Vreid: Windir 2.0 of een geheel nieuwe entiteit? Voor zover ik kan bepalen aan de hand van een paar nummers, een beetje van beide. Het Noorse kwintet combineert het epische aspect van Windir met een rauwere, minder gecompliceerde sound. Uitstekend als opwarmer voor het ‘echte’ werk dat later op de avond door Enslaved afgeleverd zal worden, maar ook niet meer dan dat. De reactie van het publiek is algemeen gesteld wel aardig, al komen mij na afloop van het optreden ook wat negatieve klanken ter ore. Niettemin vallen vooral de Windir cover Destroy (van het fraaie 1184 album) en de Sepultura-klassieker Troops of Doom erg in de smaak bij het merendeel van de aanwezigen. Wat dat over Vreid zegt laat ik gemakshalve maar even in het midden. Voor ondergetekende een verrassing noch teleurstelling.

Enslaved opent als vanzelfsprekend met de eerste twee nummers van het nieuwe meesterwerk Isa. Nieuwe nummers, een nieuwe toetsenist (Herbrand Larsen) en Cato Bekkevold van oa Red Harvest achter het drumstel. Herkenningspunten van de band zijn en zullen altijd zijn Ivar Bjørnson en Grutle Kjellson, voor mij niets minder dan symbolen voor progressie op het gebied van extreme metal.
Een greep uit de setlist: Jotunblod (een wat voorspelbare keuze), de titelnummers van Eld en Mardraum, het progressieve opus As Fire Swept Clean the Earth (wie had het vier jaar geleden mogelijk geacht), The Dead Stare (met die geile solo), en het gloednieuwe Return to Yggdrasil. Als toegift brengt de band uiteraard het wat gezapige doch klassieke synthfestijn Slaget I Skogen Bortenfor ten gehore, en zoals een toevallige passant opmerkte, “ik was niet tevreden geweest als ze dat laatste nummer niet gespeeld hadden”. Ikzelf was na drie nummers al tevreden, en vond het wat jammer dat het publiek enthousiaster reageerde op het oudere werk dan het in mijn ogen superieure materiaal dat Enslaved de afgelopen jaren voortgebracht heeft. Niettemin kreeg ik de indruk dat zowel band als publiek een zeer fijne avond heeft gehad. Laten we hopen dat het niet weer zoveel jaren duurt voordat Enslaved een Gronings podium betreedt.