Alvorens The Vintage Caravan zijn kunsten mag laten vertonen, is het de beurt aan de Zwolse formatie The Damned Few om het publiek op te warmen. De groovende rock-'n-roll-groep is inmiddels een paar jaar actief en heeft twee ep's op zijn naam staan. Aan een debuutalbum wordt gewerkt en vanavond wordt daar al wat werk van gespeeld. Het is zangeres Dion Legebeke die de aandacht opeist vanavond. Ze doet hard haar best om het publiek mee te krijgen, maar ondervindt dat dit niet zo makkelijk gaat. Dat ligt deels aan de vloek die op voorprogramma's rust, maar ook aan het materiaal dat niet echt wil vlammen.

Muzikaal zitten de composities allemaal degelijk in elkaar, maar het schuurt nergens echt lekker. Zangeres Legebeke weet prima hoe te zingen, maar haar stem mist net dat ruwe, doorleefde randje. Gelukkig wordt dit gecompenseerd door robuuste gitaarriffs en fijne solo's. Zeker het met blues-rock doorspekte nummer Til Death Do Us Part laat horen dat de band goede ideeën heeft. Desondanks laat The Damned Few vanavond geen feilloze indruk achter.

The Vintage Caravan was dit jaar al eerder te zien in Friesland. Op het Into The Grave-festival in Leeuwarden wisten de IJslandse mannen al een prima indruk achter te laten en ook vanavond stelt de groep niet teleur. De groep heeft net een aantal weken geleden zijn live-album The Monuments Tour (Live) uitgebracht en bijna alle tracks van die plaat komen vanavond voorbij. Het trio opent energiek met Whispers en de band is meteen al gezegend met een goed geluid. Vocalist en gitaristvirtuoos Óskar Logi Ágústsson schudt moeiteloos de riffs uit zijn mouw, terwijl bassist Alexander Örn Númason vastberaden lijkt om zo hard en wild mogelijk zijn snaren aan te slaan. Minder opvallend, desalniettemin niet minder presterend, timmert drummer Stefán Ari Stefánsson hard en effectief op zijn trommels.

De heren hebben er zin in vanavond en dat laten ze merken ook. Goedgemutst en gemotiveerd spelen ze de ene wervelende track na de andere. Al vroeg in de set komt het fantastische hoogtepunt Innerverse voorbij. Het blues georiënteerde epos ontaardt in een fabuleus gitaarspektakel, waar alleen maar van te genieten valt. Wel valt op dat zanger Óskar Logi Ágústsson een beetje last lijkt te hebben van een schorre stem. Dit is vooral terug te horen bij de wat ingetogenere songs. Naast Innerverse maakt ook Forgotten indruk met een lekker refrein en snelle gitaarriffs, maar ook Babylon en Cocaïne Sally krijgen een krachtige vertolking. Bijzonder is dat het hitgevoelige Hell live niet zo imponeert, zoals dit op plaat wel doet. Met zijn catchy karakter, harmonieuze gitaarriffs en solo's heeft deze track alles in huis om een live-kraker van jewelste te zijn, maar vanavond vallen de puzzelstukjes niet op zijn plaats.

Waar dat wel gebeurt, is bij het prachtige On The Run. Een nummer dat zoveel meer bekendheid verdient, dan dat het nu geniet. Van het heerlijk opbouwende intro tot aan het sfeervolle slotstuk is het dik genieten. Het genieten is dan ook te zien bij zowel het publiek als de bandleden zelf. Zoals gezegd zijn ze goedgemutst en richten ze zich vaak tot de toeschouwers. Daarbij mag gezegd worden dat een carrière als muzikant beter is gekozen dan als komiek, want de IJslandse humor blijkt niet altijd aan te slaan. Grappen als "Do you like blues, i like greens" kunnen een stuk beter. Wel leidt deze spontaniteit nog tot een geïmproviseerde cover van Abba. Als iemand uit het publiek (vraag niet waarom) de naam van de Zweedse popgroep meermaals roept, besluit de zanger Mama Mia te gaan spelen. Zonder een idee te hebben wat de riffs of de teksten zijn, speelt hij maar wat en zijn bandleden doen al grappend mee. Het resulteert in een vrolijk meezingfeestje.

Zo werkt The Vintage Caravan succesvol naar een climax toe. Het epische Clarity sluit de reguliere set af en als de band terugkomt voor een toegift wordt spontaan Crazy Horses nog toegevoegd aan de setlist om daarna afscheid te nemen met een wervelende versie van Midnight Meditation. Zo komt er een einde aan een meer dan prima optreden en stelt The Vintage Caravan niemand teleur.

Setlist The Vintage Caravan:
1. Whispers
2. Crystallized
3. Reflections
4. Innerverse
5. Can't Get You Off My Mind
6. Forgotten
7. Let's Get It On
8. Babylon
9. Hell
10. Cocaïne Sally
11. On The Run
12. Expand Your Mind
13. Clarity
14. Crazy Horses
15. Midnight Meditation

Setlist The Damned Few:
1. Sinkhole
2. Hypnotized
3. Fool
4. Break Up
5. Till Death
6. Someday
7. Soul
8. Baby Boo
9. Look What You Made Me Do
10. Is It Love
11. Black Blooded Woman

Met dank aan Thomas Freie voor de foto's.