Dat doen de Zwitsers samen met drummer Dan Presland van Ne Obliviscaris voor een goed gevulde zaal. Virvum heeft alleen pech dat het geluid zeer slecht afgesteld staat, waardoor de kwaliteiten van de muzikanten niet voldoende aan de oppervlakte komen. Het geluid wordt gedurende de set wel iets beter, maar het blijft ondermaats. In de studio klinkt de vooruitstrevende, hoogwaardige techdeath kraakhelder en sfeervol. De extreme vocalen van de actieve frontman staan vanavond echter te zacht in de mix en missen kracht. De instrumentatie is een wat vlakke brei.

Slechts af en toe komen de zeer fraaie gitaarpartijen door de relatief ondefinieerbare eenheid heen. Erg jammer dat er niet meer van het fraais doorkomt, want je kunt merken dat de mannen technisch zeer vaardig zijn en de nummers van het indrukwekkende Illuminance met beleving brengen. Jammer van het matige geluid, maar het applaus na afloop is wel terecht. Dat had echter omvangrijker geweest met een betere sound. Thuis maar weer eens het album opzetten.

Het gaat Allegaeon, uit te spreken als uh-lie-dzjun (met klemtoon op de i) al veel beter. Er zit veel meer power, dynamiek en emotie in de sound. Het is zeker niet perfect (wat aan de harde kant en geen optimale balans in het gitaargeluid), maar toereikend. Goed genoeg om de fans en geïnteresseerden uit hun dak te laten gaan. Allegaeon is zoals reeds gemeld voor het eerst de grote plas overgestoken. Een enkel bandlid ziet hierdoor zijn familie voor het eerst sinds veel jaren. Vanavond komen de bezoekers niet alleen voor de hoofdact, maar er zijn ook velen speciaal voor de formatie uit Colorado, die melodieuze techdeath ten gehore brengt, aanwezig.

Veel grappen, waar de bandleden om bekendstaan, worden er vanavond niet gemaakt. De Amerikanen benutten hun speeltijd optimaal, knallen door de set heen en vullen door een gedreven performance de zaal al snel met positieve energie. Sommige nummers swingen zelfs, dankzij de Caribische ritmiek in Gray Matter Mechanics - Apassionata Ex Machinea en de dansbare accenten in 1.618. Er is dan ook veel beweging in de zaal. Meerdere fans schreeuwen bepaalde teksten mee. Tijdens Gray Matter Mechanics - Apassionata Ex Machinea klappen velen mee en laatstgenoemde vormt met de epische afsluiter Accelerated Evolution een bijzonder sterk slot van een gaaf optreden. Het is te hopen dat Allegaeon, dat een ovationeel applaus en gejuich met dank in ontvangst neemt, in de toekomst wat vaker naar Europa komt.

En dan hoofdact Ne Obliviscaris (néé-o-blívis-caris) nog. De stemming zit er al goed in. Als Dan Presland achter zijn drumkit kruipt en zich ontdoet van zijn shirt, vindt een aantal aanwezigen dit toch wel heel sexy. Snel daarna klinkt het intro van backingtrack (Devour Me, Colossus, (Part II): Contortions), alvorens de bandleden aftrappen met Libera (Part I): Saturnine Spheres, de openingstrack van het meest recente album Urn (2017). Direct valt op dat het geluid beter staat afgesteld dan bij de vorige twee acts. Hard, maar zeer definieerbaar. Tot in detail komen alle bijdragen van de bandleden uitstekend tot hun recht.

Ondanks dat Portal Of I bij veel fans nog altijd het favoriete album is, nemen de nieuwe tracks het grootste deel van de setlist in. Ze komen alle uitstekend uit de verf vanavond en ook hier zit de sfeer er al vroeg in. Zo zingt het publiek het oh-oh-gedeelte van de openingstrack direct al mee. Ook de gebroken snaar bij gitarist Matt Klavins mag de pret niet drukken. Het debuutalbum is vertegenwoordigd met And Plague Flowers The Kaleidoscope en daarbij is het springen geblazen, zowel op het podium als in de zaal. Van Citadel komen beide delen van Devour Me, Colossus en Painters Of The Tempest (Part II): Triptych Lux aan bod.

Laatstgenoemde is een van de hoogtepunten van het optreden, maar eigenlijk is er geen zwak moment te noteren. Het is honderd minuten lang genieten op hoog niveau met de uitstekende live-vertolking van de kolossen van composities. De ene keer is het vioolspel van Tim Charles of van zijn verloofde Natalija May (die ook op Urn te horen is) vermeldenswaardig, de andere keer, zoals in Intra Venus en Urn, valt op dat Xen meer dan ooit met zijn extreme vocalen varieert en dat hij meer articuleert. In hetzelfde Urn is het Presland die imponeert met zijn kleurrijke drumspel.

Een separate vermelding is beslist op zijn plaats voor de Italiaanse bassist Martino Garattoni, die een week geleden werd aangekondigd als nieuw vast lid van de groep. NeO is daarmee voor een derde een Europese band, want gitarist Benjamin Baret is een Fransman. Martino maakte al indruk bij Ancient Bards en laat vandaag horen dat hij schijnbaar moeiteloos meekan met het niveau van de anderen. Zijn basmelodieën zijn vanavond helder en goed hoorbaar. Hij toont zich bovendien beweeglijk op het podium en maakt veel contact met de andere bandleden.

Honderd minuten lijkt lang, maar het is jammer genoeg voorbij na de toegift met Devour Me, Colossus (Part I): Blackholes. Het ontzag voor de hoofdact na afloop is enorm. Terecht, want Ne Obliviscaris presteerde op de top van zijn kunnen. Al eerder maakte de extreme metalband indruk op het podium, maar vanavond overtroffen de heren de verwachtingen. Het was uitzonderlijk goed en na afloop is het dan ook druk bij de merchstand. Ook Allegaeon kan rekenen op veel belangstelling. Er zat een goede opbouw in de avond, die na een matige start met Virvum uitgroeide tot een overweldigende beleving.

Setlist Ne Obliviscaris:
1. Devour Me, Colossus, (Part II): Contortions
2. Libera (Part I): Saturnine Spheres
3. And Plague Flowers The Kaleidoscope
4. Intra Venus
5. Painters Of The Tempest (Part II): Triptych Lux
6. Eyrie
7. Urn (Part I): And Within The Void We Are Breathless
8. Urn (Part II): As Embers Dance In Our Eyes

Toegift:
9. Devour Me, Colossus (Part I): Blackholes

Setlist Allegaeon:
1. Proponent For Sentience III - The Extermination
2. Gray Matter Mechanics - Apassionata Ex Machinea
3. Extremophiles Part B
4. From Nothing
5. 1.618
6. Accelerated Evolution

Setlist Virvum:
1. Illuminance
2. Ad Rigorem
3. Tentacles Of The Sun
4. I: A New Journey Awaits
5. II: A Final Warming Shine: Ascension And Trespassing

Met dank aan Jeroen Gest van Livereviewer voor de foto's.