Lekker om weer eens een keer in Rotterdam en Baroeg te zijn. Buiten dit bolwerk wordt er in Rotterdam vrijwel geen harde muziek geprogrammeerd. Eigenlijk is het belachelijk dat de gemeente overal geld in steekt behalve in een goed podium dat mee kan doen met de andere kernpodia. Baroeg opent op deze zondagmiddag om 15.00 uur de deuren. Het fijne is dat je via de bar rechtdoor naar de zaal moet. Eerst wat drinken is geen verkeerd idee.
Het Italiaanse female-fronted Ravenscry opent de dag om 16.00 uur, als eerste van de vier bands. De band speelt progressieve metal met een vleugje gothic. Ondanks dat beide albums, graphics etc. er goed verzorgd uitzien, komen de band en de mooie zangeres op het podium nogal bleu over. Muzikaal klopt het allemaal wel, alleen diversiteit ontbreekt. Daarnaast komt het zangeres Giulia Stefani goed uit dat er een bandje met de tweede stem meeloopt. Zelfkennis hierover is er dus. Nu veel leren op deze tour en er beter van worden.
De Amerikanen van Halcyon Way willen ons een portie goed in het gehoor liggende progressieve metal brengen, maar door de onbekendheid met het materiaal en de matige songs komt het niet echt over. De goede muzikanten doen hun best en zoals je van Amerikanen mag verwachten, is de podiumpresentatie verzorgd en energiek. In de Metalfan.nl-bespreking van het laatste album (2014 alweer) werd opgemerkt dat drummer Ernie Topran het niet zo nauw neemt met de maat. Misschien is het te verklaren doordat hij, in ieder geval live, op blote voeten speelt. Of het nu komt door het vroege tijdstip of de gezelligheid aan de bar en op het terras, maar het resultaat is dat er slechts honderdvijftig fans beleefd en geïnteresseerd naar het optreden kijken.
Op 8 maart 1995 speelde Queensrÿche met de Promised Land-tour in een goedgevulde Ahoy. De band heeft net met het album Empire de commerciële piek gehad en het was achteraf het laatste optreden van gitarist en oppersongwriter Chris DeGarmo in Nederland. Queensrÿche kon zonder hem zijn status niet continueren, wat uiteindelijke leidde tot een knallende ruzie waarbij de familie Tate werd verbannen. Sindsdien speelt Queensrÿche in het clubcircuit en is de vrije val van Geoff Tate nog niet gestopt. In de aankondiging stond dat Geoff Tate's Operation: Mindcrime het hele album waarnaar de band is vernoemd, zou spelen. Zijn oude fans zijn hier heel blij mee aangezien het album-drieluik dat onder de eigen naam is uitgebracht, in de verste verte die kwaliteit niet haalt.
De bekende muzikanten die in eerdere versies van Operation: Mindcrime meespeelden, zijn inmiddels ingeruild voor Scott Moughton (gitaar), Kieran Robertson (gitaar), Jack Ross (bas), Bruno Sa van Angra (keyboard/gitaar), Josh Watts (drums) en Emily Tate (als valszingende sister Mary). Zelf heeft Geoff Tate vocaal flink ingeleverd maar heeft hij, net als Ian Gillan, nog wel een mooie en warme stem. De setlist is simpel, maar geweldig: het gehele Operation: Mindcrime-album komt aan bod. Een klassieker en door velen gezien als het beste Queensrÿche-album. Het is ook het concept waarin Geoff Tate zich als een vis in het water voelt. Hier kan hij zijn charisma, expressie en gevoel voor theater en dramatiek kwijt. Zonder visuele ondersteuning blijven de kale nummers en Tate’s podiumpresentatie over en dat is voldoende voor een zeer sterk optreden.
Zolang Geoff Tate uit Queensrÿche is, bestaat ook Angra. Waar Tate zijn muzikale carrière een afdaling is, bevindt Angra zich nog op vals plat. De package van vandaag is een leuke koers, maar zeker geen klassieker. Gitarist Rafael Bittencourt is het enige overgebleven oerlid en deelt tegenwoordig de zang met zanger Fabio Lione. Verder is het uiteraard kijken of de Gary Holt van Angra, gitarist Kiko Loureiro, er toevallig bij is of dat hij nog bij Megadeth zit! For the record: hij is er niet bij en wordt zoals de laatste jaren vervangen door Marcelo Barbosa. Baroeg loopt niet meer vol voor Angra en dat is een typisch geval van de verkeerde band laten headlinen. Tijdens de toegift komt de man van de dag nog even Silent Lucidity meezingen. Aan de bar en op het terras is het op dat moment even druk als in de zaal.
Concluderend is Angra muzikaal de beste band, maar kan het qua songs niet op tegen de klassieker Operation: Mindcrime. De meeste bezoekers komen voor Geoff Tate die het naar zijn zin heeft en aan klantenbinding doet door een signeer-/fotosessie bij zijn tourbus. Zijn band bestaat helaas uit goedbedoelende muzikanten die het gevoel en de klasse ontbreken. In een tijd met afscheidstournees zou het toch mooi zijn als we kunnen opbouwen naar een rentree van Geoff Tate en Chris DeGarmo bij Queensrÿche. Samen poepen ze er nog één topalbum uit en een mooie afscheidstournee. Hier wachten de fans op. Het is zelfs Guns N' Roses gelukt... Dus er is hoop!
Setlist Angra:
1. Nothing To Say
2. Travelers Of Time
3. Angels And Demons
4. War Horns
5. Acid Reign
6. Final Light
7. Insania
8. Lisbon
9. Magic Mirror
Toegift:
10. Lullaby For Lucifer
11. Silent Lucidity (met gastvocalen van Geoff Tate)
12. Rebirth
13. Cary On/Nova Era
