste met harmonieuze, Anathema-achtige leads). Om bij Anathema te blijven begint de laatstgenoemde met riffs die doen denken aan die Britse band ten tijde van They Die. De track bevat daarna een tokkelpassage met klaagzang en vervolgt met een melodieuzer deel waarin de verschillende gitaarleads van Damon Good en Justin Hartwig prachtig om elkaar heen kronkelen. In dit progressieve deel werkt men zich op tot een hoger niveau en sluit men episch en zeer overtuigend af (met de gelaagde gitaarsound waarmee Blackened van Metallica begint).

Iedere track heeft een eigen identiteit. Zo begint The Rubaiyat plechtig met orkestraties, een orgel en monotone, ingetogen woorden, om vervolgens zwaarder en veel trager dan zijn voorganger voort te ploegen. De desolate track is wat monotoner en somberder en heeft door zijn uitgesponnen karakter de neiging om voort te kabbelen. Het korte Indwelling Ascent (geslaagd intro) en het eveneens compacte, instrumentale titelnummer (intermezzo met akoestische ritmegitaarpartijen en versterkte leads) weten de aandacht beter vast te houden.

In laatstgenoemde, waarin de zon toch even door het wolkendek heen prikt, valt het soleerwerk op dat voor gemengde reacties zal zorgen, omdat het bijna progressieve spel moeizaam rijmt met het ingetogen karakter van deze release. In Scripture Of Exaltation & Punishment is het soleerwerk juist zeer goed verwerkt, komt het basspel van Ben Newsome goed tot zijn recht en imponeert Damon met zijn screams, die hij veel minder vaak laat horen dan zijn zachte grunts. De extreme vocalen staan wat harder in de mix dan op The Book Of Kings (2011). Opmerkelijk is het ingetogen, lage snaregeluid van de inmiddels tot de vaste line-up toegetreden drummer Tim Call. Op de voorganger is de snare strak gespannen. Tim was trouwens al te horen op de vier jaar geleden uitgebrachte ep Concrescence Of The Sophia.

The Incubus Of Karma is dus een dynamische plaat die veelzijdigheid biedt op muzikaal vlak. Niet alle songs weten echter over de hele lengte te boeien. Je moet over een lange adem beschikken in bepaalde fases. Daar staat tegenover dat de omvangrijke composities veel respect afdwingen vanwege hun organische gelaagdheid. Er komen prima ideeën aan bod en er zijn memorabele momenten, zoals de climax van Scripture Of Exaltation & Punishment. Het kleurrijke soleerwerk en de snaresound zijn twee elementen die de grootste verschillen ten opzichte van voorgaande releases vormen. Dit vijfde album gaat de boeken in als één van de beste releases van Mournful Congregation na het magnum opus The Monad Of Creation (2005).

Tracklist:
1. Indwelling Ascent
2. Whispering Spiritscapes
3. The Rubaiyat
4. The Incubus Of Karma
5. Scripture Of Exaltation & Punishment
6. A Picture Of The Devouring Gloom Devouring The Spheres Of Being

Score: 80 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 25 april 2018

Pitfest

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2023 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.