Batushka Bibelot, Dordrecht
Enquête

Arch Enemy maakt een doorstart, met een nieuwe zangeres (Lauren Hart) en een nieuwe single (To The Last Breath). Ben jij enthousiast?

Ja, want de kersverse single is veelbelovend
Ja, want Lauren Hart maakte bij Once Human al indruk
Ja, want ik vind de vocalen bij Arch Enemy vrij onbelangrijk
Nog niet, maar ik geef de vernieuwde line-up wel een kans
Niet echt, ik verwacht dat het gewoon meer van hetzelfde wordt
Niet echt, ik vind het luid ademhalen op deze single irritant
Nee, ik vind het nieuwe nummer niet bijzonder (of zelfs slecht)
Nee, zonder Alissa White-Gluz heb ik er geen vertrouwen in
Nee, de laatste paar albums vond ik al steeds minder worden
Nee, geef mij maar de releases met Angela Gossow
Nee, geef mij maar het vroege werk met Johan Liiva
Nee, ik hoopte op de komst van een andere vocalist(e)
Nee, Arch Enemy heeft me nooit kunnen bekoren
anders, namelijk

[ Uitslag | Enquêtes ]

    23 februari:
  • Alter Bridge, Daughtry en Sevendust
  • 24 februari:
  • Michael Schenker
  • 26 februari:
  • Batushka
  • Between The Buried And Me en Monosphere
  • Fleddy Melcully en Rotzak
  • 27 februari:
  • A.A. Williams
  • Fleddy Melculy
  • Necrotted, Necrotesque en Melting Eyes
  • No Turning Back, Curselifter en Spear
  • Omnium Gatherum, Fallujah en In Mourning
  • Ronker en Infliktion
  • 28 februari:
  • Anger Fest
  • Batushka
  • Brothers Of Metal
  • Necrotted, Necrotesque en From The Crypt
  • Terzij De Horde
  • Velozza, Razorblade Messiah en Severe Mania
  • 1 maart:
  • Heaven Shall Burn, The Halo Effect, The Black Dahlia Murder en Frozen Soul
  • Terzij de Horde, Outlaw, Ultima Necat en Radeloos///Ziedend
Geen concerten bekend voor 23-03-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Brad Whitford (Aerosmith) - 74
  • Chris Vrenna (Marilyn Manson) - 59
  • John Norum (Europe) - 62
  • Lee Pomeroy (Headspace) - 59
  • Michael Wilton (Queensrÿche) - 64
  • Paul Garabed (Kimaera) - 46
  • Paul O'Neill (Trans-Siberian Orchestra)† - 70
  • Rami Erich Martin Keränen (Dreamtale) - 52
Review

Faith No More - Angel Dust
Jaar van release: 1992
Label: Slash Records
Faith No More - Angel Dust
“Things worked out better than we planned.” Opeens was daar het succes voor Faith No More met Epic. De tweede single van The Real Thing (1989) krijgt vanaf januari 1990 veel airplay op MTV en begunstigt daarmee de verkoopcijfers. Na veel touren nemen drummer Mike Bordin, bassist Billy Gould, toetsenist Roddy Bottum, gitarist Jim Martin en zanger Mike Patton een pauze om zich in 1991 te richten op het schrijven en opnemen van opvolger Angel Dust.

In plaats van voor de makkelijke weg te kiezen, besluiten ze minder conventioneel te werk te gaan. Songwriter Gould wil zich als artiest blijven ontwikkelen en neemt daarom het risico door muziek met meer uitdaging te gaan maken, een combinatie van verschillende stijlen, variërend van rock tot pop, metal tot prog en funk tot wereldmuziek, met veel gebruik van samples. Die keuze pakt goed uit en is een voorbeeld is voor velen. Het album staat namelijk bovenaan de lijst met meest invloedrijke albums aller tijden. Nog altijd noemen mensen, waaronder pop/rock/metalmuzikanten, Faith No More en/of albums of bandleden ervan een bron van inspiratie.

Gitarist Jim Martin was echter niet blij met de muzikale richting, die minder gitaar-georiënteerd was en meer ruimte liet voor de andere muzikanten, met name de toetsenpartijen en de zang. Dat wil overigens niet zeggen dat het gitaarwerk geen rol van betekenis speelt. Een voorbeeld is het complexe, harde en geflipte Malpractice (dat op het laatste moment in de studio geschreven is), maar ook in andere tracks zijn er veel memorabele gitaarpartijen, zoals in het epische Smaller And Smaller en het intense, mede door Martin geschreven Jizzlobber (met grootse kerkorgel- en koormelodieën aan het einde).

Eén van de sterkste punten is hoe de bijdragen van de verschillende instrumentalisten en hoe schijnbare tegenstrijdigheden elkaar versterken. Luister eens naar de samenkomst in Land Of Sunshine, een nummer dat een perfecte uitwerking is van het ironische van de carnavaleske melodieën en het gelach enerzijds en de serieuze boodschap (“Does life seems worthwhile to you?”, een rechtstreekse quote uit een psychologische test) anderzijds. Hetzelfde kan gezegd worden over Caffeine met zijn fantastische ritmesectie.

Daarna is er even rust voor de luisteraar met het radiovriendelijke Midlife Crisis (met zeer geslaagde opeenstapeling van verschillende zanglijnen aan het einde) en het relaxte RV. En over radiovriendelijk gesproken: de grote hit Easy, de vijfde en laatste single haalde in Nederland de vijfde positie. De cover van Commodores staat niet op de originele versie van Angel Dust, maar wel op latere versies. Ten opzichte van het origineel van de band rond Lionel Richie is het tweede couplet weggelaten.

Een groot verschil met The Real Thing is de ruimte die Mike Patton krijgt. In tegenstelling tot de voorganger krijgt hij op de nieuweling de ruimte om bij te dragen aan de songwriting. Hij benut die ruimte uitstekend. Neem bijvoorbeeld Smaller And Smaller, een oosters getinte, epische track waarin hij zijn diversiteit laat gelden of RV, waarin hij op Tom Waits-achtige wijze voordraagt.

De teksten op het album zijn zowel hilarisch als dat ze je aan het denken zetten. Zo zijn ze afkomstig uit spreuken op “fortune cookies” en vragen in een Church of Scientology-test. Midlife Crisis handelt over de observatie dat Madonna (dat is de werktitel van het nummer trouwens) wel eens problemen zou kunnen hebben en Be Aggressive gaat over orale seks, onder het motto dat perversie in kunst goed werkt.

Ondanks de risico’s die Gould in de songwriting neemt, zijn de songs in zekere zin toegankelijk te noemen. Bovendien zijn ze memorabel. Er zijn fans van The Real Thing die hadden gehoopt op een vervolg daarvan, maar de Amerikanen kozen voor de moeilijke weg, boden zichzelf en de buitenwereld de uitdaging en dat leidde tot het bekritiseerde en omarmde Angel Dust. Een episch werkstuk dat Faith No More op de top van zijn kunnen laat horen. Werkelijk elk nummer behoudt na 25 jaar zijn kracht. Het niveau is daarna nooit meer geëvenaard, al maken King For A Day… Fool For A Lifetime en bij vlagen de platen erna nog wel een positieve indruk. Een aantal maanden geleden verklaarde Mike Patton dat hij niet verwacht dat er nog activiteiten van Faith No More volgen, maar hij sluit dat tegelijkertijd niet uit. We zullen zien. Gelukkig hebben we de klassiekers nog, waaronder het tijdloze en magistrale Angel Dust.

Tracklist:
1. Land Of Sunshine
2. Caffeine
3. Midlife Crisis
4. RV
5. Smaller And Smaller
6. Everything’s Ruined
7. Malpractice
8. Kindergarten
9. Be Aggressive
10. A Small Victory
11. Crack Hitler
12. Jizzlobber
13. Midnight Cowboy (John Barry-cover)
14. Easy (Commodores-cover) (bonustrack)

Score: 97 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 30 januari 2018

Angus McSix @ Effenaar, Eindhoven Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.