Pit
Enquête

Wat is jouw favoriete studio-album ooit uit Duitsland?

Accept – Balls To The Wall [1983]
Avantasia – The Metal Opera [2001]
Bethlehem – Dictius Te Necare [1996]
Blind Guardian – Nightfall In Middle-Earth [1998]
Destruction – Infernal Overkill [1985]
Equilibrium – Sagas [2008]
Gamma Ray – Land Of The Free [1995]
Grave Digger – Tunes Of War [1996]
Haggard – Eppur Si Muove [2004]
Heaven Shall Burn – Iconoclast [2008]
Helloween – Keeper Of The Seven Keys Part II [1988]
Kreator – Pleasure To Kill [1986]
Masterplan – Masterplan [2003]
Necrophagist – Epitaph [2004]
Obscura – Cosmogenesis [2009]
Powerwolf – Bible Of The Beast [2009]
Rammstein – Mutter [2001]
Running Wild – Death Or Glory [1989]
Scorpions – Love At First Sting [1984]
Sodom – Agent Orange [1989]
Tankard – Chemical Invasion [1987]
The Ocean – Pelagial [2013]
The Ruins Of Beverast – Rain Upon The Impure [2006]
Warlock – Triumph And Agony [1987]
een andere Duitse langspeler, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    3 juni:
  • Alter Bridge en Mammoth WVH
  • Lost Society
  • Salvage, Changing Tides en Tigerknife
  • Yes
  • 4 juni:
  • Ghost en Halestorm
  • Staal, Menschwalsch, Busse En De Batavieren
  • World Decay, Bladecrusher en Drôvich
  • 5 juni:
  • Turnstile
  • 6 juni:
  • Gojira, Bloodywood en Urne
  • Yes
  • 7 juni:
  • Rottenness, Gorgatron en Man As Plague
  • Sweden Rock Festival
  • 8 juni:
  • Sweden Rock Festival
  • The Creepshow
  • 9 juni:
  • Into The Grave
  • No Warning, One King Down, No Turning Back, Shutdown, Worst Doubt en Simulakra
  • Onthou en Gavran
  • Sweden Rock Festival
Geen concerten bekend voor 03-07-2023.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Bernd Basmer (Superior) - 54
  • Doro Pesch (Doro) - 59
  • Hans Rutten (The Gathering) - 54
  • Ian Hunter (Mott The Hoople) - 84
  • Jocke Skog (Clawfinger) - 54
  • Jonne Järvelä (Korpiklaani) - 49
  • Kerry King (Slayer) - 59
  • Luke Brimblecombe (The Disciples Of Zoldon) - 39
  • Matt Pike (High On Fire) - 51
  • Peter Tägtgren (Hypocrisy) - 53
  • Suzi Quatro - 73
  • Tonmi Lillman (Vanguard) - 50

Vandaag overleden:
  • Bidi van Drongelen (Astrosoniq) - 2017
  • Ken Kelly (illustrator) - 2022
  • Tomas "Quorthon" Forsberg (Bathory) - 2004
Review

Jono - Life
Jaar van release: 2017
Label: Frontiers Music Srl.
Jono - Life
Jono is het geesteskind van Johan Norrby. In 2006 bracht hij zijn zelfgetitelde soloplaat uit met sessiemuzikanten. Dat beviel zo goed dat de zanger een band formeerde met daarin onder meer gitarist Stefan Helleblad (Within Temptation) en drummer Nicka Hellenberg, die te horen is op Within Temptations The Unforgiving. Daarnaast zijn gitarist Leo Olsson, toetsenist Johan Carlgren en bassist Janne Henriksson te horen op het mede door Helleblad geproduceerde, meest recente album Life.

Op deze plaat laten de muzikanten een mix horen van Meat Loaf, Europe, Saga, Toto, Queen, Savatage en Circus Maximus. De songs staan veelal in het teken van de zang van Norrby. Zijn stem is geïnspireerd door onder andere Freddy Mercury en Michael Lee Aday en zou fans van Michael Sadler (Saga), Denton Young (Zon) en Michael Eriksen (Circus Maximus) aan moeten spreken. De muziek is geworteld in symfonische rock en AOR en bevat hier en daar wat progressieve twists, maar is bovenal toegankelijk en melodieus.

Het beste komt Jono uit de bus in No Return, waarin de muzikanten de luisteraar meenemen in een verhalende, goed opgebouwde track (inclusief een knipoog naar Bonnie Tylers Total Eclipse Of The Heart aan het begin) met zowel memorabele zanglijnen als ruimte voor kwalitatief goede instrumentatie. Datzelfde geldt voor het bombastische Downside, waarin Norrby ook zijn rauwe stem even inzet en zijn bereik laat gelden. Andere songs die eruit springen, zijn het deels Muse-achtige Crown en het stevige The Magician.

Er staan echter ook nummers op deze plaat die veel minder overtuigen. Zo opent Sailors het album met een weinig opzienbarende melodieuze staccato rocker en gaat On The Other Side onopgemerkt voorbij. To Be Near You is een redelijke ballad in driekwartsmaat, maar net als in de andere matige ballad The March is het juist Norrby die tegenvalt. My Love, dat aan Hold The Line van Toto herinnert, herkauwt net iets te veel ideeën uit de jaren tachtig. Met name de tweede helft van het album kabbelt wat voort, al is Trust nog wel aardig, mede dankzij het aangename keyboardspel.

Life heeft dus zowel zijn sterke als minder sterke momenten. De zang van Norrby staat uiteraard centraal en hij laat zijn diversiteit beslist gelden. Het sterkst is hij op de momenten waarop hij krachtig zingt. Soms zingt hij iets overdreven gevoelig en dat leidt wat af van het luisterplezier. De muzikale begeleiding is veelal professioneel. De bandleden leveren met Life een aardige schijf die de fans tevreden stelt, maar verder weinig potten breekt.

Tracklist:
1. Sailors
2. Crown
3. No Return
4. On The Other Side
5. Downside
6. To Be Near You
7. My Love
8. The Magician
9. Trust
10. The March

Score: 71 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 29 januari 2018

Metalfestival Into The Grave

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2023 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.