Het voorprogramma is Black River Delta dat donkere vuige old school bluesrock speelt. Invloeden komen van Eric Sardinas, The Cadillac Three, Led Zeppelin en Johnny Cash. De ritmesectie is zo vet als Mississippi mud en legt een fundatie neer waarop de (slide)gitaristen heerlijk kunnen bouwen. Als je niet weet dat deze band uit Zweden komt, dan ga je voor een zuidelijke Amerikaanse staat, alhoewel ze daar niet redneck-genoeg voor zijn. Na vier nummers krijg je wel het gevoel dat ze te veel binnen de lijntjes kleuren, maar dan wijken ze daar opeens vanaf met een slow blues en een rock-'n'-roll song. Wil je een avond met lekkere bluesrock, ga deze band dan zien in een zaal of op een festival. Of luister ook eens naar een van hun drie albums.
Om 21.00 uur komt Myles Kennedy & Company het podium oplopen en start met Wake Me When It's Over, gevolgd door A Thousand Words van Kennedy's laatste album The Ides Of March. Vanaf de eerste noot zit de sfeer er direct in bij de 1.250 aanwezigen in de ingekorte 013. Myles zelf ligt vervolgens nog een aantal nummers overhoop met het geluid in zijn oortje. Uiteindelijk is het opgelost inclusief de bassdrum die te hard in de mix stond.
Bij de eerste tonen van Devil On The Wall is de zaal los en wordt er flink meegezongen door het publiek, dat voor een groot deel uit Alter Bridge-fans bestaat. High van de Mayfield Four, waar Myles in zat voor Alter Bridge, is leuk vanuit historisch oogpunt.
All Ends Well is een song die Alter Bridge nooit live speelt, maar wordt vanavond door Myles in zijn uppie ten gehore gebracht. Het nummer wordt uit zijn hardrock-jasje getrokken en dat is een verademing. Een breekbaar en emotioneel hoogtepunt. Graag zou ik dat ook bij een Alter Bridge-concert samen met Tremonti zien. Myles Kennedy & Company speelt daarna een gewonnen wedstrijd en dat voelen de mannen zelf ook. Ontspannen en goed musiceren gaat dan vanzelf. De ritmesectie staat als een huis en vormt een goede basis, dat is essentieel bij een trio. Hierdoor kan Myles er lustig op los soleren.
Je kunt een speld horen vallen bij Love Can Only Heal. Het nummer wordt zo klein gebracht en zit vol emotie. Dit, in combinatie met Myles' karakteristieke, heldere stem en cleane gitaargeluid, zorgt voor kippenvel. Het Slash-nummer World On Fire is actueler dan ooit. Ook deze brengt Myles alleen. Het normaal stevig rockende nummer wint hiermee aan gevoel en diepgang. Met In Stride wordt de set in stijl afgesloten.
Uiteraard wordt het trio teruggeroepen voor een toegift. Blijkbaar ervaart de band, net als het publiek, dat het vanavond lekker gaat, want er worden twee toegiften gespeeld terwijl eerdere concerten het er met eentje minder moesten doen. Ondanks dat het volop festivalseizoen is, zijn cluboptredens vaak het neusje van de zalm. Lekker stoom afblazen en geen moordend tijdschema. Al met al een topavondje, waarbij de akoestische solonummers en Love Can Only Heal de absolute hoogtepunten zijn. De echte metalliefhebber zal dit te soft vinden, maar voor de (hard)rockliefhebber en de Alter Bridge-fans is het genieten.
Setlist Myles Kennedy & Company:
1. Wake Me When It's Over
2. A Thousand Words
3. Devil On The Wall
4. High (Mayfield Four-cover)
5. Turning Stones
6. Haunted By Design
7. All Ends Well (Alter Bridge-cover)
8. The Great Beyond
9. Songbird
10. Year Of The Tiger
11. Tell It Like It Is
12. Love Can Only Heal
13. World On Fire (Slash ft Myles Kenndy & the Conspirators-cover)
14. In Stride
Toegift:
15. Get Along
16. Worried Mind
Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina.
