Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

15-08-2020

Naglfar, Nightbringer en Lychgate
Op 29 november 2015 in Baroeg, Rotterdam
Een review door Rik
Baroeg en black metal: het is vaak een bijzonder geslaagde combinatie. Hoeveel legendarische optredens van grootheden uit het genre hebben hier wel niet plaatsgevonden? En dan heb ik het nog niet eens over de talloze obscure kultbands die een welwillend oor hebben gevonden in Rotterdam-Lombardijen. Ook op zondag 29 november heeft men een mooi affiche weten te realiseren. Het Zweedse Naglfar geeft namelijk een optreden. Dat is de laatste jaren een nogal zeldzaam verschijnsel geworden, want vaak wordt er niet meer getourd. Een reden te meer om in alle vroegte - want het betreft een matinee - richting Rotterdam af te reizen.

Naglfar in Baroeg

Om drie uur 's middags gaan de deuren al open. Een uurtje later mag de Britse formatie Lychgate het spits afbijten voor een nogal matig gevulde zaal. De muziek van dit gezelschap heeft weinig raakvlakken met de melodieuze black metal van de hoofdband van vanavond. In plaats daarvan trakteert Lychgate ons op progressieve post-blackmetal die het meer van sfeerpaletten dan van coherente songs moet hebben. De Londenaren weten maar sporadisch te overtuigen. De veelal lange nummers bevatten soms erg interessante gedeeltes, maar voelen fragmentarisch aan. Moeilijkdoenerij dus. De toevoeging van een orgel aan het instrumentarium (niet live, begrijpelijk genoeg, maar wel jammer) zorgt voor een vrij unieke sound, maar ik ben nog niet helemaal overtuigd geraakt van de meerwaarde ervan. Lychgate brengt vooral nummers van zijn nieuwe album An Antidote For The Glass Pill ten gehore. De potentie is er, maar live komt het niet helemaal uit de verf. De reacties zijn dan ook vrij lauw. Wellicht dat Roadburn 2016 een herkansing biedt. De setting leent zich er in ieder geval beter voor.

Het Amerikaanse Nightbringer is de tweede band van vandaag. Deze groep brengt het er een stuk beter vanaf. De band treedt gehuld in monnikenkappen aan en weet daardoor ook direct de juiste sfeer te creëren. De kwaliteit van de songs doet de rest. De lange blackmetalnummers voelen verstikkend aan en hullen de Baroeg al snel in een mist van duisternis. Door de wisselende line-ups is mij niet geheel duidelijk wie vandaag achter de microfoon staat, maar de beste man beschikt in ieder geval over een uitstekend stemgeluid dat wel wat herinneringen oproept aan Setherial. Qua drukkende sound moet ik echter ook af en toe aan Nihill denken. Met een gemiddelde lengte van zo’n acht minuten per nummer weet Nightbringer een groot deel van de aanwezigen in een soort trance te krijgen. De monotoon voortrazende blastbeats blijken zich uitstekend te laten combineren met het schelle gekrijs van de frontman en de dissonante, orthodox klinkende riffs. Ik was slechts bekend met het uitstekende Akhlys (een van de andere bands van Naas Alcameth), maar dit optreden van Nightbringer smaakt naar meer!

Dé band van vanavond is echter Naglfar. Hoewel de Zweden niet meer bijster actief zijn, kent de band een lange geschiedenis met zeer veel hoogtepunten. Sommige oude fans zweren bij het klassieke debuutalbm Vittra (1995). Anderen, ondergetekende incluis, kennen de band vooral vanwege drie fantastische platen uit het vorige decennium: Sheol (2003), Pariah (2005) en Harvest (2007). Hoewel de Baroeg lang niet tot aan de nok gevuld is, melden zich toch aardig wat enthousiastelingen bij het podium. Die worden allereerst getrakteerd op Pale Horse, een opzwepend nummer dat van het meest recente plaatwerk Téras (2012) afkomstig is.

De band maakt een gedreven indruk en met name frontman Kristoffer Olivius weet de zaal aardig aan te sporen, hoewel hij bij de eerste aankondigingen nog wat onwennig oogt. De nadruk van het optreden ligt op materiaal van Pariah en Harvest en daar oogt niemand rauwig om. Solide uitvoeringen van eersteklas melodieuze blackmetalnummers als The Darkest Road en The Perpetual Horrors gaan er ook op dit vroege tijdstip in als zoete koek. Er ontstaat zelfs een kleine moshpit bij het podium. Vooral het melodieuze gitaarwerk is om van te smullen. Hoogtepunten zijn de vertolkingen van Odium Generis Humani (wat een waanzinnig gaaf nummer is dat toch!) en A Swarm Of Plagues.

De fans van het oudste werk komen er in vergelijking ietwat bekaaid vanaf. Zij moeten het doen met één track van Vittra (As The Twilight Gave Birth To The Night) en ook één track van Diabolical (Blades). De Zweden hebben ook zoveel ijzersterke nummers dat het vrijwel onmogelijk is om iedereen tevreden te stellen. Na ruim een uur houdt de band het voor gezien, om vervolgens onder luidkeelse aanmoedigingen van het publiek nog éénmaal terug te komen. De definitieve afsluiting volgt met het prachtige midtemponummer Harvest. The time has come to reap what you've sown. Voor Naglfar valt er genoeg te oogsten vanavond. Een uitstekend visitekaartje en een mooie nostalgische trip voor de fans.

Setlist Naglfar:
1. Pale Horse
2. The Darkest Road
3. Bring Out Your Dead
4. Odium Generis Humani
5. The Perpetual Horrors
6. Blades
7. As the Twilight Gave Birth To The Night
8. Spoken Words Of Venom
9. I Am Vengeance
10. The Brimstone Gate
11. A Swarm Of Plagues

Toegift:
12. Harvest

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van jt op 06-12-2015 om 20:54u


Naglfar in Leeuwarden gezien, idd erg genoten van het optreden. Genieten was het over het geheel op "Into darkness" toch wel.

Reactie van Peter op 07-12-2015 om 21:29u


Prima weergave van een mooie middag/begin van de avond. Voor een zondag prima tijdstippen als je het mij vraagt. Naglfar was machtig, wat hebben ze toch prachtige nummers gemaakt. En wat een beest van een bassist (om te zien)... Sterk optreden!

Reactie van Erik op 12-12-2015 om 11:08u


Denk dat je "rouwig" bedoelt ;-) Verder prima review.