Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

15-08-2020

Dynamo Open Air 2005
Op 7 mei 2005 in Hellendoorn
Een review door Kristof
Foto's door Jeroen
'Fuck The Rain' is een legendarisch Dynamo-citaat van Chuck Billy van Testament en traditioneel regende en stormde het op deze gemproviseerde Dynamo-aflevering. Ook de line-up voelde erg vertrouwd aan met Anthrax, Obituary, Jon Oliva, Gorefest en het eerder genoemde Testament. Er werd uiteraard ook plaats gereserveerd voor echt nieuw talent zoals Mercenary, Trivium en 3 Inches Of Blood zodat we kunnen spreken van een uitstekende en interessante line-up. Na Eindhoven, Mierlo, Weert en Nijmegen werd er gekozen voor de infrastructuur van Dauwpop in het verre Hell(endoorn). De locatie, het slechte weer, het vroege tijdstip in het jaar, het ontbreken van een camping en het feit dat het festival maar n dagje duurde zorgden er voor dat er maar een vijfduizendtal mensen de kassa passeerden. Niet getreurd, want Metalfan.nl noteerde genoeg muzikale hoogtepunten in haar bloknotaboekje.

Dynamo Open Air 2005

Stage 2:

Het tweede podium was een ietwat te kleine tent waar eerst de volledige Roadrunner Roadrage Tour passeerde. Het Amerikaanse Still Remains mocht Dynamo openen met een brok metalcore. De heren deden erg hun best om het strakke materiaal van het tweede album 'Of Love And Lunacy' waar te maken. De keyboardpartijen bleken een meerwaarde te zijn, maar de cleane emo-refreinen klinken op plaat toch wel een stukje beter. Niettemin was iedereen nu wakker geschud.

3 Inches Of Blood3 Inches Of Blood speelt echte Metal. Metal met hoge gilpartijen. Metal met twingitaarwerk. Metal met meezingrefreinen. Maar verwacht alstublieft niet weer een standaard (lees: saai en overbodig) heavy/powermetalbandje. De vocalen van Cam Pipes en Jamie Hooper (de een gilt als Halford in het kwadraat en de ander screamt er lustig op los) zijn al waanzinnig en worden afgeleverd boven speedy gitaarwerk en een ritmesectie die denkt dat ze in een punkband spelen. Een erg vermakelijk optreden en 3 Inches Of Blood liet de hoge verwachtingen die 'Advance And Vanquish ' veroorzaakte, volledig uitkomen. Afgesloten werd er met het van televisie bekende 'Deadly Sinners'.

De laatste jonge talentvolle Roadrunner Records-band van de dag draagt de naam Trivium en bracht dit jaar het sublieme 'Ascendancy' op de markt. Het veertig minuten durende concert stond ook volledig in het teken van deze klapper. Zanger/gitarist Matt Heavy kon de gevarieerde zanglijnen ook live vertolken, het gitaarwerk was uitstekend en ze speelden met veel passie. Trivium speelt overigens geen metalcore maar gewoon een moderne interpretatie van alle jaren '80 metalsubgenres. Een collectief waar me nog heel veel van zullen horen. Wegens interviewverplichtingen geen verslag van Stage 2-afsluiter Evergrey. Deze Zweden geven echter nooit slechte concerten weg, dus ze zullen ook vandaag wel niemand teleurgesteld hebben.

Stage 1

MercenaryDe grote (lees: t grote) tent werd ook geopend door nieuw talent. Het Deense Mercenary maakte met '11 Dreams' n van de beste metalplaten van 2004 en de fantastische mix van allerei soorten metal weet live ook te overtuigen. Leadzanger Mikkel klinkt soms als Geoff Tate, soms als Warrel Dane en soms als Rob Halford. Als toemaatje tovert hij ook wat krachtige thrashschreeuwen en deathmetalgorgels tevoorschijn. Bassist Kral zingt ook lustig mee en zodoende kunnen we spreken van een vocale orgie. Als de gitaristen dan ook nog eens prachtige solo's op een stocijnse manier uit hun vingers laten vloeien dan kan je spreken van een fantastisch optreden. Hoogtepunt van de set was een bloedstollende mooie versie van 'Sharpen The Edges'. Laat die nieuwe plaat maar komen.

Er vluchtte menig persoon van het Masterplan concert vandaan. Niet dat de heren zulke brute muziek maken, integendeel, maar het geluid stond onbeschaamd hard. Er passeerde natuurlijk nieuw materiaal van 'Aeronautics' maar de echte knallers komen nog steeds van het titelloze debuut. Het doet wel pijn om te zien dat topzanger Jorn Lande nog steeds geen fatsoenlijke podiumpresentatie kan afleveren en gitarist Ronald Grapow stond weer met erge tegenzin op het podium. Op cd een topband, op festivals altijd zwak.

Masterplan

Lz Rockit. Welke thrasher kent 'Know Your Enemy' en 'Annihilation Principle' niet? Exact dezelfde vijf mannen die furore maakten op Dynamo Open Air 1988 mochten nog eens aantreden. Deze inmiddels brave huisvaders werken nu als respectievelijk acteur, boswachter, textieldrukker, dokter en truckchauffeur. Het doet hun duidelijk plezier om nog eens op een podium te staan. De lange haren zijn al jaren afgeknipt maar de muziek heeft anno 2005 nog steeds zijn charme. Net zoals een dag eerder op de pre-party in Eindhoven komen de bekendste Lz Rockit deuntjes langs. Een vermakelijk optreden en het is leuk om als jonge metalfan dit eens gezien te hebben maar laten we toch maar hopen dat deze twee concerten geen navolging krijgen.

De Zeeuwse trots Gorefest is na het repetitieconcert in eigen stad duidelijk weer goed op elkaar afgesteld. Het Dynamo-optreden scheert geen hoge toppen maar is erg degelijk. De mid-tempo deathmetal gaat er nog altijd lekker in en blondie Jan-Chris beschikt nog steeds over een diepe grunt. De setlist is vrij voorspelbaar en de presentatie redelijk. Voor een net ontstane renie speelt Gorefest echter al teveel op de automatische piloot en mis ik toch wel wat heilig vuur. Laten we het houden op 'professioneel optreden'.

ObituaryNa het dodelijk slepende Obituary-concert in de Effenaar (R.I.P) vallen de Amerikanen vandaag toch een klein beetje tegen. Het geluid is krachtig, de gitaren scherp, de bas opzwepend maar tot echt chaotische taferelen komt het nooit. Het ontbreken van krakers als 'Final Thoughts', het wederom niet gespeelde 'Don't care' en de povere keuze uit het geniale 'The End Complete' zorgen ervoor dat ik persoonlijk een beetje teleurgesteld ben. Traditioneel wordt er uiteraard afgesloten met de hymne 'Slowly We Rot'.

Ik heb Testament de laatste acht jaar negen keer mogen aanschouwen en ik heb ze nog nooit zo weinig materiaal van het debuut 'The Legacy' horen spelen als vandaag. Erg vreemd, want ik zie ze voor de eerste keer in de line-up die dat geniale album bij elkaar heeft gepend. Ook van 'The New Order' kwam er weinig langs en de nadruk lag zowaar op 'Practice What You Preach en 'Souls Of Black'. Kortom, van een echt maniakale thrashset kan je dan niet spreken. Het is echter altijd een genot om Chuck Billy, die gewoon Metal uitstraalt, op zijn stokje gitaar te zien spelen maar toch was dit niet het ultieme Testament concert waarvan vele droomden. De sfeer en de kleine pit (zelfs tijdens 'Over The Wall') was naar Testament-normen minimaal en gitaarvirtuoos Skolnick speelde onopvallend. Versta me ook niet verkeerd: Testament zette een uitstekende set neer maar mijn verwachtingen waren te hoog gespannen.

'Taje Mahal' is n van de beste heavy metal schijfjes van de laatste vijf jaar. Jammer genoeg wordt het debuut van Jon Oliva's Pain erg onderschat. Zeer verrassend begon Jon, die trouwens elk jaar vetter wordt, met de ultieme Savatage classic 'Gutter Ballet'. Sterker nog, hij speelde maar twee nummers van zijn soloplaat namelijk 'The Dark' (met prachtige intro) en het uit Savatagetitels opgebouwde 'People Say-Gimme Some Hell' dat live gewoon een echte kraker is. Onze goede vriend was in zeer vrolijke stemming en beschikt ook over een geweldig soort humor. De mimiek en lichaamsbewegingen zijn ongevenaard en als hoogtepunt kruipt Jon onder zijn keyboard om zijn gevallen sigaret te gaan zoeken. Slapstick van de bovenste klank. Een lange versie van 'Ghost In The Ruins', een scherpe interpretatie van 'Jesus Saves' en een bijtende 'Sirens' waren de overige krenten in de pap. En van de sterkste optredens van de dag zowaar.

Anthrax met Joey Belladonna. Kan er een leukere afsluiter zijn? Vanaf 'Among The living' tot 'I'm The Law' was het een feest van herkenning. Nog enkele titels? 'Indians' (met Chuck Billy als wardancer), 'Anti-Social', 'Madhouse', 'Caught In A Mosh', 'A.I.R.', 'Medusa' en rapnummer 'I'm The Man'. De heren speelden strak, Belladonna zong hemels en de old school fans schreeuwden hun stemmen kapot. Meer wil ik hier niet over kwijt.

Al bij al was deze editie van Dynamo Open Air geslaagd ondanks de regen en de tegenvallende opkomst. Het siert de organisatie dat ze ondanks veel problemen toch elk jaar nog een Dynamo probeert te organiseren en laten we hopen dat het festival later weer zal uitgroeien tot een meerdaagse gebeurtenisHoudou en bedankt!

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van Sander op 13-05-2005 om 19:40u


Waarom geen navolg voor Laaz Rockit???Omdat ze hun haren hebben afgeknipt?Ben je ook op de dynamo Pre-party geweeest?volgens mij niet.Dit was werelds!!!! een vette 10 voor deze heren! Laaz Rockit kwam en overtrof!! reunion again!!

Reactie van frank op 13-05-2005 om 22:27u


ik miste de menu's op het festival haha voor de rest vondt ik anthrax en testament werelds!!

Reactie van op 13-05-2005 om 23:56u


en terecht dat Dynamo open air dit jaar maar 5000 mensen te gast had. De organisatie (wederom die sukkels van MOJO) beseffen niet dat Dynamo in Brabant thuis hoort!!!! En niet in zo'n uithoek als Hellendoorn!!! Waar was jullie mooie plaatsje in Rosmalen???? Grote ophef erover maken en dan vervolgens besluiten om het ergens anders in Nederland te houden....belachelijk!!!!! Mensen van Mojo: Denk voortaan eerst eens na voordat je Dynamo ergens wegzet!!! Laat anders de organisatie maar weer over aan Anti concerts!!! Die mannen die konden wl organiseren, bij jullie draait alles om het geld. Jullie hadden Metallica nooit naar Dynamo mogen halen voor 2,8 miljoen!!!! Dat heeft Dynamo de kop gekost! Gegroet!

Reactie van op 15-05-2005 om 17:25u


Ik woon vlakbij hellendoorn,het lag gewoon aan de line up dat er zo weinig mensen waren,begrijp me niet verkeerd het zijn goeie bands. maar niet bands waar iedereen warm van loopt.dus ik ben ook niet heen gegaan,niet voor die prijs.

Reactie van M. D. op 15-05-2005 om 21:38u


Hallo organisatie Dynamo, Ik ben 35 jaar en wil graag via deze mail mijn onvrede uitspreken over wat er op zaterdagavond, bijna aan het einde van een Dynamo-dag, is gebeurd. Tijdens het optrden van ANTHRAX waar ik samen met een vriend van mij ongeveer vooraan bij de hekken aan het kijken ben werd ik plotseling door 2 man van de security over het hek getrokken en buiten het festivalterrein gezet. Tijdens de wandeling naar buiten heb ik een aantal keer gevraagd wat de reden is dat ik van het terrein af moet, het antwoord daarop is dat ze mij geen uitleg zijn verschuldigd. Ik heb geen rare dingen gedaan niet gecrowdsurfed, niet te veel gedronken. Niet geweldadig geweest alleen mijn best gedaan om overeind te blijven voorin in de pit. En te genieten van de allerbeste band van de dag ANTRAX. Hiervan dus het laatste half uur moeten missen. Ik vraag me nu nog steeds af waarom ik van het terrein af ben gezet. Ik wilde dat toch even melden. Ik ga al ongeveer 15 jaar o.a. naar Dynamo voor de muziek en dit is me nog nooit overkomen. Ik hoop dat ik hier van die f****ers nog een reactie op krijg. Hopelijk tot volgend jaar (met beter weer).

Reactie van op 18-05-2005 om 20:17u


belachelijke reacties weer van sommigen tja dat slaat idd nergens op dat zoiets gebeurd

Reactie van Gilbert van Hagen op 20-05-2005 om 14:47u


Ik wil jullie review van Dynamo Open Air 2005 graag aanvullen met mijn eigen recensie, waarin je enkele toevoegingen (Evergrey), alternatieve visies (Testament), en verbeteringen (Jon Oliva's Pain) kunt vinden. De tegenvallende opkomst verbaast me niet, daar ik zelf ook lange tijd twijfelde of de middelmatige line-up, zonder aansprekende hoofdact, de relatief hoge toegangsprijs wel waard was. Volgens mij lag het gebrek aan commercieel succes dan ook niet aan de regen. Met een grotere headliner en voor een aantrekkelijke prijs hadden veel metal-fans al in de voorverkoop een kaartje gekocht, voordat de weersvoorspellingen bekend waren. Voor een mogelijke volgende editie zal de organisatie daarom iets anders moeten bedenken. Omdat ik hevige trek had in een portie ouderwetse heavy metal, en Waldrock en Fields Of Rock nog even op zich laten wachten, heb ik een dag voor DOA toch maar de beurs getrokken en een kaartje gekocht. Op zaterdagochtend liep de wekker vroeg af, teneinde op tijd vanuit Den Haag naar de Overijsselse modderpoel te kunnen vertrekken. Still Remains, Mercenary, Trivium en Gorefest heb ik grotendeels langs me heen laten gaan, omdat hun muziek -- en zang -- me niet aanspreekt. Masterplan viel me tegen. Jorn Lande's podium-act is inderdaad storend. Three Inches Of Blood en Evergrey maakten in de kleine tent een betere indruk. Eerstgenoemden hebben met "Destroy The Orcs" en "Deadly Sinners" een paar echte krakers in huis, terwijl ik Evergrey live veel ruiger vond klinken dan op de plaat. Jammer dat de meeste aanwezigen tijdens deze optredens vanwege de stortbuien noodgedwongen schuil zochten in de grote tent, omdat in de kleine tent te weinig ruimte was. De oudjes op het hoofdpodium heb ik allen van dichtbij bewonderd, en leverden stuk voor stuk puike prestaties. Lz Rockit was humoristisch en lekker op dreef. Helaas ontbrak hun prachtige power-ballad "The Omen" in de setlist, maar als de band over een jaar of 16 (zoals ze zelf aankondigden) weer een nieuwe renie uitvoert, ben ik van de partij. Obituary maakte haar status als een van de beste Death Metal bands -- en een van de weinigen in het genre waar ik iets mee heb -- meer dan waar. "Slowly We Rot" blijft na al die jaren een waanzinnig nummer. Testament speelde naar mijn mening een uitgebalanceerde set, met Alex Skolnick's prachtige gitaarsolo's in vol ornaat. Ik begrijp niet waarom in jullie recensie Testament's optreden wordt gebagatelliseerd. Van de onderschatte langspelers "Practice What You Preach" en "Souls Of Black" heb ik maar twee nummers per album geteld. En wat voor nummers! De slepende titelsongs, het emotionele "Sins Of Omission" en de power-ballad "The Legacy" behoren voor mij tot de hoogtepunten in het oeuvre van de band, en zorgden voor afwisseling tussen de vele snelle songs van de eerste twee albums. Daarnaast speelde de band van hun laatste plaat met Skolnick ("The Ritual") het uitstekende "Electric Crown", maar helaas geen "Return To Serenity". Jon Oliva's Pain speelde geen 2 maar 3 nieuwe songs, waaronder "All The Time". Hun optreden was helaas korter dan gepland (net als bij Evergrey!) vanwege problemen met de soundcheck. Daarom geen "The Dungeons Are Calling", "Power Of The Night" en "Hall of The Mountain King" vandaag. Toch was Jon Oliva's zij-project voor mij het hoogtepunt van de dag, met opvallende uitvoeringen van "The Dark" en "Hounds". Het grootste deel van het publiek leek echter niet voor deze melodieuze band, maar voor een (weliswaar relaxed) thrash- en deathmetal-feestje komen. Bij het begin van Jon Oliva's optreden was het voor het podium opvallend rustig. Zelf ben ik jaloers op alle fans die later in de week in Weert van een volledig concert van deze top-act hebben genoten (wat, gezien de reistijd en de kosten, voor mij teveel van het goede was). Anthrax tot slot bombardeerde zichzelf -- met de teruggekeerde haarbal Belladonna, ruige lilliputter Spitz, energieke bassist Bello en hun eigen voetbal-shirts met nummer en achternaam -- in een klap tot het meest weirde hard rock gezelschap dat ik ooit heb mogen aanschouwen. Ik ben geen fan van de band, maar de vele krakers van de eerste drie elpees (zoals "Indians" met een passend gast-optreden van Chuck Billy) en de rap-song "I'm The Man" bieden prima vermaak. Van "State Of Euphoria" en "Persistence Of Time" wordt opvallend weinig gespeeld, wellicht omdat het hier een relatief kort festival-optreden betreft. Ik heb de "jaren negentig" versie van Anthrax vorig jaar op Bospop een degelijk maar onopvallend optreden zien geven, en moet toegeven dat in de "oude" samenstelling Anthrax veel leuker en spontaner is om te zien. Ik vraag me echter af of Anthrax nog wel toekomst heeft, in welke line-up dan ook. Ik hoop voor hen dat ze tijdens hun gloriejaren genoeg geld hebben verdiend om na de renie-tour van een welverdiend pensioen te kunnen genieten. Ik ben persoonlijk meer benieuwd met wat voor een nieuw materiaal Jon Oliva, Testament, Three Inches Of Blood, Evergrey en zelfs Obituary in de toekomst op de proppen zullen komen. Al met al heb ik deze koude zaterdag in mei genoten van een geslaagde, eenmalige terugkeer naar de beginjaren van het festival. Van de vraag of Dynamo Open AIr nog toekomst heeft, zal de organisatie echter nog wel enige tijd wakker liggen. Ik wens ze in elk geval veel succes toe, en geef ze graag wat tips voor een geschikte headliner. Wat dacht je van een eenmalige renie van Rainbow met Ronnie James Dio, Helloween met Michael Kiske en Kai Hansen, Van Halen met David Lee Roth, Iron Maiden met Paul Di'Anno, Megadeth met Marty Friedman en Dave Ellefson, Judas Priest met Rob Halford, of Black Sabbath met Ozzy Osbourne. O wacht, Black Sabbath en Judas Priest zijn al weer bij elkaar, maar stonden vreemd genoeg niet op Dynamo. Maar Dave Mustaine en Lars Ulrich hebben hun problemen inmiddels uitgepraat op de sofa van de psychiater, dus wie weet ... Metallica eenmalig met Jason Newsted en Mustaine als derde gitarist?

Reactie van Tyya op 28-07-2011 om 23:43u


Crateed the greatest articles, you have.