Vorige week was het gezelschap nog te zien op het iOPages Festival in Ulft. Toen nog met Tim Bowness. Vanavond in Zwolle is er een kamerconcert zonder hem onder de noemer An Evening With Iamthemorning. Voor degene die de progressieve band niet kent, volgt hierbij een korte introductie. Gleb en Marjana beginnen hun samenwerking in 2010. Beiden hebben een verschillende muzikale achtergrond. Glebski, zoals hij ook wel wordt genoemd, is klassiek geschoold pianist en Marjana is liefhebber van onder meer progressieve rock (Steven Wilson, Porcupine Tree, Riverside etc…) en zangeressen Kate Bush en Tori Amos. In 2012 brengen ze het zelfgetitelde debuutalbum op de markt. Kscope pikt het duo op en in 2014 is de tweede full-length Belighted een feit. De opvolger daarvan verschijnt in 2016. Lighthouse is een conceptalbum over iemand die geestelijk ziek is. Het is met name dit album dat alles in een stroomversnelling brengt voor het duo.

Terug naar Zwolle. Er zijn zo'n zestig liefhebbers aanwezig om getuige te zijn van een bijzondere avond met progressieve kamermuziek. Op het podium in de kleine zaal staat een keyboard, een met origami's en lampjes versierde microfoon, een paar lessenaars met bladmuziek en een drietal stoelen voor de muzikanten. Het optreden begint met het fraaie Inside. De breekbare zang levert direct kippenvel op. Marjana zingt uitstekend en met veel gevoel. Het op pianopartijen gebaseerde nummer komt in deze setting prima uit de verf en is derhalve een overtuigende opener van de set. In het prachtige Scotland komen ook de strijkerspartijen mooi op de voorgrond. De zang staat tijdens het eerste deel soms iets te zacht in de mix, maar het is slechts een klein puntje van kritiek op een verder indrukwekkend optreden. Overigens is even later de mix ideaal en kan het publiek, dat respectvol stil is tijdens de nummers (je kunt een speld horen vallen) optimaal genieten.

De ogen zijn in eerste instantie gericht op Marjana. Ze dartelt soms als een vlinder over het podium met haar balletschoentjes. Ze oogt lieflijk, maar er zit veel diepgang en donkerte in haar vocalen en teksten. Lighthouse is een door Beachy Head in East Sussex en het boek The Bell Jar van Sylvia Plath geïnspireerd verhaal over een geestelijk zieke en de worstelingen die daarbij komen kijken. Er is echter ook licht aan het einde van de tunnel zoals de titel van het album al aangeeft en ook de beelden van de kust met de vuurtoren en het water laten dat zien. Ze zijn op het gordijn achter de muzikanten geprojecteerd.

Behalve heel serieus laat Semkina tussen de nummers door een hele andere kant van zichzelf zien, een van typisch Engelse humor. Ze geeft aan dat mensen die vaker naar een optreden opkomen vandaag dezelfde grappen gaan horen (waarop iemand uit het publiek aangeeft dat Paul McCartney dat al vijftien jaar doet), ze is een paar woorden Nederlands machtig ("Bedankt" en "Ik wil graag chocolade") en ze proost "to human misery, perfectly logical if you live in Russia." Over de titel Romance zegt ze: "Actually it's not about romance, it's about dead people."

Romance behoort overigens tot een van de hoogtepunten van de avond. Niet alleen vanwege de zang van Marjana, maar ook vanwege de kundige intro van Gleb. Het is een fase waarin de pianist meerdere keren een indrukwekkende prestatie levert, zoals aan het einde van Circles en het begin van Weather Changing. Het hoogtepunt komt echter met het langste nummer in de discografie, dat over het bekende verhaal van de meervoudige persoonlijkheidsstoornis van Billy Milligan gaat. Na afloop is er terecht een lang aanhoudend applaus voor het buitengewoon hoge niveau van Gleb. Marjana, die hem in het zonnetje zet, voegt toe dat het eigenlijk jammer is dat er geen grand piano aanwezig is.

De keurig in het zwart geklede mannen laten zich van een zeer nette en professionele kant zien. Behalve Kolyadin is het vooral Pestka die af en toe op de voorgrond treedt met zijn solo's, bijvoorbeeld in Sleeping Pills ("this is where it gets really dramatic"), één van de favorieten van de zangeres en dat kun je horen, want ze brengt hier net dat beetje extra. Guillaume valt minder op, maar zijn leadpartij tijdens Os Lunatum is mooi uitgelicht. Beiden treden op de voorgrond in het dynamische K.O.S.. Mede door de dramatiek en (de)crescendo's is dit een fantastische afsluiter van de set, al krijgen de fans in de vorm van Os Lunatum nog een nummer cadeau.

Daarna is het helaas na 75 minuten afgelopen. Voor het gevoel had het langer mogen duren, maar een zaal vol liefhebbers heeft zichtbaar genoten van een indrukwekkend optreden van de charismatische Marjana en de hoogwaardige begeleiding door de drie heren. Na afloop is het dan ook druk bij de merchandising.

Setlist:
1. Inside
2. Scotland
3. To Human Misery
4. Romance
5. Circles
6. Weather Changing
7. I.B. Too
8. 5/4
9. Sleeping Pills
10. Libretto Horror
11. Crowded Corridors
12. Matches
13. Chalk And Coal
14. K.O.S.

Toegift:
15. Os Lunatum

Met dank aan Ramona Sahetapy en Iamthemorning voor de foto's.