Bedankt voor het compliment!

Hoe verliep het schrijf- en opneemproces van het nieuwe album, ten opzichte van jullie voorgaande ondernemingen?

Het grootste verschil is dat we voor dit album naar IJsland zijn gegaan voor de compositie van de muziek en het concept. Dit hebben we gedurende een periode van ongeveer tien dagen bereikt.

Ik heb het album beloond met een score van 96/100. Is de algemene reactie van de pers tot nu toe gunstig te noemen?

Die score doet me deugd! De reactie van de ‘underground’ is over het algemeen erg positief gebleken, maar enkele van de grotere magazines waren wat terughoudender. Deze klagen over het gebrek aan zogenaamde ‘avantgarde’-elementen in de muziek, of een gebrek aan cohesie en eenheid. Een andere veel gehoorde klacht is dat de muziek te gewelddadig is geworden. Voor mij persoonlijk telt alleen de muziek; de rest is bollocks, om de Pistols maar even te citeren.

Is deel twee op dit moment klaar en gereed?

Deel twee, “Black For Death”, is nog niet helemaal klaar. Vandaar dat de “Icelandic Odyssey” als twee afzonderlijke albums op de markt gebracht wordt.

”Pills Against the Ageless Ills” en het vorige album verschenen via Century Media. Inmiddels zijn jullie door het Season of Mist label getekend. Kun je wat verschillen noemen in de manier waarop jullie door deze twee labels behandeld zijn?

In zee gaan met Century Media heeft veel betekend voor onze legende. Hiermee bedoel ik dat na de twee albums op Century Media heel veel mensen in de metalscene van ons wisten, zonder noodzakelijkerwijs onze albums gekocht te hebben. Nu we bij Season of Mist zitten zijn de omstandigheden voor Solefald wel verbeterd. Ik ben liever een prioriteit voor een kleiner label dan een klein visje in een zee vol haaien.

Bij mijn promo zaten geen teksten. Hoe benaderen jullie op lyrische wijze het epische thema van het album?

De teksten vertellen het verhaal van de skald Bragi, die vogelvrij wordt verklaard in IJsland na een affaire met een Vikingkoningin. Loki de Misleider zweert samen met de Koning en gaat achter Bragi aan, zodat hij (Loki) de Koningin voor zichzelf kan hebben. De teksten besteden voornamelijk aandacht aan Bragi’s woede en wanhoop.

Twee favoriete nummers van me zijn “White Frost Queen” en het waanzinnige “Crater of the Valkyries”. De eerste steunt zwaar op softe vrouwenzang. Wie is de vrouw achter die schone, engelachtige stem? Haar vocalen voegen zeker een fris element toe aan het album.

Ze heet Aggia Frost Peterson en heeft twee elektronicaplaten op haar naam staan, waarvan de laatste met haar partner Per Mental Martinsen Overdrive. Zij komt uit de Tromsø scene van elektronica-artiesten, zoals ook Biosphere en Röyksopp. Wij vinden haar stem ook erg verfrissend!

Ik ben enthousiast over jullie terugkeer naar enkele elementen van black metal. Was het een bewuste keuze om de meer duistere en agressievere aspecten van de Viking mythologie en levensstijl te verwoorden door middel van blastbeats en screams?

Het Viking thema vereiste dat die agressieve stemmen terugkeerden in de sound. Zo simpel is het. Enkele van de riffs op het album komen van onze “Jernlov” demo. Ik kon het niet uitstaan om die riffs weer te horen zonder begeleid te worden door fatsoenlijke screams!

”Neonism” blijft één van mijn favoriete leftfield metal albums. Toen ik deze plaat voor het eerst hoorde was ik druk bezig met het verkennen van zogenaamde ‘avantgarde’ bands en artiesten, zoals John Zorn, Mr Bungle en Ornette Coleman. “Neonism” heeft daarom een speciale waarde voor me. Hoe kijk je na zes jaar tegen dit album en z’n impact aan?

We hebben tijdens de promotie gezegd dat vanaf nu het album niet ons maar het publiek toebehoort. Zo denk ik er nog steeds over. “Neonism” heeft veel fanatieke aanhangers, en het komt wel eens voor dat mensen me vertellen hoe geweldig “Neo” is, en dat we naderhand alleen maar troep uitgebracht hebben. Ik vind dat eerlijk gezegd leuk om te horen, aangezien bijna niemand een positief woord voor het album over had toen het in 1999 verscheen. Deze plaat heeft het overleefd en blijft bestaan, op zichzelf. Maar het is niet mijn favoriet, al ben ik er erg trots op.

Wat is wel je favoriet?

“The Linear Scaffold”.

Ik ben erg benieuwd naar deel twee van de saga, “Black For Death”. Wat kunnen we van deze veelbelovende plaat verwachten? De titel doet vermoeden dat het om een wat duisterder werk gaat dan “Red For Fire”.

Het album zal korter en intenser zijn dan “Red For Fire”, en een beetje experimenteler. Je zult het weten.

Solefald’s debuutalbum, “The Linear Scaffold”, is nu al een paar jaar niet meer verkrijgbaar. Zijn er plannen om deze plaat opnieuw uit te brengen voor een nieuwe generatie Solefald-fans?

Ja, daar zijn al geruime tijd concrete plannen voor. Je kunt binnenkort een heruitgave van onze eerste twee albums verwachten, via Avantgarde Music.

Traditionele vraag: welke albums heb je de laatste tijd veel gedraaid?

"Isa", Enslaved.
"Filosofem", Burzum.
"The Painter's Palette", Ephel Duath.

Wat denk je dat de toekomst in petto heeft voor Solefald? Zie je jezelf en Lazare over tien jaar nog steeds progressieve muziek maken onder de naam Solefald?

Ik zie ons over tien jaar nog steeds bezig met Solefald. Progressief? Tsja. Op z’n minst symfonisch en groots, zoals altijd.